บทที่ 252 แข็งแกร่งมาก

บทที่ 252 แข็งแกร่งมาก

“ไม่งั้นล่ะ?” หลี่โม่กล่าวเบา ๆ”

พวกอันธพาลถูกทำร้ายจนไม่สามารถลุกขึ้นได้ ตอนนี้ฝ่ายตรงข้ามเหลือเพียงเหล่าไป๋และศิษย์น้องสองคนเท่านั้น

แม้ว่าพวกเหล่าไป๋ทั้งสามคนจะมีพลังอยู่ไม่น้อย แต่พวกเขาไม่ได้อยู่ในสายตาของหลี่โม่เลย

ถ้าหากลงมือขึ้นมา หลี่โม่มั่นใจว่าจะพวกเขาจะยืนหยัดอยู่ได้ไม่เกิน 3 นาที

ศิษย์น้องสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเหล่าไป๋ ได้ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ยืนอยู่ด้านหน้าของเหล่าไป๋ ทั้งสามคนยืนเป็นรูปสามเหลี่ยม

นี่คือท่าเริ่มต้นของค่ายกลซานฉาย ที่เหล่าไป๋และศิษย์น้องทั้งสองของเขาฝึกฝนมาเป็นเวลานาน พวกเขาเริ่มต้นฝึกตั้งแต่เพิ่งฝึกวรยุทธ์แล้ว ฝึกฝนมาจนถึงทุกวันนี้ สามารถกล่าวได้ว่าการร่วมมือประสานกันของทั้งสามคนอยู่ในสถานะที่สมบูรณ์ไร้ที่ติ

เพียงแต่ว่าพวกเหล่าไป๋ยังไม่เคยใช้ค่ายกลซานฉายในการต่อสู้ ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่อยากใช้ แต่มันไม่มีโอกาสที่จะได้ใช้

แม้ว่าพวกเขาจะต้องเผชิญกับการไล่ล่าของทหารหน่วยรบพิเศษ แต่พวกเหล่าไป๋ทั้งสามคนก็ไม่เคยใช้ค่ายกลท่าไม้ตายเช่นนี้

พวกทหารหน่วยรบพิเศษที่ไล่ล่าพวกเขา ท้ายที่สุดก็ถูกพวกเหล่าไป๋ทั้งสามคนทำร้ายจนพิการ ตอนนี้ไร้ร่องรอย

แต่ในขณะนี้ ช่วงเวลาที่เผชิญหน้ากับหลี่โม่ ทั้งสามคนตัดสินใจจะใช้ท่าค่ายกลซานฉายนี้เท่านั้นที่สามารถต่อสู้กับเขาได้

เหล่าไป๋โยนบุหรี่ครึ่งมวนที่เขาถืออยู่ลงพื้น แล้วยกเท้าขึ้นขยี้ก้นบุหรี่จนดับ

“คนหนุ่มช่างไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ถ้าตอนนี้แกนั่งลงแล้วเอามือประสานไว้ที่ท้ายทอย ฉันจะให้แกมีทางรอด มิเช่นนั้น แกจะต้องตายอย่างเดียว”

หลี่โม่ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยื่นมือออกมาแล้วกระดิกนิ้วชี้เรียกพวกเหล่าไป๋ทั้งสามคน

ดวงตาของเหล่าไป๋หรี่ลง รู้ว่าต้องลงมือแล้วล่ะ

“รนหาที่ตาย!”

เหล่าไป๋คำราม เหมือนเสือที่ดุร้าย พุ่งเข้าไปอยู่ตรงหน้าหลี่โม่ พร้อมกับมือทั้งสองข้างที่งอเป็นกรงเล็บ ข่วนหน้าอกของหลี่โม่

เสือดำควักใจ ถึงจะเป็นเพลงยุทธทั่วไป แต่เมื่อเหล่าไป๋ใช้เพลงยุทธนี้ กลับรู้สึกจากความเสื่อมโทรมกลายเป็นความรู้สึกมหัศจรรย์

เพียงแค่เสียงลมเบา ๆ มือของเหล่าไป๋ดูเหมือนจะกลายเป็นกรงเล็บที่แหลมคม ขอแค่เขาสามารถข่วนไปที่ตัวหลี่โม่ได้ ก็สามารถทำให้เนื้อของหลี่โม่หลุดออกมาเป็นชิ้นใหญ่ได้แน่นอน

ศิษย์น้องทั้งสองคนก็เหล่าไป๋เคลื่อนไหวในเวลาเดียวกัน พวกเขาทั้งสองล้อมหลี่โม่ขนาบทั้งซ้ายขวา แล้วจู่โจมทางด้านข้างของหลี่โม่

คนหนึ่งเตะไปที่เข่าของหลี่โม่ อีกคนหนึ่งใช้กำปั้นจู่โจมไปที่กระดูกสันหลังตรงเอวของหลี่โม่

การแยกโจมตีเป็นกุญแจสำคัญของค่ายกลซานฉาย ทั้งสามคนรุกและล่าถอยพร้อมกัน เป็นการต่อสู้ที่ใช้ชีวิตแลกชีวิต ไม่ว่าหลี่โม่จะเผชิญกับใคร คนที่เผชิญหน้ากับหลี่โม่จะโจมตีหลี่โม่อย่างไม่คิดชีวิต เพื่อสร้างโอกาสให้สองคนนั้นโจมตี

ขณะนี้เหล่าไป๋พร้อมที่จะบุกออกไป ถึงตายก็ต้องการสกัดกั้นหลี่โม่ให้ได้ เพื่อที่จะเปิดโอกาสให้ศิษย์น้องทั้งสองชนะ

เหล่าไป๋รู้ว่า ขอแค่สามารถสกัดกั้นหลี่โม่เอาไว้ได้ ให้ศิษย์น้องทั้งสองคนจู่โจมจุดยุทธศาสตร์ของหลี่โม่ ถ้าเป็นอย่างนั้นถึงหลี่โม่ไม่ตายก็ต้องพิการ ถึงเวลานั้นก็สามารถทำลายหลี่โม่ได้อย่างง่ายดาย

สายตาของหลี่โม่ยิ่งอยู่ยิ่งเยือกเย็น จนทำให้อุณหภูมิรอบตัวลดลงหลายองศาทันที

ที่ลงมือไปเมื่อสักครู่หลี่โม่ไม่ได้เอาจริง แต่ในขณะนี้หลี่โม่เริ่มเอาจริงแล้ว

หลี่โม่สะบัดมือ พุ่งเข้าไปหาเหล่าไป๋ที่กำลังพุ่งเข้ามา

การเคลื่อนไหวของเหล่าไป๋รวดเร็วมาก แต่การเคลื่อนไหวของหลี่โม่เร็วกว่า หลี่โม่ใช้สองมือสร้างพลังสายฟ้าอยู่กลางอากาศ ก่อนที่เหล่าไป๋จะมีปฏิกิริยาตอบสนอง มือขวาของเขาก็อยู่ที่คอของเหล่าไป๋แล้ว

การเคลื่อนไหวของเหล่าไป๋หยุดนิ่งทันที จากนั้นความรู้สึกกลัวก็พุ่งตรงเข้ามาในหัวของเขา ก้มลงมองมือของหลี่โม่ที่จับคอของตนเองไว้ ตอนนี้เหล่าไป๋รู้สึกสับสนไปหมด

หลี่โม่บีบคอของเหล่าไป๋ และก็ดันเขาไปข้างหน้า ในขณะที่มือซ้ายของเขาชกไปที่หัวใจของเหล่าไป๋อย่างรุนแรง

กร๊อบ แกร๊บ!

เสียงกระดูกหักดังขึ้น เขารู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอก เหล่าไป๋รู้สึกว่าหลี่โม่ทำให้ซี่โครงของเขาต้องหักหลายเส้น