บทที่ 1 ลุง หนูเจ็บเหลือเกิน

บทที่ 1 ลุง หนูเจ็บเหลือเกิน

"นายน้อย สี่ปีแล้ว ท่านควรกลับไปแล้วหลงจวูน ให้ผมพาคุณกลับไปที่สำนักหลงเหมิน"

“ ตอนนี้สำนักหลงเหมินกำลังทุกข์ทรมานจากศึกจากทั้งภายในและภายนอก หลงจวูนป่วยหนัก ถึงตอนนี้เจ้านายก็ยังไม่มีสติ มีเพียงท่านเท่านั้นที่สามารถนำทางสำนักหลงเหมินได้ในตอนนี้”(*หลงจวูนหมายความว่าพระราชา/ผู้นำแห่งสำนักหลงเหมิน)

หน้าร้านร้านสปาถิงเหม่ย มีรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอมจอดอยู่ ข้างๆประตู มีชายชราคนหนึ่งกำลังคุยกับหลี่โม่ด้วยสีหน้านิ่งสงบ

ชายชราคนนี้ แต่งกายด้วยชุดสุภาพในชุดสูทบุรุษอังกฤษ สวมหมวกสุภาพบุรุษสีดำและพิงไม้เท้าทองคำสีดำ

“ สี่ปีแล้ว ขอบคุณเขาที่จำผมได้”

มุมปากหลี่โม่หัวเราะอย่างเย็นชาเล็กน้อย ดวงตาของเขานิ่งเฉย เขาไม่มีความหวังอะไรกับสำนักหลงเหมินนั้นแล้ว

"ในตอนนั้น พ่อได้เชื่อฟังคำพูดของผู้หญิงคนนั้น ขับไล่ผมและแม่ออกจากสำนักหลงเหมินอย่างใจร้าย ก็เพราะว่าผมเป็นลูกนอกสมรสไม่ใช่หรอกเหรอ ซึ่งเป็นลูกชู้ที่ใครๆเขาก็กล่าวหา! หลายปีมานี้ เขาเคยสนใจความเป็นตายร้ายดีของผมกับแม่บ้างไหม? "

"ตอนนี้ เขาบอกให้ผมกลับไปผมก็ต้องกลับไปงั้นเหรอ?ผมหลี่โม่ เป็นสุนัขของสำนักหลงเหมิน

เหรอ?อยากไล่ออกก็ไล่ อยากให้กลับมาก็กลับ?"

"ผมแต่งงานแล้ว ผมไม่ต้องการความสงสารจากใคร โดยเฉพาะสำนักหลงเหมิน！กลับไปเถอะ อย่ามารบกวนผม!"

หลี่โม่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาพร้อมกับก้าวไปข้างหน้าและเลี้ยวเข้าไปในร้านสปา ทิ้งชายชราไว้ที่

ประตู พลางถอนหายใจ

สำนักหลงเหมิน องค์กรลึกลับที่ใหญ่ที่สุดในโลก ดูแลทรัพยากรทางการแพทย์และแร่ธาตุชั้นนำ

ของโลก ซึ่งมีความมั่งคั่งมากที่สุด!

อำนาจมหาศาล!

ไม่มีใครกล้าไปยั่วให้เขาขุ่นเคือง เป็นตระกูลที่สืบทอดยาวนานที่สุด!

ภายในสำนักหลงเหมิน เจ้าสำนักคือหลงจวูน ราชามังกรทั้งแปดที่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของเขา ล้วนเป็นคนเก่งกาจที่ควบคุมดูแล มีความมั่งคั่งและอำนาจที่มหาศาล!

และปรมาจารย์ด้านการต่อสู้ที่ศักดิ์สิทธิ์ ปรมาจารย์กังฟู ล้วนเป็นสาวกของสำนักหลงเหมินและพวกเขาทั้งหมดก็เชื่อฟังหลงจวูน!

หลี่โม่เปิดประตูออก พนักงานทุกคนในร้านสปามองเขาด้วยสายตาแปลกๆ

หลี่โม่ซึ่งทำงานที่นี่มาสี่ปี เป็นคนตัวเล็กที่ไม่ได้มีความสำคัญอะไร

ตอนนี้ เขาสามารถพูดคุยกับคนที่นั่งในโรลส์รอยซ์ได้อย่างเหลือเชื่อ ...

ที่นี่ หลี่โม่พึ่งเดินไปไม่กี่ก้าว โทรศัพท์ในกระเป๋าของเขาก็ส่งเสียงและสั่นสะเทือน

เมื่อมองดูเบอร์ที่โทรมา เห็นว่าเป็นภรรยาของเขากู้หยุนหลัน

"ฮาโหล เมีย มีอะไรเหรอ?" หลี่โม่ถามด้วยรอยยิ้ม

กู้หยุนหลันเป็นความงามที่มีชื่อเสียงในเมืองฮ่าน มีชื่อเสียงเป็นหนึ่งในสี่สาวงามในเมืองฮ่านที่สวยที่สุด

แน่นอนว่า เมื่อคนทั่วไปได้พูดถึงกู้หยุนหลันส่วนมาก็จะเป็นการล้อเลียนและหัวเราะเยาะเธอที่

แต่งงานกับไอ้ขยะที่ไร้ประโยชน์!

"หลี่โม่ รีบไปที่โรงพยาบาลประชาชน！ซีซีเกิดเรื่องแล้ว!"

ในอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ เสียงของกู้หยุนหลันดูกังวลมาก

"โอเค! ผมจะรีบไปทันที!"

หลี่โม่ไม่ได้รีรอ พูดอะไรบางอย่างกับผู้จัดการและวิ่งออกจากร้าน ขี่รถพลังงานไฟฟ้าแล้วรีบไปที่โรงพยาบาล

ตระกูลกู้ ซึ่งเป็นตระกูลที่ร่ำรวยระดับสองในฉู่โจวเมืองฮ่าน เมื่อสี่ปีก่อน หลี่โม่ได้รู้จักกับกู้หยุนหลันโดยบังเอิญ ได้แต่งเข้าไปในตระกูลกู้

ในเวลานั้น งานแต่งงานของเขากับกู้หยุนหลัน สร้างความฮือฮาในเมืองฮ่านเป็นอย่างมาก เพราะมันเป็นงานแต่งงานที่แย่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของคนร่ำรวยในเมืองฮ่าน

เพราะว่า หลี่โม่เป็นเด็กยากจนที่ไม่มีรากฐานอะไรเลย

ด้วยเหตุนี้ ตระกูลกู้จึงกลายเป็นที่หัวเราะเยาะของตระกูลที่ร่ำรวยในเมืองฮ่าน

ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา หลี่โม่ได้ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังในตระกูลกู้ แม้ว่าเขาจะถูกเยาะเย้ยและปฏิบัติ

อย่างเย็นชา แต่เขาก็จะอดทนกับมัน

ลูกเขยที่แต่งเข้าไปในตระกูลฝ่ายหญิง แน่นอนว่าต้องมีจิตสำนึกและความเข้าใจในนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น หลี่โม่ต้องการการสนับสนุนจากตระกูลกู้ เพราะแม่ของเขาต้องการเงินเพื่อรักษาโรค

ที่ทางเข้าโรงพยาบาล หลี่โม่เห็นกู้หยุนหลันซึ่งรอคอยอยู่ตรงนั้นมานาน เธอกำลังโกรธและดู

เหมือนรีบร้อน

เมื่อเห็นหลี่โม่มา เธอดูเย็นชา เดินไปและยกมือขึ้น

ผัวะ!

เสียงมือตบเขาดังกึกก้องไปทั่วทางเข้าโรงพยาบาลแห่งนี้ ซึ่งดึงดูดความสนใจของผู้คนที่สัญจรไป

มา

“ ทำไมช้าจัง!”

ดวงตากลมโตของกู้หยุนหลันเปล่งประกายด้วยน้ำตา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ!

หลี่โม่ผงะไปชั่วขณะ เมื่อมองไปที่ภรรยาของเขาเป็นเช่นนี้ จึงถามอย่างกระตือรือร้นว่า "เมีย ... หยุนหลัน เกิดอะไรขึ้น ซีซีเป็นยังไงบ้าง?"

กู้หยุนหลันปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาที่ดวงตาของเธอ ซบศีรษะของเธอเข้าไปในอ้อมแขนของหลี่โม่และเริ่มร้องไห้ "ซิซี ... ซิซีเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว"

ในขณะนี้ ชายที่ไร้ประโยชน์มาตลอดสี่ปี ทำให้ตัวเองและตระกูลกู้กลายเป็นคนที่ถูกคนในเมืองฮ่านหัวเราะเยาะ ตอนนี้กลับกลายเป็นคนเดียวที่กู้หยุนหลันสามารถพึ่งพาได้

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของหลี่โม่ก็จมลง รูม่านตาแน่นขึ้น ริมฝีปากของเขาก็สั่นและถามว่า "มะ ... มะเร็งเม็ดเลือดขาว?เป็นไปได้อย่างไร?"

ซีซี เป็นลูกสาวของหลี่โม่กับกู้หยุนหลัน อายุเพียงสามขวบ

ในห้องคนไข้ เต็มไปด้วยคนของตระกูลกู้