บทที่ 299 คุณรนหาที่ตาย

เหอซูฟางกับซีเหมินจื้อเผิงคนทั้งสองต่างรีบปิดประตูห้องวีไอพีให้สนิท ถอนหายใจเฮือกใหญ่ สีหน้าเผยให้เห็นท่าทีหวาดกลัว

หลี่โม่เห็นท่าทางของเหอซูฟางกับซีเหมินจื้อเผิงแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่าจะต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่ ๆ ไม่เช่นนั้นทั้งสองคนจะไม่มีท่าทีตื่นตระหนกเช่นนี้

หวังฟางกับกู้เจี้ยนหมินก็มองออกว่าจะต้องเกิดเรื่องแน่ ๆ หวังฟางเดินเข้าไปประคองเหอซูฟาง ตบไปที่หลังเหอซูฟางเบา ๆ พูดว่า: “พี่ซูฟาง นั่งลงก่อนทำใจให้สบาย พวกคุณเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”

“เกิดเรื่องแล้ว ด้านนอกมีคนมากมาย ในมือถือมีดดาบบุกเข้ามา พวกเราไม่กล้าที่จะออกไป จึงทำได้เพียงวิ่งกลับเข้ามา ไม่รู้ว่าใครไปก่อเรื่องไว้ แต่หวังว่าพวกมันจะไม่มาทำร้ายพวกเรา”

เหอซูฟาง อธิบายไปพลางๆ พร้อมกับค่อย ๆนั่งลงบนเก้าอี้

สีหน้าซีเหมินจื้อเผิงดำคล้ำหม่นหมอง คิดถึงเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ เหงื่อไหลท่วมตัว เนื้อตัวสั่นเทา

“ผมเห็นพวกบอดี้การ์ดถูกมีดฟันจนได้รับบาดเจ็บ คงไม่ใช่บุกเข้ามาหาพวกเรานะ แต่ว่าในประเทศผมไม่ได้มีศัตรูที่ไหน หรือว่าจะเป็นคู่แข่งต่างชาติจ้างวานนักฆ่า เพื่อมาฆ่าผม?”

ในความคิดของซีเหมินจื้อเผิงคิดเอาเองว่าเหตุการณ์นี้เป็นนักฆ่าที่คู่แข่งจ้างวานมา ยิ่งขึ้นยิ่งรู้สึกว่าเป็นอย่างนั้น

ฟังคำพูดของซีเหมินจื้อเผิงที่พูดทึกทักเอาเอง เหอซูฟางตกใจกลัวจนขนหัวลุก

“เป็นไปได้ยังไง งั้นพวกเราจะทำยังไงต่อไปดีล่ะ จื้อเผิงลูกรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้เขารีบมาปกป้องพวกเรา”

เหอซูฟาง พูดด้วยน้ำเสียงไม่อยู่กับร่องกับรอย

หวังฟางกับกู้เจี้ยนหมินสีหน้าไม่สู้ดี นึกเสียใจว่าวันนี้ออกมากับเหอซูฟางกับลูกของเขา คาดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องใหญ่ได้ถึงขนาดนี้

กู้หยุนหลัน มองไปทางหลี่โม่ หลี่โม่ขยิบตาให้กับกู้หยุนหลัน ส่งสัญญาณให้กลับกู้หยุนหลันว่าไม่ต้องร้อนใจ เรื่องทุกอย่างถ้ามีเขาอยู่ไม่ต้องกลัว

ไม่นานนักด้านนอกห้องวีไอพีมีเสียงฝีเท้าดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงตะโกนหยาบคาย: “พังประตูเข้าไป!”

ตึ่งตึ่ง

หลังมีเสียงเอะอะโวยวาย ประตูใหญ่เกิดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ในที่สุดประตูก็ถูกเปิดออกจนได้

กลุ่มชายฉกรรจ์ร่างกำยำ มีดดาบครบมือบุกเข้ามาในห้องวีไอพี กวาดสายตามองหลี่โม่กับพวก

“ใช่แล้ว ที่นี่แหละ พวกคุณทุกคนทำตัวให้ดี ๆ เชื่อฟังคำสั่ง หากใครคิดเล่นตุกติก ผมจะใช้มีดตัดขาทุกคนทิ้ง”

ชายฉกรรจ์คนหนึ่ง ใช้มีดชี้ไปรอบ ๆ จากนั้น เดินออกไปข้างนอกห้องวีไอพี เพื่อไปพบกับจางจงหยาง

สิบนาทีก่อนหน้านี้ หลังจากจางจงหยางพาพรรคพวกมาถึง จัดแจงให้คนล้อมฝ้านหยวนไว้ทั้งหมด จากนั้นสั่งให้ลูกน้องบุกเข้าไปข้างในฝ้านหยวน

หลังจากที่ปะทะกับบอดี้การ์ดของซีเหมินจื้อเผิงและ พนักงานรักษาความปลอดภัยของฝ้านหยวน ในที่สุดลูกน้องของจางจงหยาง ก็บุกเข้ามาข้างในฝ้านหยวน ควบคุมฝ้านหยวนได้ทั้งหมด

กู้เจี้ยนหมินกับหวังฟางตกใจกลัวอย่างมาก ทั้งสองคนตัวสั่นเทากอดกันอยู่ที่มุมหนึ่งของห้องวีไอพี

และเหอซูฟางกับซีเหมินจื้อเผิงทั้งสอง คิดถึงแต่ภาพสยองขวัญที่กำลังจะเกิดขึ้น ต่างก็คิดว่าอันธพาลพวกนี้บุกเข้ามาหาตน ตกใจกลัวเหมือนจะต้องตายแล้วตอนนี้

หลี่โม่โอบกอดกู้หยุนหลันไว้เบา ๆ พูดเสียงต่ำว่า: “คุณไม่ต้องตกใจ มีผมอยู่ทั้งคน”

กู้หยุนหลันใช้สายตาเพ่งมองไปที่หลี่โม่ พยักหน้าเล็กน้อยพร้อมกับพูดเสียงต่ำว่า: “คุณก็ระมัดระวังตัวเองด้วย อย่าอวดดีจนเกินเหตุล่ะ”

“วางใจได้ ไม่มีอะไรเกินกว่าเหตุ”

หลี่โม่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

หลี่โม่สอดสายตามองไปข้างนอกห้องวีไอพี เห็นคนอยู่หัวมุมหนึ่ง หลี่โม่เห็นการ์ดของสำนักหลงเหมิน