บทที่ 400 เก็บดอกเบี้ยสักเล็กน้อย

เสียงจากปลายสายทำให้ทุกคนในห้องจัดเลี้ยงตกตะลึง

คนที่ควรต้องตายคือหลี่โม่ไม่ใช่หรือ ทำไมถึงได้กลายเป็นมีคนตายถึงหกคนไปได้?

“เช็กอีกที ทำไมถึงเป็นหกศพไปได้” กู้เจี้ยนกั๋วถามด้วยความสงสัย

“พวกเราเช็กอย่างละเอียดแล้วครับ มีหกศพจริง ๆ ทุกคนเบิกตากว้าง ตายตาไม่หลับกัน พวกเราไม่ทำแล้ว พวกคุณหาคนอื่นมาทำเถอะ มันน่ากลัวเกินไป!”

คนงานเฝ้ายามตัดสายและพากันหนีกระเจิดกระเจิง

กู้เจี้ยนกั๋วหันไปมองซินแสจางก่อนจะถามขึ้นอย่างตื่นตระหนก "ซินแสจาง นี่มันอะไรกัน ทำไมถึงมีคนตายถึงหกคน!"

ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องอื่น เรื่องที่มีคนตายถึงหกศพในไซต์ก่อสร้างเพียงพอที่จะทำให้กู้เจี้ยนกั๋วยกไวน์ซดได้ทั้งขวด เรื่องนี้จำเป็นต้องแจ้งสายตรวจให้มาตรวจสอบเรื่องนี้ หลังจากนั้นก็ต้องปิดสถานที่ก่อสร้างอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ไม่รู้ว่าเมื่อไรที่จะสามารถเปิดได้อีกครั้ง หรือต่อให้เปิดสถานที่ก่อสร้างได้อีกครั้ง ทว่าการมีเรื่องเช่นนี้เกินขึ้น ยังรวมถึงตำพูดก่อนหน้านี้ของซินแสจาง เกรงว่าคงไม่มีโรงงานใดรับก่อสร้างต่ออย่างแน่นอน

กู้เจี้ยนกั๋วอยากร้องไห้ตายอยู่ตรงนี้ เดิมทีเขาคิดจะใช้ประโยชน์จากการตายของหลี่โม่ ไหนเลยจะคิดว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น ซินแสจางเองก็อยู่ไม่สุข เขาสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับกลุ่มคนที่เขาส่งไป มิฉะนั้นจะไม่มีคนตายในที่เกิดเหตุถึงหกคน!

นัยน์ตาของกู้หยุนหลันฉายแววของความหวัง เธอรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาหลี่โม่ทันที ไม่นานนักปลายสายก็กดรับพร้อมกับเสียงของหลี่โม่ดังขึ้น

“ไงที่รัก คิดถึงฉันหรือ”

“คะ คุณไม่เป็นไรใช่ไหม ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน”

“ฉันใกล้จะถึงห้องจัดเลี้ยงแล้ว ที่จริงอยู่ที่ประตูแล้วล่ะ”

กู้หยุนหลันเงยหน้าขึ้นและมองไปยังประตูห้องจัดเลี้ยง เป็นจังหวะเดียวกับที่หลี่โม่เดินเข้ามาพร้อมหมิงเต๋อ เมื่อเห็นว่าหลี่โม่ปลอดภัย กู้หยุนหลันก็โล่งอก

สีหน้าของซินแสจางบิดเบี้ยวน่าเกลียด สิ่งที่เกิดขึ้นกับศพชายฉกรรจ์ทั้งหกได้กระจ่างขึ้นมาแล้ว กู้เจี้ยนกั๋วแอบมองตา ซินแสจางและเห็นสีหน้าย่ำแย่ของอีกฝ่าย เขาก็ได้แต่ถอนหายใจในใจอย่างช่วยไม่ได้

ดูเหมือนว่าซินแสจางจะกำจัดหลี่โม่ไม่ได้!

หลี่โม่พาหมิงเต๋อเดินมาหยุดอยู่ข้างกายกู้หยุนหลัน "คุณเป็นห่วงฉันเหรอ ฉันไปกำจัดความชั่วมา หรือที่เรียกว่าพลังหยินสิ่งอัปมงคลที่ไอ้นักต้มตุ๋นนี่กุขึ้นมา”

“หลี่โม่ แกควรเคารพซินแสจางหน่อยนะ นายหาว่าซินแสจางเป็นนักต้มตุ๋นได้อย่างไร!”

กู้เจี้ยนกั๋วดุเสียงเย็นเยียบ

หลี่โม่กระตุกยิ้มพลางตบบ่า หมิงเต๋อ: "มาเถอะ แฉเรื่องของมันให้ทุกคนรู้ทีสิ"

ซินแสจางรู้สึกถึงเลือดที่ไหลเวียนอยู่ทั่วกายของเขาเย็นเยียบหมิงเต๋อ เป็นศิษย์ที่อยู่กับเขามานานกว่าสิบปี ดังนั้นเป็นคนรู้กุลอุบายต่าง ๆ ของซินแสจางอย่างละเอียด

“หมิงเต๋อ!” ซินแสจางตวาดเสียงดัง

“อย่าโทษฉันเลยซินแสจางฉันไม่มีทางเลือกจริง ๆ เราทำเรื่องแย่ ๆ มามาก มันถึงเวลาแล้วที่ต้องชดใช้ ตอนนี้ฉันอยู่ใต้คำสั่งของคุณหลี่ ฉันโพสต์หลักฐานหลอกลวงของคุณทั้งหมดบนอินเทอร์เน็ตพร้อมชื่อจริงของคุณ ตอนนี้สายตรวจกำลังมา"

หมิงเต๋อ พูดด้วยสีหน้าสลด

ซินแสจางหมดแรงทันที ร่างกายของเขาเป็นอัมพาตบนเก้าอี้

กู้เจี้ยนกั๋ว กู้เจี้ยนเจียงและแขกที่มาร่วมงานคนอื่น ๆ พากันตกตะลึง หลังจากได้สติทุกคนก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตนขึ้นมากดเข้าอินเทอร์เน็ตพื่อค้นหาข่าวเกี่ยวกับซินแสจาง

ในไม่ช้าทุกคนก็เห็นคลิปวิดีโอรวมถึงเสียงบันทึก ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้ว่าซินแสจางเป็นนักต้มตุ๋นจริงๆ

“ให้ตายเถอะ นี่คือสิ่งที่ซินแสจางผู้โด่งดังทำ เขาเป็นคนโกหกจริง ๆ ทำไมเมื่อก่อนฉันถึงได้เชื่อคนลวงโลกแบบนี้นะ”

“ให้ฉันแล้วไง ตอนนี้เป็นยุคของเทคโนโลยี จะไปมีปรมาจารย์ฟ้าดินได้อย่างไร พวกเขาต้มตุ๋นทั้งนั้น”