บทที่ 398 พวกกระจอก

งานเลี้ยงมื้อค่ำเริ่มในเวลายี่สิบนาฬิกาตรง

ขณะที่กู้หยุนหลันกับหลี่โม่กำลังจะเดินเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง ทว่ากู้เจี้ยนเจียงกลับขวางทั้งสองคนไว้

“หยุนหลัน ซินแสจางเพิ่งสั่งมาว่าอยากให้คนไปที่ศูนย์กลางสถานที่ก่อสร้างก่อสร้างเพื่อรับดินคืน เห็นว่าอยากเช็คสถานการณ์กัดเซาะของหยินซากับดินหลังช่วงหลังที่หยินรุนแรงขึ้นในช่วงดึก ๆ ฉันคิดว่าจะให้หลี่โม่ไปดูสักหน่อย”

เหตุผลของอีกฝ่ายทำให้กู้หยุนหลันไร้หนทางปฏิเสธ เธอจึงทำได้เพียงยื่นกุญแจรถให้หลี่โม่

“งั้นคุณก็ไปดูเถอะ รีบไปรีบกลับล่ะ”

“โอเค เดี๋ยวฉันจะรีบกลับมา”

หลี่โม่หยิบกุญแจรถพร้อมกับหันหลังเดินจากไป กู้เจี้ยนเจียงกระตุกยิ้มเมื่อพบว่าแผนการสมรู้ร่วมคิดนี้ประสบผลสำเร็จ

“หยุนหลัน เราเข้าไปข้างในกันดีกว่า ซินแสจางให้ความสำคัญกับคุณมาก คืนนี้เธอต้องคอยเป็นเพื่อนคุยเขานะ” กู้เจี้ยนเจียงเตือน

กู้หยุนหลันพยักหน้าพลางเดินเข้าไปในห้องจัดเลี้ยงพร้อมกับกู้เจี้ยนเจียง

ซินแสจางนั่งอยู่ที่ตำแหน่งประธานของโต๊ะ กู้เจี้ยนกั๋วนั่งอยู่ทางด้านขวาของซินแสจาง ส่วนตำแหน่งซ้ายมือนั้นเว้นว่างเอาไว้ เมื่อกู้เจี้ยนกั๋วเห็นเธอเดินเข้ามาก็รีบกวักมือเรียกทันที

“หยุนหลันรีบมานั่งเป็นเพื่อนซินแสจางสิ”

กู้หยุนหลันลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกัดฟันเดินเข้าไปนั่งลงที่เก้าอี้ด้านซ้ายมือของซินแสจาง

เขามองเธอพร้อมยิ้มจนตาหยี “คุณกู้มาแล้ว เมื่อครู่ได้ฟังเรื่องของคุณไปไม่น้อย คิดไม่ถึงเลยว่าคุณกู้จะเก่งขนาดนี้ ฉันชื่นชมคุณมากจริง ๆ ”

“ซินแสจางพูดเกินไปแล้ว ฉันไม่ได้เก่งอะไรหรอก ทุกอย่างเป็นเพราะมีลุงใหญ่คอยชี้แนะทั้งนั้น” เธอตอบกลับอย่างสุภาพ

กู้เจี้ยนกั๋วหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาเตรียมจะดื่ม เขากังวลว่ากู้หยุนหลันตัดบทสนทนาลงอย่างน่ากระอักกระอ่วน

“ฉันขอเป็นตัวแทนของทางตระกูลกู้ในการขอบคุณที่คุณเดินทางมาไกลเพื่อช่วยพวกเราแก้ปัญหา แก้วนี้ขอดื่มเพื่อเคารพคุณ”

ซินแสจางยกแก้วเหล้าขึ้นมาตอบรับ กู้เจี้ยนกั๋วดื่มเหล้าจนหมดแก้วในขณะที่ซินแสจางทำเพียงแค่แตะริมฝีปากไปที่ปากแก้วเบา ๆ เท่านั้น ท่าทางเสแสร้งแบบนั้นมันเพียงพอแล้วสำหรับการไว้หน้ากู้เจี้ยนกั๋ว

ฝ่ายกู้เจี้ยนกั๋วเองก็ไม่ได้โกรธเคือง เขายิ้มพลางหันไปพูดกับกู้หยุนหลัน “หยุนหลัน เธอเองก็ดื่มให้ซินแสจางหน่อยสิ ต่อไปเรามีเรื่องต้องรบกวนให้เขาช่วยเหลืออีกมาก”

เธอถอนหายใจอยู่ภายในใจก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นมา “ฉันดื่มให้คุณ”

“ฮ่า ๆ พูดได้ดี พูดได้ดี”

หลังจากที่ซินแสจางชนแก้วกับกู้หยุนหลัน เขาก็ดื่มเหล้าจนหมดแก้ว

กู้เจี้ยนกั๋วเลิกคิ้วมอง มีหลายสิ่งที่เผยออกมาทัศนคติการดื่มของซินแสจาง

รึว่าซินแสจางจะสนใจกู้หยุนหลัน?

ถ้าเป็นอย่างนั้นจะมีวิธีมอมเหล้ากู้หยุนหลันเพื่อส่งเธอไปถึงเตียงของซินแสจางหรือไม่?

“ซินแสจางเห็นแก่หน้าตระกูลกู้ของพวกเรามากเหลือเกิน หยุนหลัน หนูยังไม่รีบคีบกับข้าวให้ซินแสจางอีก อย่าให้เขาดื่มแต่เหล้าโดยไม่กินกับแกล้มสิ” กู้เจี้ยนกั๋วยิ้ม

กู้หยุนหลันเริ่มหงุดหงิดเล็กน้อย เธอหยิบตะเกียบส่วนรวมขึ้นมาเพื่อคีบกับข้าวให้ซินแสจาง

ซินแสจางชื่นชมการขยิบตาของกู้เจี้ยนกั๋วในใจ รอจนข่าวการเสียชีวิตของหลี่โม่ถูกส่งมา เกรงว่าในคืนนี้กู้หยุนหลันจะตกเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์ เมื่อคิดได้อย่างนี้ในใจของเขาก็เต็มไปด้วยความสุข แววตาลามกของซินแสจางล่องลอยไปหากู้หยุนหลันอย่างอดไม่ได้

หญิงสาวสัมผัสได้ถึงแววตาแปลก ๆ จากซินแสจาง เธอนึกถึงคำพูดของหลี่โม่ที่กล่าวว่าอีกฝ่ายเป็นคนหลอกลวง มุมมองที่เธอมีต่อซินแสจางก็เริ่มสั่นคลอน

……

หลี่โม่ขับรถไปถึงสถานที่ก่อสร้างก่อสร้าง มีคนงานเฝ้าประตูอยู่ไม่กี่คนที่โรงเก็บของตรงทางเข้าสถานที่ก่อสร้าง พนักงานและอุปกรณ์ส่วนใหญ่ยังไม่เข้าไปข้างใน ยิ่งไปกว่านั้นวันนี้ซินแสจางบอกว่าบริเวณนี้เป็นจุดอัปมงคลมาก ประธานหวังเลยพาลูกกลับหมดเหลือเพียงสุนัขเฝ้ายามเท่านั้น หลี่โม่ทักทายคนงานที่อยู่เวรและเดินไปที่ศูนย์กลางสถานที่ก่อสร้างก่อสร้าง