บทที่ 269 ท่านเทียน

เฝิงจื่อฉายพูดอย่างไม่ละอายใจ แต่ในใจเขายังเคียดแค้นกับการกระทำของหลี่โม่ไม่หาย

ฮั่วเจี้ยนเฟิงไม่รู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่เฝิงจื่อฉายสร้างขึ้นมาเอง เขาจึงพูดอย่างซาบซึ้งว่า “เรื่องนี้ถือได้ว่าผมเป็นต้นเหตุเองครับ ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ผมขอเลี้ยงข้าวคุณเพื่อแสดงความขอโทษนะครับ”

“จะขอโทษทำไมกัน เราเป็นเหมือนพี่น้องกันนะ อีกอย่างเรื่องแบบนี้มันไม่มีใครอยากให้เกิดหรอก คุณอย่าไปคิดมาก”

หลังจากพูดปลอบใจฮั่วเจี้ยนเฟิงแล้วเฝิงจื่อฉายก็หรี่ตาแล้วกระซิบพูดต่อ “แล้วคนที่คุณจะเล่นงานมาแล้วยัง? คุณเห็นเพื่อนๆ ที่มากับผมไหม ผมเชิญพวกเขามาเองนะ จะได้ช่วยกันจัดการไอ้กระจอกคนนั้น เดี๋ยวผมแนะนำให้คุณรู้จักก่อนนะ”

“คุณผู้ชายท่านนี้ชื่อเหอลี่ฉุน เขาคือลูกชายคนที่สองของท่านประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์จินไห่”

“คุณผู้หญิงท่านนี้ชื่อเฝิงเซียวเซียว เป็นลูกสาวคนโตของท่านประธานสำนักการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์จินไห่”

“ส่วนคุณผู้ชายท่านนี้ชื่อไป๋เชียนหลี่ เขาคือลูกชายคนโตของท่านประธานสำนักการลุงทนจินไห่......”

หนุ่มสาวกลุ่มนี้ล้วนเป็นลูกเศรษฐีที่มีภูมิหลังใหญ่โตในเมืองนี้ ครอบครัวของพวกเขาล้วนเป็นนักลงทุนอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในเมืองจินไห่ และมีอีกส่วนหนึ่งยังเป็นถึงผู้นำชั้นสูงในอุตสาหกรรมการลงทุนทางการเงินอีกด้วย

ฮั่วเจี้ยนเฟิงรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่าเฝิงจื่อฉายจะให้เกียรติเขาขนาดนี้

“คุณเฝิงใจถึงจริงๆ เลยครับ ผมต้องหาเวลาเลี้ยงข้าวทุกๆ ท่านสักมื้อแล้วครับ ส่วนตัวผมเป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัทการลงทุนติ่งซินในเมืองเมืองฮ่านครับ ซึ่งบริษัทของเราก็เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านการลงทุนเช่นกันครับ วันหลังต้องขออนุญาตฝากเนื้อฝากตัวแล้วนะครับ”

เหอลี่ฉุนและคนอื่นๆ ก็ได้พยักหน้าตอบและพูดคุยกับฮั่วเจี้ยนเฟิงอย่างเป็นมิตร เนื่องจากเขาเป็นเพื่อนที่เฝิงจื่อฉายแนะนำ

“อะแฮ่ม”

เฝิงจื่อฉายแสร้งไอเบาๆ แล้วพูดกับฮั่วเจี้ยนเฟิง “นี่นะ ท่านนี้เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ในเมืองจินไห่ของเรา ท่านมีนามว่าจางจงหยางหรือเรียกเฮียหยางก็ได้ เฮียหยางเป็นเพื่อนสนิทของผม เราเป็นเหมือนพี่น้องในสายเลือด วันนี้ผมจึงเชิญพี่ชายผมคนนี้มาช่วยนายอีกแรง”

ความจริงแล้วเฝิงจื่อฉายไม่จำเป็นต้องแนะนำ ฮั่วเจี้ยนเฟิงก็เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของจางจงหยางแล้ว ฮั่วเจี้ยนเฟิงรู้ว่าจางจงหยางเป็นถึงหัวหน้ามาเฟียของเมืองจินไห่นี้

“เฮียหยางเองเหรอครับ ผมเคยได้ยินตำนานของเฮียหยางบ่อยมากเลยครับ ผมได้ข่าวว่าเฮียหยางเคยเป็นคนโด่งดังในเมืองฮ่านอีกด้วยนะครับ” ฮั่วเจี้ยนเฟิงยิ้มอย่างประจบสอพลอ

“ฮ่า ๆ ๆ ผมเคยทำงานให้กับท่านเทียนในเมืองฮ่าน หลังจากที่ผมกลายเป็นที่ชื่นชมของท่านเทียนแล้ว ท่านเทียนก็ให้ผมมาสร้างอาณาจักรใหม่ที่เมืองจินไห่แห่งนี้ ซึ่งผมยอมรับว่าท่านเทียนเป็นผู้มีพระคุณต่อผมมาก แกเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้ผมมีวันนี้ได้”

ในอดีตจางจงหยางเคยเป็นลูกน้องของฉู่จงเทียน เนื่องจากเหตุผลหลายปัจจัยฉู่จงเทียนจึงส่งจางจงหยางมาที่เมืองจินไห่เพื่อจะขยายอาณาเขตของพวกเขา แต่ฉู่จงเทียนไม่เคยนึกคิดเลยว่าจางจงหยางจะมีความสามารถขนาดนี้ เขาสามารถรวบรวมโลกใต้ดินของเมืองจินไห่ให้เป็นหนึ่งเดียวและกลายเป็นราชาแห่งโลกใต้ดินของเมืองจินไห่ได้

แต่ถึงอย่างไรแล้วจางจงหยางก็ยังไม่ลืมบุญคุณของฉู่จงเทียนและยังนับถือฉู่จงเทียนเป็นพี่ชายที่ดีของเขาด้วย

“ต้องขอขอบพระคุณทุกท่านที่มาช่วยผมในวันนี้นะครับ ผมฮั่วเจี้ยนเฟิงจะขอจดจำน้ำใจของทุกๆ ท่านไว้ในวันนี้ และถ้ามีโอกาสผมจะตอบแทนทุกท่านอย่างแน่นอนครับ”

เมื่อเห็นว่าฮั่วเจี้ยนเฟิงยังคงพูดจาสอพลอ เฝิงจื่อฉายเริ่มเบื่อหน่ายและเตะไปที่ฮั่วเจี้ยนเฟิงเบาๆ “หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว คนที่นายจะจัดการมาแล้วยัง ถ้ามาก็รีบพาพวกเราไปจัดการมันสิ”

“มาแล้วครับ มันอยู่ข้างใน ทุกท่านตามผมมานะครับ”

ฮั่วเจี้ยนเฟิงเดินนำไปก่อน ส่วนเฝิงจื่อฉายที่กำลังเดินตามอยู่ด้านหลังก็หันไปพูดกับเหล่าลูกเศรษฐีที่เดินอยู่ข้างเขา “ไอ้หมอนั่นมันชื่อหลี่โม่นะ จัดการมันอย่าให้ได้ผุดได้เกิด”

“เฮียฉายไม่ต้องเป็นห่วง เรื่องนี้เราถนัดที่สุดครับ”

ไป๋เชียนหลี่พูดอย่างตื่นเต้น

พวกเขาได้ตีสนิทกับเฝิงจื่อฉาย แถมยังได้รังแกคนอ่อนแออีกด้วย อะไรมันจะดีเช่นนี้

ฮั่วเจี้ยนเฟิงพาทุกคนเดินไปหาหลี่โม่กับกู้หยุนหลัน จากนั้นเขาก็ยิ้มพูดกับกู้หยุนหลัน “หยุนหลัน ผมพาเพื่อนๆ ที่อยู่ในเมืองจินไห่มาแนะนำให้คุณรู้จัก อนาคตคุณอาจจะมีโอกาสได้ร่วมมือทางธุรกิจกับพวกเขาได้นะ”

แม้กู้หยุนหลันจะไม่สนใจฮั่วเจี้ยนเฟิง แต่เมื่อเธอได้ยินว่ามีความเป็นไปได้ในการร่วมมือทางธุรกิจ เธอจึงลุกขึ้นด้วยความลังเล

ส่วนหลี่โม่ก็ลุกขึ้นแล้วมองไปที่ผู้คนที่ยืนอยู่หลังฮั่วเจี้ยนเฟิง