บทที่ 98 อันดับปรมาจารย์

บทที่ 98 อันดับปรมาจารย์

เฉินจิ้นเดินบนคลื่นอีกครั้งและกลับไปที่ศาลาเดิม

เก้าตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง ได้ย้ายเข้ามาใกล้และต่างก็หวาดกลัว

ต่อหน้าเฉินจิ้น เขาเอาชนะชั้นสูงสุดปรมาจารย์ทั้งเก้าได้ในครั้งเดียว ทั้งเก้าตระกูลต่างก็ยอมแพ้ต่อเขา!

"ไม่ทราบว่าคุณเฉิน คือแดนเสินไหม?"

ชั้นสูงสุดปรมาจารย์ทั้งเก้า ถามอย่างสั่นสะท้าน

ไม่มีพลานุภาพของก่อนหน้านี้อีกต่อไป

เฉินจิ้นมองไปที่พวกเขาและหัวเราะเยาะ

จริงด้วย ไม่ว่าจะอยู่ในจักรวาลที่เต็มไปด้วยดวงดาวหรือบนโลก

ไม่ว่าเวลาไหน ไม่ว่าที่ใด มีเพียงปราบปรามอำนาจของทุกสิ่งเท่านั้น จึงจะเป็นสิ่งที่ถูก

"ผมไม่ใช่แดนเสินที่คุณเข้าใจ แต่ แม้ว่าแดนเสินที่แข็งแกร่งในปากของคุณมา หากทำให้ผมขุ่นเคือง ผมก็สามารถฟันเขาตายด้วยดาบเดียว!

เฉินจิ้นกล่าวอย่างใจเย็น

แรงกดดันที่มองไม่เห็นได้ห่อหุ้มทะเลสาบเทียนฉี

เหมือนราชา ก้มมองสรรพสิ่งบนโลก

ทุกคนนิ่งเงียบ

ถ้าเฉินจิ้นพูดอย่างนั้นก่อนหน้านี้ พวกเขาจะถือว่าเป็นแค่การหยิ่งผยองเท่านั้น

แต่ตอนนี้ ไม่เชื่อไม่ได้

เฉินจิ้นมองไปที่พวกเขา รู้ว่า จากนี้ไป เก้าตระกูลในเมืองหลวงจะไม่กล้ายั่วยุเขาอีกและพวกเขาก็ไม่กล้าที่จะยั่วยุตระกูลเจิ้งอีก

แต่ มีเพียงความกลัวและความคารวะไม่เพียงพอ

ถ้าจะทำ ก็ต้องทำให้ตระกูลในเมืองหลวง ยอมจำนน

"ในเมื่อพวกคุณยอมแพ้ วันนี้ ผมจะให้ความโชคดีแก่พวกคุณ!"

เฉินจิ้นพูดออกมา จากนั้นก็ดิดนิ้วของเขา ในทันใด แสงไฟเก้าเส้นก็พุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเขา ได้เข้าสู่ร่างกายของชั้นสูงสุดปรมาจารย์ทั้งเก้า

“นี่?"

ชั้นสูงสุดปรมาจารย์ทั้งเก้าตกตะลึง

หรือว่า เฉินจิ้นใส่สิ่งต้องห้ามให้พวกเขา ต้องการควบคุมพวกเขา?

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาต่อมา ชั้นสูงสุดปรมาจารย์ทั้งเก้า ก็ผงะทันที

จากนั้น ความรู้สึกดีใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา

ถูกทุบที่ใจกลางทะเลสาบ ทั้งเก้าคนได้รับบาดเจ็บสาหัสเกือบหมด

ไม่ใช่ปีหรือสองปี ไม่สามารถฟื้นฟูกลับมาได้แน่นอน

สิ่งนี้ยังต้องการความช่วยเหลือจากสิ่งของอื่นๆจึงจะได้

อย่างไรก็ตาม ด้วยการดิดนิ้วของเฉินจิ้น อาการบาดเจ็บของพวกเขาก็หายไปอย่างรวดเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ไม่เพียงแค่นั้น พวกเขายังรู้สึกว่า ความมีชีวิตชีวาในร่างกายมีมากขึ้น

นี่ ... นี่มันฝีมืออะไรของเทพ?

หนึ่งมือฆ่าคน หนึ่งมือช่วยชีวิตคน

ทำตามใจ!

น่าสะพรึงกลัว!

นี่คือเรื่องจริง อยากให้คุณอยู่ คุณก็อยู่!

ถ้าอยากให้คุณตาย คุณก็ต้องตาย!

“กราบขอบคุณคุณเฉิน!”

ทันใดนั้น ชั้นสูงสุดปรมาจารย์ทั้งเก้า ต่างโค้งคำนับ

กับเฉินจิ้น เคารพเหมือนเทพเจ้า ยำเกรงเขาเหมือนปีศาจ!

……

การต่อสู้ที่ทะเลสาบเทียนฉี ไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ

ผลของการต่อสู้ครั้งนี้ เป็นความลับแน่นอน

อย่างไรก็ตาม การปิดทะเลสาบเทียนฉีของทั้งเก้าตระกูล ซึ่งก็ดึงดูดความสนใจของตระกูลขนาดเล็กและขนาดกลางอื่นๆในเมืองหลวง

ต่างก็สงสัยการกระทำของทั้งเก้าตระกูล อาจเพราะจะลงมือกับตระกูลเจิ้ง

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เก้าตระกูลใหญ่ได้ร่วมมือกัน เมืองหลวงก็สงบลงอีกครั้งในทันที

ในเมืองหลวง ก็มีข่าวร่ำลือ

ทั้งเก้าตระกูลร่วมมือกัน พ่ายแพ้ให้กับตระกูลเจิ้ง!

ผู้คนต่างคาดเดาว่า เป็นเพราะตระกูลเจิ้งในเมืองหลวง มีคนที่เก่งมากจนทำให้ทั้งเก้าตระกูลหวาดกลัว

เดาไปเดามา มีเพียงเฉินจิ้นที่เจิ้งตงหยางยอมรับเขาเป็นนายต่อหน้าสาธารณชนเท่านั้นที่เป็นไปได้มากที่สุด!

เสียงนี้ หนักแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

แม้กระทั่ง มันก็เริ่มแพร่กระจายออกไป ไม่ว่าเฉินจิ้นจะเป็นแดนเสินอันดับแข็งแกร่งหรือไม่ก็ตาม

มิฉะนั้น ตระกูลในเมืองหลวงจะยอมจำนนได้อย่างไร

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเวลาเดียวกับที่เสียงนี้แพร่กระจายมากขึ้นเรื่อย ๆ ในเมืองหลวง

ไม่มีการออกมาชี้แจงใดๆ ทั้งสิบตระกูลในเมืองหลวงและตระกูลเจิ้ง

มันเหมือนกับการยอมรับคำพูดนี้อย่างเงียบๆมากกว่า

นอกจากนี้ยังทำให้ชนชั้นล่างที่ไม่รู้เรื่องเชื่ออย่างสนิทใจ!

...

ในเวลาเดียวกัน.

ก็มีรายชื่อของปรมาจารย์ในแดนบูโดแห่งหวาเสี้ยโดยมีทั้งหมด 100 คน ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นชั้นสูงสุดปรมาจารย์

เมื่อรายชื่อถูกเผยออกมา แดนบูโดแห่งหวาเสี้ยในชนชั้นสูง เสียงดังกึกก้อง

ในรายชื่อ นอกจากแดนบูโดแห่งหวาเสี้ยในชนชั้นสูง ชั้นสูงสุดปรมาจารย์ที่เป็นที่รู้จักของสาธารณชนแล้ว

ยังมีรายชื่อที่ไม่คุ้นเคยอีกมากมาย ชื่อหลายคนไม่เคยได้ยินมาก่อน

มีแม้กระทั่งคนชราจำนวนไม่น้อยที่ล่วงลับไปแล้ว เมื่อหลายปีก่อนและอยู่ในรายชื่อ

นี่ไม่ได้หมายความว่า พวกเขายังไม่ตาย?

ทันใดนั้น บางคนหลังเย็นวาบ มีเหงื่อไหลออกที่ศีรษะ แอบรู้สึกโชคดี ที่พวกเขาไม่ได้ทำอะไรกับตระกูลของพวกเขา มิฉะนั้น พวกเขาคงไม่รู้ตายเพราะอะไร

ในเวลาเดียวกัน จนถึงขณะนี้ ทุกคนก็ค้นพบว่าหวาเสี้ย มีชั้นสูงสุดปรมาจารย์มากมาย

กลับมีมากถึงร้อยคน