ตอนที่ 365
บทที่ 365 ปะทะกันภายใน?
October 22, 2026
ฉิงจี้เย่มองหลี่โม่ จากนั้นก็มองไปที่เหอปิง
ควันที่ลอยอยู่ด้านหน้าของเหอปิงบางเบาลง มองใบหน้าของเหอปิงผ่านควัน รู้สึกว่าใบหน้าของเหอปิงเบี้ยวเล็กน้อย
เว่ยหย่ง และคนอื่น ๆมองหลี่โม่ด้วยความโกรธ คิดว่าหลี่โม่กำลังยั่วยุอย่างโจ่งแจ้ง
“แม่งมันหยิ่งยโสมาก พี่ปิง พวกเราจะไม่ทน”
เว่ยหย่งกล่าวด้วยเสียงที่แหบ
ควันบุหรี่สีขาวพ่นออกมาจากรูจมูกทั้งสองข้างของเหอปิง ควันหนาทึบลอยอยู่ตรงหน้า ราวกับว่าเขากำลังล่องลอยอยู่ในแดนสวรรค์
“ไม่รีบ จัดการกับคิงทหารคนนั้นเป็นสิ่งสำคัญที่สุด”
เหอปิงสะบัดขี้บุหรี่ และกล่าวอย่างเฉยเมย “เขา! เอาไว้จัดการตอนสุดท้าย”
“เรื่องคิงทหารไม่อะไรต้องกังวล? ตอนนี้มีคิงทหารมากมายเหมือนสุนัข ในจำนวนคิงทหารสิบคนมีแปดคนที่ไร้ความสามารถ”
เว่ยหย่งกล่าวอย่างไม่พอใจ
เมื่อสักครู่หลี่โม่ทำให้เขาเสียหน้า เว่ยหย่งแทบรอไม่ไหวที่จะกู้หน้าคืน แต่ตัวเว่ยหย่งไม่สามารถกู้หน้ากลับคืนมาด้วยตนเองได้ ดังนั้นเขาจึงต้องการให้เหอปิงช่วยกู้หน้าให้ตนเอง
เหอปิงเยาะเย้ย มองไปที่ฉิงจี้เย่ คุณชายใหญ่ฉิง คุณไม่ต้องอุบไว้แล้ว บอกฐานะตัวตนของคิงทหารให้พวกเขาได้รับรู้”
“มันก็ดี”
หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูข้อความแล้วกล่าวว่า “คนที่มาคราวนี้คือเย่จงเทียน คิงทหารแห่งเทียนหนาน เย่จงเทียนอยู่ในกองทัพมานานกว่าสิบปี เขาสร้างความดีความชอบไว้มากมายในสนามรบ การสู้รบที่ยอดเยี่ยมที่สุดคือที่ภูเขาเหล่าวา”
“การสู้รบที่ภูเขาเหล่าวา เย่จงเทียนนำทีม 15 คน ต่อสู้กับกองกำลังของศัตรูจำนวน 1,500 คน ศัตรูทั้งหมดใช้อาวุธหนัก แต่ก็ไม่สามารถยึดภูเขาเหล่าวาได้”
“หลังจากการต่อสู้ที่ดุเดือดผ่านไปสามวันสามคืน ศัตรูถอนกำลังเพราะมีผู้บาดเจ็บมากกว่าครึ่งหนึ่ง ทีมต่อสู้ที่นำโดยเย่จงเทียนมีชีวิตรอดอยู่เพียงสามคนเท่านั้น สองคนได้รับบาดเจ็บสาหัส มีเพียงเย่จงเทียนเท่านั้นที่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย”
ฉิงจี้เย่เหลือบมองหลี่โม่หลังจากพูดจบ เห็นท่าทางของหลี่โม่นิ่งสงบ ฉิงจี้เย่จึงมองไปที่เหอปิง
เหอปิงสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ มือที่ถือบุหรี่สั่นเล็กน้อย แสดงให้เห็นว่าเหอปิงได้เกิดความอ่อนแอขึ้นภายในใจ
เว่ยหย่งและคนอื่น ๆตกตะลึง ฉากการต่อสู้อันดุเดือดสุดจะพรรณนาได้ปรากฏขึ้นในสมองของพวกเขา
“เรื่องนี้ฟังดูเหมือนนิทานปรัมปรา เรื่องราวที่ภูเขาเหล่าวามีหลายเวอร์ชัน ว่ากันว่าเพราะเกิดปัญหาภายใน จึงทำให้การสู้รบครั้งนั้นของเย่จงเทียนกลายเป็นตำนาน”
เว่ยหย่งกล่าว
“อย่างไรก็ตาม การต่อสู้หลังจากนั้นของเย่จงเทียนก็ยอดเยี่ยมมาก สามารถพูดได้ว่าไม่เคยพ่ายแพ้สักครั้ง ที่แย่ที่สุดคือเสมอกัน ความสามารถในการสั่งการของเขาก็ยอดเยี่ยมอยู่แล้ว”
“ผมคิดว่าเย่จงเทียนไม่ได้เก่งเหมือนในตำนานหรอก ชีวิตของพวกเราไม่สามารถฝากไว้ให้เขาได้ นักรบที่เคยผ่านสนามรบ สิ่งที่ชอบปฏิบัติที่สุดคือความไม่เสมอภาคที่มีต่อกองทัพที่ไม่ใช่สายตรงของตนเอง ถ้าหากพวกเราอยู่ภายใต้การบัญชาการของเขา พวกเราก็จะกลายเป็นตัวรับกระสุนที่ไม่มีค่าอะไร”
“ผมเข้าใจความหมายของพี่ปิง พี่ปิงกลัวว่าพวกเราจะกลายเป็นตัวรับกระสุนของเย่จงเทียน ดังนั้นต้องจัดการเย่จงเทียนก่อน การจัดการหลี่โม่ยังไม่ต้องรีบ คนแซ่หลี่ดูแล้วไม่เหมือนคนที่จะสั่งการได้”
พวกนักฆ่าเดินไปอยู่ข้างเหอปิงอย่างรวดเร็ว ทุกคนสนับสนุนข้อเสนอของเหอปิงที่จะจัดการเย่จงเทียนก่อน เว่ยหย่งมีความคิดที่อยากจะกู้หน้าของตนเองคืนทันที แต่ไม่มีใครสนับสนุนเขาเลย
เว่ยหย่งจ้องไปที่หลี่โม่อย่างดุเดือด จากนั้นก็ก้มศีรษะและหยิบบุหรี่ออกมาแล้วเริ่มสูบบุหรี่
“พี่ปิง คุณมีความมั่นใจที่จะจัดการกับเย่จงเทียนได้หรือ เขากำลังจะกลายเป็นพระเจ้าในตำนาน”
เว่ยหย่งกระซิบถาม
“พูดยาก ต้องรอให้เจอกันถึงจะรู้”
เหอปิงกล่าวพร้อมกับหลับตา
หลี่โม่นั่งไขว่ห้าง หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเล่น รอการมาถึงของคิงทหารเย่จงเทียน
สำหรับเย่จงเทียน หลี่โม่ยังมีความอยากรู้อยากเห็นอยู่เล็กน้อย เพราะว่าคนที่เป็นตำนานมีไม่กี่คนแล้วที่ยังมีชีวิตอยู่