ตอนที่ 238
บทที่ 238 พวกเขายังไม่ได้อวยพร
October 22, 2026
บทที่ 238 พวกเขายังไม่ได้อวยพร
ณ.ตรงกลางของห้องโถง คุณปู่หวังนั่งอยู่บนที่นั่งหลัก หวังจินซานให้ของขวัญวันเกิด และกล่าวคำอวยพรวันเกิด
หลังจากที่รุ่นหวังจินซานอวยพรวันเกิดเสร็จแล้ว ก็นั่งข้าง ๆ คุณปู่หวัง จากนั้นถึงคราวรุ่นหวังจงเหิงมอบของขวัญและอวยพรวันเกิด
หวังจงเหิงจัดเสื้อของตนเองให้เข้าที่ ถือกล่องไม้จันทน์แดงยาว เดินไปอยู่ตรงหน้าคุณปู่หวัง แล้วเปิดกล่องไม้จันทน์แดง
“คุณปู่ นี่คือหยกแกะสลักหรูอี้ ขอให้คุณปู่คิดสิ่งใดสมหวังดังปรารถนาทุกประการ”
“เยี่ยม เยี่ยมมาก ปู่จะรับเอาไว้”
คุณปู่หวังกล่าวด้วยรอยยิ้ม
หวังจงเฉิงเดินมาพร้อมกับรูปปั้นซิ่วแชกง และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณปู่ ของที่ผมมอบให้คือรูปปั้นซิ่วแชกง ผมขอให้คุณปู่อายุยืนยาวร้อยปีและร่างกายแข็งแรง”
“ไม่เลว จงเฉิงถือว่าเป็นเด็กมีความตั้งใจ”
หวังซูหยุนถือกล่องผ้าและเดินไปอยู่ข้างคุณปู่หวัง แล้วเปิดกล่องผ้าข้างในเป็นโสมป่าร้อยปี
“คุณปู่ ของขวัญที่ฉันมอบให้คือโสมป่าร้อยปี ขอให้คุณปู่มีความสุขและอายุยืนยาว”
“หลานสาวที่ดี ปู่ชอบของขวัญชิ้นนี้มาก”
โจวชุ่ยหัวกับหานจื้อเต๋อเดินไปข้างหน้า ในมือของโจวชุ่ยหัวถือจี้หยกเหอเถียนกวนอิม
“คุณปู่ ของขวัญที่ฉันมอบให้คือจี้หยกเหอเถียนกวนอิม ขอให้เจ้าแม่กวมอิมปกปักรักษาให้คุณตา ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บและอายุยืนยาว”
“ฮ่า ๆ ๆ เยี่ยม เยี่ยมมาก”
คุณปู่หวังยิ้มกว้างอย่างมีความสุข
“พ่อ จงเสวียนมาแล้ว เพื่อที่จะเตรียมของขวัญให้คุณพ่อ จงเสวียนยุ่งอยู่จนถึงตอนนี้”
หวังจินซานยิ้มด้วยความภูมิใจ
คุณปู่หวังยิ้มกว้างแล้วมองออกไปที่ประตู “เป็นเช่นนี้หรือ มิน่าวันนี้ฉันถึงไม่เห็นหลานชายคนโต ที่แท้หลานชายคนโตไปเตรียมของขวัญวันเกิดให้ฉัน ช่างเป็นเด็กดีเสียจริง”
หวังจงเสวียนสวมชุดสูทของหลุยส์วิตตอง เดินเข้ามาในห้องโถงอย่างสง่างาม ดูแล้วเป็นชายหนุ่มที่โดดเด่นที่สุดในงาน
เมื่อแขกเห็นท่าทางที่สง่างามของหวังจงเสวียน พวกเขาไม่เพียงแต่พยักหน้า แต่ยังรู้สึกว่าหวังจงเสวียนเป็นชายหนุ่มที่ไม่ธรรมดา
เมื่อคุณปู่หวังเห็นหวังจงเสวียน ก็หัวเราะอย่างมีความสุข
“คุณปู่ หลานมาช้า”
“ไม่ช้า ไม่ช้า หลานคนโตของฉัน ปู่รู้เรื่องทั้งหมดแล้ว”
คุณปู่หวังมองไปที่หวังจงเสวียนด้วยสายตาที่รักใคร่เอ็นดู
หวังจงเสวียนกวาดสายตามองไปที่หวังจงเหิงและคนอื่น ๆ ที่อยู่ข้างๆ เขายิ้มและหยิบเอกสารออกมาชุดหนึ่ง แล้วยื่นให้คุณปู่หวัง
“คุณปู่ นี่คือของขวัญที่ผมเตรียมไว้ให้คุณปู่ครับ”
เมื่อเห็นหวังจงเสวียนส่งเอกสารออกมาหนึ่งชุด ทุกคนรู้สึกประหลาดใจ คิดไม่ออกว่าเอกสารที่หวังจงเสวียนยื่นให้มันคืออะไร
คุณปู่หวังก็สงสัยเล็กน้อย เขาเปิดดูเอกสาร จากนั้นตื่นเต้นจนมือของเขาสั่นขึ้นมา
“นี่ นี่เป็นเรื่องจริงใช่ไหม?”
คุณปู่หวังถามด้วยความประหลาดใจ
“เป็นเรื่องจริงแน่นอน เพื่อเตรียมของขวัญวันเกิดให้คุณปู่ ผมวิ่งเต้นหลายวัน ทำทุกวิถีทางจนจนได้เอกสารที่ดินมาเรียบร้อยแล้ว สัญญาโครงการบุกเบิกพัฒนาพื้นที่รกร้างทางตอนใต้ของห้านเฉิงฉบับนี้ เป็นของขวัญวันเกิดที่ผมมอบให้คุณปู่ครับ”