บทที่ 16 ใครกล้าหยาบคาย

บทที่ 16 ใครกล้าหยาบคาย

ใบหน้าของหลี่โม่เยือกเย็น น้ำเสียงของเขาน่าสะพรึงกลัว ลักษณะท่าทางของเขาก็จริงจังมีเจตนาสังหารที่แรงกล้าอยู่ทั่วร่างกายของเขา!

ป๋ายเสวี่ยนเอ๋อตัวสั่นอย่างกะทันหัน ถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว!

เป็นอะไรกับผู้ชายคนนี้?

ทำไมบนร่างกายของเขาจึงมีลักษณะพลังที่น่ากลัวเช่นนี้!

มันน่ากลัวกว่าท่านโหด้วยซ้ำ!

ยิ่งไปกว่านั้น พลังที่พุ่งตรงไปบนท้องฟ้านั้น ไม่ได้น่ากลัวแค่นิดสองนิด มันอัดอั้นจนแทบหายใจไม่ออก!

ภาพลวงตาเหรอ?

ละอ่อนคนนี้ คือใครกันแน่?

ป๋ายเสวี่ยนเอ๋อสงบลงอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเขาเย็นชา และตะโกนออกมาว่า “ คุณฉินละอ่อนที่คุณพามา ดูเหมือนจะเก่งไม่เบา หรือเขาจะไม่รู้ว่านี่คือถิ่นของท่านโห?!”

ฉินลั่วลั่วยิ้มจาง ๆ

โหหยวนหย่ง?

แล้วยังไงต่อ!

ต่อหน้าคุณหลี่ผู้นี้ ทุกอย่างในโลกก็เหมือนมดและตุ่น ไม่มีอะไรน่ากลัวอีก!

อย่าว่าโหหยวนหย่งเลย แม้ว่าจะเป็นจ้าวสวรรค์ฉู่จงเทียน เมื่อเจอกับคุณหลี่ผู้นี้ก็ยังต้องนอบน้อม !

“ป๋ายเสวี่ยนเอ๋อ ฉันจะเตือนเธอครั้งสุดท้ายนะ พาเราไปที่นั่นเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้น เธอจะต้องรับผลที่จะตามมาเอง!”

ฉินลั่วลั่วได้พูดถึงขั้นนี้แล้ว หากเกิดอะไรขึ้น ก็ต้องถือว่าป๋ายเสวี่ยนเอ๋อหาเรื่องใส่ตัวเอง!

ยิ่งไปกว่านั้น ฉินลั่วลั่วเริ่มหมดความอดทน เพราะว่า เขาสัมผัสถึงหลี่โม่ที่อยู่ข้างๆได้ถึงลักษณะเหี้ยมเกรียมของสัตว์จำศีล!

ฉินลั่วลั่วผู้ซึ่งสุขุมมาโดยตลอด ทันใดนั้นก็หันหลัง เดินไปที่เคาท์เตอร์บาร์ เดินกลับมาพร้อมขวดไวน์ที่ทุบลงกับพื้น แล้วกดลงไปที่คอหอยของป๋ายเสวี่ยนเอ๋อ!

“ป๋ายเสวี่ยนเอ๋อ อย่าท้าทายความอดทนของฉัน!” ฉินลั่วลั่วตะโกน

สีหน้าของป๋ายเสวี่ยนเอ๋อสั่นสะท้าน ใบหน้าสวยของเธอซีดลงอย่างรวดเร็ว หรี่ตาลง จ้องไปที่ปากขวดแตกซึ่งอยู่ห่างจากลำคออันบอบบางของเธอเพียงหนึ่งนิ้ว แล้วกลืนน้ำลายเอื้อกๆ

“ฉินลั่วลั่ว อย่าทำจนเกินไป ที่นี่เป็นพื้นที่ของท่านโห ไม่ใช่ของคนแซ่ฉู่!” ป๋ายเสวี่ยนเอ๋อกำหมัดแน่นแล้วพูด

ฉินลั่วลั่วขยับปากขวดในมือไปข้างหน้า ตัดลงบนคอที่บอบบางของป๋ายเสวี่ยนเอ๋ออย่างไม่รีรอ มีเลือดซึมออกมา เขาพูดอย่างเย็นชา “จะถามอีกครั้ง ว่าคนอยู่ที่ไหน!”

คราวนี้ ทำให้ป๋ายเสวี่ยนเอ๋อกลัวจริงๆ!

เขาไม่เคยเห็นฉินลั่วลั่วเกรี้ยวกราดขนาดนี้มาก่อน อย่าบอกว่าเป็นเพราะไอ้ละอ่อนตรงหน้าผู้นี้?

เขาเป็นใครกันแน่? !

“ พี่ป๋าย!”

ในขณะนี้ มีอันธพาลเฝ้าพื้นที่สิบกว่าคนเข้ามาห้อมล้อม แต่ละคนสีหน้าเหี้ยวเกรียม ล้อมฉินลั่วลั่วและหลี่โม่ไว้ด้านใน

ทันทีที่ป๋ายเสวี่ยนเอ๋อออกคำสั่ง พวกเขาก็จะเตะสองคนนี้ออกไปทันที!

ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ตึงเครียด อุณหภูมิในห้องโถงก็ลดลงอย่างรวดเร็ว!

แต่ทว่า

หลี่โม่ที่ล้อมรอบไปด้วยอันธพาลมากกว่าสิบคน กลับดูเฉยเมย ไม่มีท่าทีกลัวแม้แต่นิดเดียว ในทางตรงกัน รูที่เขาตกอยู่ลึกเข้าไป กลับสะท้อนแสงที่บาดกระดูกออกมา!

ความโกรธที่พลุ่งพล่าน ทำให้อันธพาลกว่าสิบคนหวาดกลัว!

ช่างน่าสยดสยอง!

ช่างเป็นลักษณะพลัง ที่น่าสะพรึงกลัว!

ฉินลั่วลั่วกวาดมองไปที่อันธพาลรอบๆ หัวเราะเบา ๆและพูดว่า “รังแกคนไม่มีทางสู้เหรอ เห็นว่าท่านเทียนของเราเป็นเด็กอมมือรึไง อย่าลืมสิ่งที่ท่านเทียนเคยพูดไว้เหรอ หลบไป!”

ฉู่จงเทียนเคยกล่าวไว้ว่า ใครก็ตามที่กล้ารังแกเขา จะถูกลงโทษเก้าชั่วโคตร!

ใบหน้าของป๋ายเสวี่ยนเอ๋อเดี๋ยวขาวเดี๋ยวดำ ตัวสั่นสะท้าน กัดฟันกรอด และพูดด้วยความโกรธ “ถอยไป!”

“พี่ป๋าย นี่ ...” คนหนึ่งพูดอย่างสงสัย

เพี๊ยะ!

ป๋ายเสวี่ยนเอ๋อตบไปทีนึงและตะโกนว่า “ถอยออกไปให้หมด!”

หลังจากนั้น อันธพาลสิบกว่าคน ก็ก้าวถอยหลังไปหลายก้าว

จากนั้น ป๋ายเสวี่ยนเอ๋อจ้องมองไปที่ฉินลั่วลั่วด้วยสีหน้าไม่ดี และกล่าวว่า “ฉินลั่วลั่ว เธอจะเข้าไปจริงๆหรือ ฉันประกาศไว้ก่อนนะ คุณชายที่อยู่ข้างใน ไม่ใช่คนที่เธอจะล่วงเกินได้! อีกอย่าง ถึงแม้วันนี้ท่านเทียนจะมาด้วย ก็คงไม่กล้าล่วงเกิน!”

ฉินลั่วลั่วขมวดคิ้วปล่อยไก่ มองไปที่สีหน้าของป๋ายเสวี่ยนเอ๋อ ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องจริง

เป็นไปได้ไหมว่า ข้างในเป็นคนที่จัดการยากจริงๆ?

เขาเอนศีรษะและมองไปที่หลี่โม่ แต่กลับพบว่า อีกฝ่ายไม่ได้สะทบสะท้าน

ใช่สิ

มีคุณหลี่อยู่ด้วย ในเมืองฮ่าน ไม่มีใครกล้าทำร้ายต่อหน้าเขา!

เมื่อคิดถึงจุดนี้ ฉินลั่วลั่วจึงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “หยุดเพ้อเจ้อ นำทางไป!”

ป๋ายเสวี่ยนเอ๋อยิ้มอย่างเย็นชา โดยไม่พูดอะไรมาก บิดก้นงอนๆหันเดินไป

หลี่โม่ตามไปอย่างใกล้ชิด

ตอนนี้เขากระวนกระวายใจมาก ล่าช้าไปนานขนาดนี้ กู้หยุนหลันจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม!

หากมีอะไรเกิดขึ้นจริง เขาต้องทำลายที่นี่ ทำลายเมืองฮ่านแน่ๆ!

ทุกคน ต้องชดใช้ให้เขา!

ในขณะเดียวกัน ฉินลั่วลั่วที่เดินตามหลังป๋ายเสวี่ยนเอ๋อ ก็แอบส่งข้อความถึงฉู่จงเทียน

ในไม่ช้า พวกเขาก็มาถึงหน้าห้องที่หรูหราที่สุดของคลับป่ายลี่เหริน ประตูทั้งบาน ชุบด้วยทอง เป็นศิริมงคล ดูยิ่งใหญ่มาก!

หลี่โม่ไม่แม้แต่จะมอง เขาเดินตรงไป เตะประตูบานนั้นอย่างจัง!

ปัง!

ประตูถูกเตะออก!

ป๋ายเสวี่ยนเอ๋อถึงกับผงะ คิดไม่ถึงว่าละอ่อนคนนี้จะบ้าบิ่นขนาดนี้ รนหาที่ตายรึไง!

คุณชายที่อยู่ข้างใน แม้แต่ท่านโหยังต้องประจบสอพลอ

ภายในห้อง ไฟมืดสลัว