ตอนที่ 170
บทที่ 170 จะแข็งแกร่งเกินไปแล้ว
October 22, 2026
บทที่ 170 จะแข็งแกร่งเกินไปแล้ว
หลี่โม่ยกขาของเขาไปด้านข้าง เตะสูงด้วยท่าทางที่สง่างาม แล้วเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนก็กระเด็นออกไปทีละคน
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนกระเด็นออกไปในระยะไม่กี่เมตร จากนั้นก็ตกลงไปบนพื้นอย่างแรง แล้วไถลออกไปกว่าสิบเมตรจนศีรษะชนกำแพงก่อนที่จะหยุดสนิท
หัวหน้าคนงานเปล่งเสียงอุทานออกมา และก็ตกใจกลัวจนอยู่ในอาการตีโพยตีพาย
หลี่โม่ก้าวไปข้างหน้า สับฝ่ามือของเขาที่คอของหัวหน้าคนงาน ทำให้หัวหน้าคนงานหมดสติล้มลง
"เสียงนี่จริง ๆ เลย น่าจะส่งไปเป็นนักร้องนะ"
หลี่โม่พูดออกมาและเดินเข้าไปในคลับ
……
วิดีโอวงจรปิดจับภาพที่เกิดเหตุในห้องโถงได้ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เฝ้าห้องอยู่ รีบเข้าไปรายงานในห้องที่เฮียเปียวอยู่
“เฮียเปียวเกิดเรื่องแล้ว มีคนบุกเข้ามา”
"เหรอ？ใครกันนะช่างกล้า มากันกี่คนล่ะ？” เฮียเปียวเบี้ยวตบโต๊ะ แล้วพูดอย่างงง ๆ
“หนึ่ง หนึ่งคนครับ”
"แม่ง! คนเดียวแล้วจะลุกลี้ลุกลนทำไม ก็แค่คน ๆ เดียว ทำตามกฎเดิม" เฮียเปียวพูดอย่างโกรธ ๆ
“ครับ”
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรีบออกไปเพื่อเตรียมการ
ในไม่ช้า ชายร่างกำยำแปดคนก็เข้ามาในห้อง และยืนอยู่ข้างหลังเฮียเปียว“เตรียมการเสร็จเรียบร้อยแล้ว แล้วตราบใดที่คุณออกคำสั่ง รับประกันได้ว่าจะไม่มีใครได้มีชีวิตออกไป"
“ดี”
เฮียเปียวนั่งบนโซฟาท่าทางไม่ใส่ใจนัก ยกมือขวาขึ้นช้า ๆ แล้วชูนิ้วกลางและนิ้วชี้ออกมา
ชายแข็งแกร่งคนหนึ่งหยิบซิการ์ขึ้นมาทันที วางไว้ระหว่างสองนิ้วของเฮียเปียว
คลิก
เสียงจุดไฟแช็กดังคมชัด เปลวไฟจุดขึ้นบนซิการ์ที่นิ้วของเฮียเปียว
ตูม!
ประตูห้องถูกเตะเข้ามาโดยหลี่โม่ เฮียเปียวมองไปที่หลี่โม่ที่เดินเข้าประตูมา วางซิการ์ไว้ที่ปากของเขาช้า ๆ สูดหายใจเข้าลึก ๆ หนึ่งครั้ง
เฮียเปียวพ่นควันไปที่ หลี่โม่ พูดด้วยรอยยิ้ม“นายกล้าไม่เบาเลยนะ ถึงขนาดเข้ามาในที่ของฉัน"
"จุดซิการ์ด้วยไฟแช็ก คุณก็อวดรวยไม่เบานี่"
หลี่โม่กล่าวอย่างเย็นชา
ตาของเฮียเปียวเบิกกว้าง เดิมทีเขาสูบซิการ์เพื่อเป็นสไตล์ แต่หลี่โม่กลับบอกว่าเขาเป็นพวกอวดรวย เฮียเปียวไม่สามารถทนได้อีกต่อไป
"จะใช้ไฟแช็ก หรือใช้ไม้ขีด แล้วเกี่ยวอะไรกับนาย" เฮียเปียวคำราม
"ก้อนดินก็คือก้อนดิน อย่างน้อยที่สุดสำหรับการสูบซิการ์คือการใช้ไม้ขีดซีดาร์จุด ไฟแช็กไม่ได้มีไว้สำหรับจุดซิการ์ ไม่รู้ก็ไม่ต้องแสร้งทำเป็นรู้ ถ่อมตัวหน่อยเถอะ”
หลังจากที่หลี่โม่สอนสองสามคำ ก็ทำให้เฮียเปียวเสียหน้าอย่างช่วยไม่ได้
เฮียเปียวหน้าดำหน้าแดง กดซิการ์ลงในที่เขี่ยบุหรี่อย่างดุเดือด“ทำเป็นพูดต่อหน้าฉัน นายมันก็แค่ขยะที่เกาะผู้หญิงกิน”
“มันเทียบไม่ได้กับโลกที่ฉันเจอมาหรอกนะ โลกของชนชั้นสูง ไม่ใช่สิ่งที่คุณสามารถรับรู้ได้ ดังนั้นถึงคุณมีเงินมันก็แค่ก้อนดิน” หลี่โม่พูดเบา ๆ
"แม่ง! พ่อจะซัดให้ พวกมึงยืนทำอะไรอยู่ จับมันมาให้กู บิดาจะสั่งสอนมันสักหน่อย ให้มันรู้ว่าอย่าบังอาจมาหยามศักดิ์ศรีของเฮียเปียว！”
เฮียเปียวคำรามอย่างโกรธจัด ตบโต๊ะด้วยมือขวา เสียงดังโครมคราม
ชายร่างกำยำแปดคนที่อยู่ข้างหลังเฮียเปียวยืนขึ้นพร้อมกัน พวกเขาเป็นมือหนึ่งแปดคนภายใต้เฮียเปียวและพวกเขายังมีพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดภายใต้เฮียเปียว