บทที่ 207 ผมจัดการเรื่องทุกอย่างนี้เอง

บทที่ 207 ผมจัดการเรื่องทุกอย่างนี้เอง

ณ ที่บ้าน

กู้หยุนหลันนั่งร้องไห้อยู่บนโซฟาและเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นออกมา

“เรื่องคุณโอหยางที่บังคับหนูก็แล้วไป เพราะเขาเป็นคนนอกอยู่แล้ว แต่การกระทำของลุงกับอาสามนี่สิ หนูรับไม่ได้จริงๆ พวกเขามองหนูเป็นคนยังไงกันแน่”

กู้เจี้ยนหมินกับหวังฟางสีหน้าเคร่งเครียดและนัยน์ตาเต็มไปด้วยความโกรธ

ทุกคนที่เป็นพ่อแม่เมื่อรู้ว่าเกิดเรื่องแบบนี้กับลูกของตัวเองจะต้องโกรธอย่างห้ามไม่ได้แน่นอน

“พี่ใหญ่กับน้องสามจะมากไปแล้ว! ทำกับลูกหลานตัวเองแบบนี้ได้ไง! มันจะกลั่นแกล้งเกินเหตุไปแล้ว!”

หวังฟางทุบโต๊ะด้วยความโกรธ

“ทำเกินเหตุจริงๆ เราต้องให้พี่ใหญ่กับน้องสามมาอธิบายให้ชัดเจนก่อนถึงจะถูก เรื่องนี้จะปล่อยไปแบบนี้ไม่ได้”

กู้เจี้ยนหมินได้ตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าจะยังไง เรื่องนี้ต้องให้กู้เจี้ยนกั๋วกับกู้เจี้ยนเจียงมาชี้แจงให้ชัดเจนและต้องให้ความเป็นธรรมต่อเขา

หลี่โม่ได้แต่ปลอบใจกู้หยุนหลันอย่าเงียบๆ เพราะเรื่องในตระกูลกู้ เขาปล่อยให้กู้เจี้ยนหมินเป็นคนจัดการจะดีกว่า

“ตอนนี้เราไปหาพี่ใหญ่กับน้องสามไม่มีประโยชน์หรอก ฉันว่าเราไปหาคุณปู่กันดีกว่า เรื่องนี้ต้องให้คุณปู่เป็นคนออกหน้า พี่ใหญ่กับน้องสามถึงจะกลัว”

หวังฟางครุ่นคิดสักพักแล้วพูดขึ้นมา

กู้เจี้ยนหมินพยักหน้า ณ เวลานี้เขาต้องไปหาคุณปู่อย่างเดียว ไม่เช่นนั้นจะขอคืนความเป็นธรรมไม่ได้อย่างแน่นอน

“ไปหาคุณปู่กัน ไปตอนนี้เลย”

หลังจากกู้เจี้ยนหมินตัดสินใจ หลี่โม่ก็พยุงกู้หยุนหลันลุกขึ้นแล้วตามกู้เจี้ยนหมินและภรรยาของเขาออกจากบ้านไป

เมื่อพวกเขาไปถึงบ้านของคุณท่านใหญ่ตระกูลกู้ ทันทีที่เข้าไปในบ้านก็ต้องประหลาดใจที่เห็นกู้เจี้ยนกั๋วและกู้เจี้ยนเจียงอยู่ในบ้านด้วย

คุณท่านใหญ่ตระกูลกู้ก้มหน้าก้มตาและนั่งอยู่บนโซฟา เมื่อเห็นพวกเขาเดินเข้ามา สายตาของคุณท่านใหญ่ตระกูลกู้ก็เหลือบมองไปที่กู้เจี้ยนหมินด้วยความโกรธ

กู้เจี้ยนกั๋วและกู้เจี้ยนเจียงต่างสบตากันแล้วแสดงรอยยิ้มที่มืดมน

กู้ซิงเว๋ยก้มศีรษะแล้วจ้องหน้าหลี่โม่อย่างโกรธแค้น ส่วนกู้ชิงหลินก็โกรธจนกำหมัดไว้แน่นๆ และพร้อมที่จะเอาคืนหลี่โม่ทุกเมื่อ

กู้เจี้ยนหมินมองไปรอบๆ และรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ดูเหมือนว่าพี่ใหญ่กับน้องสามเข้ามาฟ้องร้องเขาก่อนแน่เลย

“คุณพ่อครับ”

กู้เจี้ยนหมินมองไปที่คุณท่านใหญ่ตระกูลกู้อย่างไม่มั่นใจ

“เหอะ นายจะพาคนทั้งบ้านมาทำไม จะมาดูตระกูลกู้ล้มละลายงั้นใช่ไหม! ลูกสาวนายไม่เชื่อฟังก็แล้วไป แต่ไอ้ลูกเขยไร้ประโยชน์ของนายนับวันมันชักจะเกินไปแล้ว ถึงขั้นกล้าทำร้ายร่างกายคุณโอหยางด้วย!”

คุณท่านใหญ่ตระกูลกู้มองกู้เจี้ยนหมินด้วยความโกรธ แม้เขาจะอายุมากแล้ว แต่ความน่าเกรงขามของเขายังเหมือนเดิมและทำให้กู้เจี้ยนหมินรู้สึกตกใจกลัวทันที

กู้เจี้ยนกั๋วพูดด้วยท่าทีแปลกๆ “คุณโอหยางให้ข้อเสนอดีๆ แต่หยุนหลันกลับไม่ให้เกียรติคุณโอหยางเขา คุณโอหยางแค่อยากชวนเธอดื่มเหล้าด้วยกันเท่านั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นเลย”

“แต่ที่น่าเจ็บใจไปกว่านั้นคือหยุนหลันยังเรียกหลี่โม่ไอ้สามีกระจอกของเธอไปด้วย พอมันไปถึงมันเข้าไปทำร้ายคุณโอหยางกับคุณเฉียนทั้งสอง แม้แต่พวกเราที่เข้าไปห้ามยังถูกมันทำร้ายไปด้วย ดูนี่สิ ประวัติหลักฐานที่เราถูกทำร้ายร่างกายก็อยู่ที่นี่แล้ว”

กู้เจี้ยนเจียงโยนหลักฐานที่ถูกทำร้ายลงบนโต๊ะแล้วมองกู้เจี้ยนหมินและครอบครัวของเขาด้วยความโกรธแค้น