บทที่ 63 ไปตระกูลเสิ่น

บทที่ 63 ไปตระกูลเสิ่น

สามวันให้หลัง เฉินจิ้นเดินทางไปตระกูลเสิ่นตามนัดหมาย!

ครั้งนี้ เฉินจิ้นไม่ได้ไปเพียงคนเดียว แต่ยังพาปีศาจลามกเว่ยอูซิน และฮุยโสงไปด้วย

เจียงโจวตระกูลเสิ่น ไม่เหมือนกับตระกูลสูงศักดิ์ที่มีอิทธิพลเจียงโจวพวกนั้น ยิ่งไม่เหมือนกับตระกูลต้วนตระกูลใหญ่ที่สืบทอดกันมาร้อยปีด้วย

ตระกูลเสิ่น อยู่ในหมู่บ้านหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตเจียงโจว

ที่เรียกกันว่าหมู่บ้านเสิ่น!

มองไกลๆ ก็นึกไม่ถึงอย่างสิ้นเชิง ไม่นึกว่าที่นี่จะเป็นที่อยู่อาศัยของตระกูลใหญ่เจียงโจวที่สืบทอดกันมาร้อยปี

แต่หลังจากที่เดินเข้าใกล้ จึงพบว่า หมู่บ้านเสิ่น มีวิวทิวทัศน์ที่น่าดึงดูดใจ เสียงนกร้องกลิ่นหอมๆของดอกไม้ อากาศบริสุทธิ์สดชื่น ราวกับเป็นดินแดนสุขาวดี

ตอนที่เฉินจิ้นมาถึงหมู่บ้านเสิ่นครั้งแรก ก็ค่อนข้างตกตะลึงอยู่เล็กน้อย

ตั้งแต่เขาได้เกิดใหม่อีกครั้ง ได้แต่อาศัยอยู่ในเมืองใหญ่ที่เจริญรุ่งเรืองและสว่างไสวไปด้วยแสงสีในยามราตรี จู่ๆได้เจอสถานที่อย่างนี้ ก็ทำให้เขารู้สึกสบายอกสบายใจทีเดียว

เขารู้สึกได้ถึง ระดับความหนาแน่นที่เหนือธรรมชาติของหมู่บ้านเสิ่น แต่เทียบกับสถานที่ของตระกูลต้วนแล้ว ก็เบาบางกว่าเล็กน้อยจริงๆ

ต่างกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ เทียบกับสถานที่อื่นของเจียงโจวแล้ว ก็หนาแน่นกว่าหลายเท่าตัวเลย

ที่สำคัญที่สุดคือ เฉินจิ้นชอบสไตล์ของหมู่บ้านเสิ่น

“พวกเจ้าเป็นใคร?”

ตอนที่เฉินจิ้นเดินมาถึงทางเข้าของหมู่บ้านเสิ่น ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงทางเข้า มองไปทางเฉินจิ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ถามด้วยเสียงทุ้มต่ำ

“เจียงโจวเฉินจิ้น”

เฉินจิ้นตอบกลับ

ในเวลาเดียวกัน เฉินจิ้นราวกับรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่แปลกๆไป

“เป็นเจ้านี่เอง” ชายหนุ่มกำลังมองเฉินจิ้น ใบหน้าปรากฏความเหยียดหยามออกมาครู่หนึ่ง “ตอนนี้ตาสีตาสาที่ไหน กล้ามาท้าทายพวกข้า ถ้าไม่กลัวตายล่ะก็ เจ้าก็ตามข้ามาเลย!”

“เจ้าว่าอะไรนะ?” ฮุยโสงได้ยินอย่างนึกไม่ถึงว่าคนๆนี้จะกล้าดูถูกเฉินจิ้นว่าเป็นตาสีตาสา ทนไม่ไหวขึ้นมาทันที “กล้านัก ก็พูดอีกทีสิ!”

ในแววตาของฮุยโสงมีความเดือดดาลกำลังลุกไหม้อยู่

เริ่มแสดงท่าทีไม่พอใจอย่างมาก

ตอนนี้ฮุยโสง เป็นคนที่พร้อมปะทะอยู่แล้ว หลังจากที่ฝึกฝนพลังเวทย์มนต์จนได้รับคำภีร์คิงคองจากเฉินจิ้น เขาก็ยิ่งพร้อมที่จะทำสงครามมากขึ้นไปอีก เอะอะก็จะลากเถ่ฉวน ยังถึงขั้นท้าสู้กับปีศาจลามกด้วย

แต่ ต่อให้ฝึกฝนพลังเวทย์มนต์คัมภีร์คิงคองแล้ว พละกำลังก็ยังห่างไกลจากเมื่อก่อน ถึงจะได้รับ “คิงคองฮุยโสง” เป็นชื่อเรียกของฮุยโสง ความแข็งแกร่งของร่างกายที่ไม่เคยมีมาก่อน แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับปีศาจลามกเว่ยอูซิน ก็ยังคงโดนจัดการอย่างน่าเวทนาอยู่ดี

แต่ฮุยโสงก็ไม่เคยท้อแท้เพียงเพราะแพ้ให้กับปีศาจลามกเว่ยอูซิน ทุกครั้งหลังจากที่เขาโดนเว่ยอูซินทำให้พ่ายแพ้ เขาก็จะไปจัดการเถ่ฉวน เพื่อหาความมั่นใจ และมุมานะในการฝึกฝนพลังเวทย์มนต์ แล้วก็ไปท้าทายเว่ยอูซินอีก!

เฉินจิ้นโบกๆมือ ส่งสัญญาณให้ฮุยโสงใจเย็นๆ

เฉินจิ้นตอนนี้ ไม่โมโหเลย ในทางกลับกันมุมปากยังปรากฏรอยยิ้มที่ชอบใจอีกด้วย

“งั้นก็รบกวนนำทางไปด้วย!”

เฉินจิ้นกล่าว

ชายคนนั้นชายตามองฮุยโสงอย่างเย็นชา สายตาที่มองไปยังเฉินจิ้น ก็ยังคงไม่เป็นมิตรอยู่ดี น้ำเสียงเย็นชา: “ตามข้ามา!”

หลังจากพูดจบ ก็หมุนตัวเดินเข้าไปในหมู่บ้าน

เฉินจิ้นก็เดินตามเข้าไป

“นายท่าน ข้ารู้สึกแปลกๆอยู่ตลอดเลย คงไม่มีการดักซุ่มใช่ไหม?”

ตั้งแต่หลังจากมาถึงที่นี่ปีศาจลามก ก็เงียบมาโดยตลอด จนกระทั่งตอนนี้ จู่ๆก็พูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เฉินจิ้นมองไปในแววตาของเขา แสดงการชมเชยมากขึ้นเล็กน้อย

“วางใจเถอะ ต่อให้มีการดักซุ่ม นั่นก็ไม่ได้เพ่งเล็งมาที่พวกเราแน่นอน!”

เฉินจิ้นพูดอย่างวางเฉย

แม้ว่าเฉินจิ้นจะไม่เห็นตระกูลใหญ่เจียงโจวที่สืบทอดกันมาร้อยปีอย่างนี้อยู่ในสายตา เหมือนกับตระกูลใหญ่เจียงโจวอย่างตระกูลเสิ่น ตระกูลต้วนอย่างนี้ จากที่คนเจียงโจวทั้งหมดได้เห็น นั่นทั้งลึกลับทั้งยิ่งใหญ่ คงไม่มีการยั่วยุอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ในสายตาของเฉินจิ้น แค่ถือโอกาสช่วยกำจัดให้ก็เท่านั้นเอง

แต่ด้วยเหตุผลเดียวกัน แม้ว่าเฉินจิ้นจะแข็งแกร่งมาก แต่ตระกูลเสิ่นคงไม่ชัดเจนถึงเล่ห์เหลี่ยมที่เหนือชั้นของเฉินจิ้นสักเท่าไหร่ ในสายตาของตระกูลเสิ่น จะอย่างไรเฉินจิ้นก็คงถูกกำจัดให้สิ้นซากอย่างแน่นอน

เป็นไปไม่ได้ที่จะเตรียมตัวดักซุ่มเขาเอาไว้ตั้งแต่แรก

สำหรับจุดนี้ เฉินจิ้นกลับมองได้อย่างละเอียดลึกซึ้ง