บทที่ 413 ศพหายแล้ว

"แก้แค้น?"

เดิมที ดวงตาที่ไร้ชีวิตชีวาของเฉินฟู่ก็ฟื้นคืนมามีชีวิตชีวาทันที

การแก้แค้นคือความหวังในการมีชีวิตต่อไปของเฉินฟู่ ก่อนหน้านี้เฉินฟู่ได้แต่คิดในใจเท่านั้น แต่ในขณะนี้ การปรากฏตัวของแคลตี้ที่มีผมสีบลอนด์ ทำให้เฉินฟู่เห็นความเป็นไปได้ของการแก้แค้น

“ผมจะแก้แค้นหลี่โม่ได้จริงหรือ แล้วผมต้องแลกด้วยอะไร?”

เฉินฟู่พูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

“ผมสามารถส่งคุณไปที่ห้องทดลองที่อยู่อีกฟากหนึ่งของมหาสมุทร เพื่อทำการดัดแปลงพันธุกรรม ถ้าทำสำเร็จ คุณจะมีร่างกายที่ไม่ธรรมดา แต่ถ้าล้มเหลว คุณจะกลายเป็นศพ แต่ก็มีความหวังริบหรี่อยู่ไม่ใช่เหรอ”

เมื่อเผชิญกับการชักชวนของแคลตี้ เฉินฟู่ไม่ได้คิดอะไรมากและเลือกตอบตกลง เพราะนี่เป็นโอกาสและความหวังเดียวของเฉินฟู่

“ผมเต็มใจจะลอง แต่ตอนนี้แค่ลุกขึ้นเดินยังเป็นปัญหาเลย”

เฉินฟู่ยิ้มอย่างขมขื่น

“นี่ไม่ใช่ปัญหา เราได้จัดเครื่องบินไว้แล้ว จะมีเจ้าหน้าที่ทีมแพทย์พิเศษคอยดูแลคุณ คุณจะได้รับการรักษาพยาบาลที่ดีกว่าเดิม เมื่อไปถึงอีกฟากหนึ่งของมหาสมุทร ในเมื่อคุณตอบตกลงแล้ว ผมจะไปเตรียมการ คุณจะได้ขึ้นเครื่องในอีกสองชั่วโมง”

เฉินฟู่ทนต่อความเจ็บปวดและพยักหน้า มือของเขากำหมัดราวกับว่าเขากำลังจะบีบหลี่โม่จนตาย

“ไม่ว่าจะเหนื่อยยากลำบากแค่ไหน ผมจะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน!หลี่โม่ รอไว้เถอะ ผมจะกลับมาอย่างราชาและจัดการคุณอย่างดุเดือด!”

แคลตี้ยิ้มและหยิบกระบอกฉีดยาออกจากอ้อมแขนของเขา "เอาล่ะ ผมต้องฉีดยาให้คุณ หลังจากฉีดเสร็จ คุณจะเข้าสู่สภาวะตาย ผมจะส่งใครบางคนย้ายคุณออกจากห้องเก็บศพไปที่สนามบิน”

“ได้ ชีวิตของผม มอบให้คุณละ”

แคลตี้เจาะเข็มไว้ที่แขนของเฉินฟู่อย่างชำนาญ และหลังจากฉีดยาเข้าไป แคลตี้ก็เก็บเข็มฉีดยาและออกจากห้องผู้ป่วย

ไม่นาน เฉินฟู่ก็หลับตาลง มีเสียงเตือนดังขึ้นจากอุปกรณ์ตรวจสอบที่อยู่ข้างๆเขา และกลุ่มแพทย์และพยาบาลก็รีบวิ่งเข้ามาในหอผู้ป่วยอย่างรวดเร็ว

ในสำนักงานซึ่งอยู่ไม่ไกล ตำรวจลาดตระเวนที่เล่นกับนางพยาบาลตัวน้อย ถึงตอนนี้พึ่งตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงรีบตามเข้าไปในห้องผู้ป่วย

หลังจากช่วยชีวิตหนึ่งรอบ แพทย์ก็ส่ายหัวและพูดว่า "ผู้ป่วยเป็นโรคหัวใจล้มเหลวฉับพลัน และการช่วยชีวิตก็ล้มเหลว"

ตำรวจลาดตระเวนแตะที่ลมหายใจของเฉินฟู่ โทรหาหัวหน้าจางด้วยใบหน้าที่ดูเคร่งเครียด เพื่อรายงานสถานการณ์

หัวหน้าจางรีบมาตรวจสอบและมาตรวจสอบกล้องวงจรปิดทันที บังเอิญว่ากล้องวงจรของห้องที่เฉินฟู่อยู่เสียพอดี

แม้ว่าจะรู้สึกแปลก แต่เฉินฟู่ก็ตายแล้ว และไม่มีเบาะแสอะไร หัวหน้าจางทำได้เพียงตอบตกลงอย่างช่วยไม่ได้ที่จะส่งร่างของเฉินฟู่ไปที่ห้องเก็บศพชั่วคราว

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หัวหน้าจางที่ไม่รู้จะทำยังไงกำลังจะโทรหาหลี่โม่เพื่อบอกสิ่งเหล่านี้ แต่ตำรวจลาดตระเวนที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาก็วิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก

“หัวหน้า เกิดเรื่องแล้ว ร่างของเฉินฟู่หายไปแล้ว ผมตรวจสอบแล้ว มีคนขโมยร่างของเฉินฟู่ไป!”

หัวของหัวหน้าจางจะระเบิดทันที หลายสิ่งหลายอย่างรวมกัน แสดงให้เห็นว่าสิ่งต่างๆนั้นไม่ธรรมดา

“ใครขโมยไป มีเบาะแสอะไรไหม?”

“ดูจากกล้องวงจร มันถูกรถตู้นำตัวไป ไม่นานหลังจากที่ร่างของเฉินฟู่ถูกส่งไปยังห้องเก็บศพ ก็มีคนเข้าไปในห้องเก็บศพด้วยกระเป๋าลายสีขนาดใหญ่แล้วออกไปในรถตู้ ผมสงสัยว่าร่างของเฉินฟู่อยู่ในกระเป๋าลายสีนั้น”

“ออกคำสั่งไปที่ฝ่ายอื่นช่วยตรวจสอบ สกัดกั้นรถตู้คันนั้น!”

หัวหน้าจางคำรามด้วยความโกรธ

“หัวหน้าครับ นี่มันเรื่องเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ผมติดต่อไปและโทรไปสายตรวจจราจรพบว่ารถจอดอยู่ที่สนามบินแล้ว”

“งั้นก็ไปตรวจสอบที่สนามบินสิ!”

หัวหน้าจางรีบออกจากโรงพยาบาลและรีบไปสนามบินพร้อมกับผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา