บทที่ 75 ร่างกายหยวนหยินของเธอดูเหมือนจะยังคงอยู่

บทที่ 75 ร่างกายหยวนหยินของเธอดูเหมือนจะยังคงอยู่

“ ทูตผีแห่งดินฟ้า!”

เหอเหล่าซานจำทั้งสองคนได้ในพริบตาและร้องอุทาน

ในช่วงเวลานี้ เจิ้งตงหยางเดินทางไปทางใต้ เพื่อท้าทายปรมาจารย์ในที่ต่างๆบนโลกแห่งบูโด สร้างความฮือฮามาก

พวกเขายังได้ค้นพบชุดข้อมูลเกี่ยวกับเจิ้งตงหยาง

ครั้งนี้ เจิ้งตงหยางเดินทางไปยังทางใต้ ได้พาอีกสองคนไปด้วย

ชุยเทียน ชุยตี้ หรือที่เรียกกันว่าทูตผีแห่งดินฟ้า! ทั้งสองต่างก็เป็นผู้ยอดเยี่ยมในบรรดาปรมาจารย์จ่วย

หวางเม่ยอวูและคนอื่น ๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อย มองไปที่ทั้งสองด้วยสายตาที่หวาดกลัว

ทูตผีแห่งดินฟ้าสองคนนี้ปรากฏตัวที่ตระกูลหวางในเจียงโจว แสดงว่าเจิ้งตงหยางก็มาที่เจียงโจวใช่ไหม?

แถ่ฉวนไม่สนอะไรมากนัก ตะโกนด้วยความโกรธทันทีว่า"พวกคุณทำอะไรกับนายหญิง?"

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นว่าพวกเขาแบกโลงศพเข้ามา วางไว้ที่พื้น แถ่ฉวนก็แทบจะระเบิดออกมา

"แน่นอนว่าจะมอบให้นาย!" ชุยเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"พวกคุณหาที่ตายชัดๆ!"

เฉินจิ้นเป็นที่ศรัทธาของแถ่ฉวน ส่วนซ่งชีงเหย็นซึ่งเป็นผู้หญิงของเฉินจิ้น ห้ามเหยียบหยามเด็ดขาด!

แถ่ฉวนที่อยู่ภายใต้ความโกรธ ไม่ได้กลัวหรือสนใจว่าทูตผีแห่งดินฟ้าเป็นปรมาจารย์จ่วยหรือไม่ ทั้งคนก็พุ่งออกมาเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่

คนยังไม่ทันไปถึง ลมกำปั้นมาถึงก่อน!

หมัดเหล็กคู่หนึ่งเผชิญหน้ากับทูตผีแห่งดินฟ้าทั้งสอง ทุบลงไปอย่างบ้าคลั่ง

เขาก็เหมือนกับฮุยโสง ได้ฝึกฝนคัมภีร์คิงคองเช่นกัน

เป็นการฝึกทางร่างกาย

ร่างกายนั้นทรงพลังอย่างมาก ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา แม้แต่วัวก็ยังสามารถขย้ำจนตายได้ด้วยหมัดนี้ ...

อย่างไรก็ตาม ในสายตาของทูตผีแห่งดินฟ้า พวกเขาก็ไม่เห็นมันอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ

“ มุทะลุจริงๆ!”

ใบหน้าของชุยเทียนเผยความโหดร้ายออกมา

วินาทีที่กำปั้นเหล็กของแถ่ฉวนเข้ามาใกล้ เขาก็จับหมัดเหล็กทั้งสองของแถ่ฉวน จากนั้นบิดมันแรงๆ หมัดเหล็กของแถ่ฉวนที่มีนามว่าแข็งแกร่งที่สุด ทันใดนั้นก็บิดเบี้ยวและรูขุมขนบนมือทั้งสองก็ระเบิดออกมา ทำให้เลือดแตกกระจายออกมา

จากนั้นทั้งคนก็บินออกไป มือทั้งสองข้างก็เต็มไปด้วยเลือด

ห้อยลงอย่างอ่อนแรง

ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว กำปั้นเหล็กที่กำลังจะเป็นบูโดขั้นสูงสุดก็กลายเป็นมือไร้ประโยชน์

เหอเหล่าซานและคนอื่น ๆ รีบขึ้นไปพยุงแถ่ฉวน

ที่นี่ ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของทูตผีแห่งดินฟ้า

จัดการแถ่ฉวนเสร็จ สำหรับทูตผีแห่งดินฟ้า ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อย แม้กระทั่งไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยด้วยซ้ำ เหมือนกับการเดินทางแล้วเหยียบมดจนตาย โดยไม่สามารถดึงดูดความสนใจจากผู้คนเลย

สายตาของผีทูตผีแห่งดินฟ้า ต่างจดจ่อไปที่ร่างของหวางเม่ยอวู

หวางเม่ยอวูขมวดคิ้วเล็กน้อย เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกอกตกใจเล็กน้อย

ถ้าเจิ้งตงหยางลงใต้ไปเจียงโจว นอกจากฆ่าเฉินจิ้นแล้ว เธอก็เป็นหนึ่งในเป้าหมายนั้นแน่นอน

เพราะครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นคู่หมั้นของเจิ้งตงหยางในนาม

แต่ในท้ายที่สุด เมื่อเจิ้งตงหยางจำเป็นต้องดูดซับหยวนหยินของเธอ ในตอนที่กำลังจะพุ่งเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ เธอก็ปฏิเสธ

"ชุยตี้ ร่างกายหยวนหยินของเธอดูเหมือนจะยังคงอยู่"

ชุยเทียนจ้องไปที่หวางเม่ยอวูสักพัก จากนั้นก็พูดด้วยความไม่แน่ใจ

ชุยตี้ซึ่งตัวเตี้ยอ้วนและกลม หรี่ตาของเขาและพูดด้วยรอยยิ้ม "มันยังอยู่จริงๆด้วย"

จากนั้น ชุยเทียนชุยตี้ต่างมองหน้ากันแล้วยิ้ม"เฉินจิ้น ไม่ใช่ผู้ชายจริงๆด้วย ฮ่า ๆ ๆ ... "

ทั้งสองดูเหมือนจะแน่ใจบางสิ่งบางอย่างและบรรลุความเห็นเหมือนกัน ดูเหมือนตื่นเต้นมาก

“ แสดงว่า นายของเราไม่ได้โดนสวมเขา!” ชุยเทียนกล่าวอย่างตื่นเต้น

“ ไม่เพียงแค่นั้น นายท่านยังสามารถทำให้เฉินจิ้นโดนสวมเขาได้อีกด้วย!” ชุยดี้หัวเราะ

ทั้งสองข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย คนนี้พูดคำคนนั้นพูดคำ

อย่างไรก็ตาม พวกเขารู้ว่าเจิ้งตงหยางไม่ใช่คนประเภทบ้าผู้หญิง ส่งซ่งชีงเหย็นมาไว้ตรงหน้าเขา เขาจะหวั่นไหวไหม ก็ยังไม่รู้

แต่ไม่ว่ายังไง ทั้งสองคนส่งมันไปก็พอแล้ว

ถ้านายชอบ ก็เอาตัวเธอไป

ถ้าไม่ชอบ ก็ฆ่าทิ้ง

ปรัชญาของพวกเขา เรียบง่ายอย่างนั้น

"คุณหวาง ขอแสดงความยินดีด้วย วันนี้คุณไม่ต้องตาย!" หลังจากที่ชุยเทียนหัวเราะ เขาก็มองไปที่หวางเม่ยอวูและกล่าว

ใบหน้าของหวางเม่ยอวูเย็นชา บทสนทนาของทั้งสองเธอได้ยินทุกคำ

พวกเขาหมายความว่าอย่างไร ในใจหวางเม่ยหวูรู้ดี

เจิ้งตงหยางผู้นี้ ได้รับการเลื่อนขั้นเป็นปรมาจารย์แล้ว เขายังคงอยากได้ร่างหยวนหยินของเธออีกหรือ?