บทที่ 452 เขย่าตระกูลหลิน

“คุณรู้เรื่องก็พูดมา เร็วเข้า”

คางเหวินซิงบีบคั้นอย่างวิตกกังวล

“ผมได้ยินมาว่าหลี่โม่เป็นไอ้ไร้ประโยชน์ที่มีชื่อเสียงของเมืองฮ่าน เป็นลูกเขยของตระกูลกู้ระดับสามเมืองฮ่าน แต่ดูเหมือนว่าช่วงนี้หลี่โม่จะพลิกฟื้นขึ้น นั่นพวกเราไม่ใช่ว่าจะไม่ไปงานเลี้ยงที่โรงกลั่นเหล้าองุ่นหรือ ว่ากันว่าในงานเลี้ยงที่โรงกลั่นเหล้าองุ่นหลี่โม่ตบหน้าคุณชายสามตระกูลหลิน”

“คุณชายสามหลิน?”

คางเหวินซิงตกตะลึงครู่หนึ่ง จากนั้นนึกย้อนกลับฉากที่เห็นเมื่อครู่ เหมือนศพที่อยู่ในเหตุรถชน มีคนหนึ่งที่เหมือนคุณชายสามมาก

หลี่โม่ฆ่าคุณชายสามหลิน? ที่รักของฉัน!

คางเหวินซิงปล่อยไอความเย็นออกมาจากแผ่นหลัง รู้สึกว่าตนเองเกือบเข้าไปร่วมในวังวนขนาดใหญ่เข้าให้แล้ว เพียงรู้เรื่องแบบนี้ นั่นมันต้องไม่จบลงด้วยดีแน่

“แม่ฉันเถอะ ดูเหมือนว่าเมื่อครู่ที่เทพรถหลี่ฆ่าคุณชายสามหลิน ผมที่เห็นน่าจะศพของคุณชายสามหลิน เรื่องนี้ผมควรจะจัดการยังไงดี”

คางเหวินซิงตื่นตระหนกอกสั่นขวัญหายไปหมด

“พี่คาง คุณไม่ดูผิดไปใช่ไหม ข้างๆ ตัวคุณชายสามหลินล้วนมีแต่คนระดับสูง ต่อให้อยากตายก็ไม่ง่ายเลย แต่หลี่โม่คนนี้......พวกเราน่าจะฟังรอบๆ อีกทีนะ ถ้าเขามีพลังที่ใช้อำนาจบาตรใหญ่อย่างไม่มีเหตุผลจริงๆ พวกเราไปเกาะต้นขาเขาไว้ถือเป็นเรื่องดี”

“ใช่ มีสุขก็มีทุกข์ได้ มีทุกข์ก็มีสุขได้เช่นกัน ชายชราสูญเสียม้า แต่กลับเป็นโชคอันยิ่งใหญ่ ไม่แน่ว่าเรื่องนี้อาจเป็นเรื่องใหญ่ที่ดี ขึ้นอยู่กับเราเลือกอย่างไรแล้ว เป็นไปได้ควรจะแสวงหาความโชคดีและหลีกเลี่ยงอันตราย”

พวกคนรวยที่อายุน้อยพูดสองคำ คางเหวินซิงเกาหัว พูดด้วยใบหน้าขมขื่น “เรื่องวันนี้ผมจะลืมมันทุกอย่าง แต่ต้องอย่าหลุดปากพูด ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดเรื่องพวกเราทั้งหมดต้องจบสิ้นแล้ว”

“พี่คางคุณวางใจเถอะ พวกพี่น้องทุกคนล้วนแต่เป็นคนดี ต้องไม่ปากพล่อยแน่”

“มันจบแล้ว ผมครุ่นคิดแล้วครุ่นคิดอีกว่าจะทำยังไง”

คางเหวินซิงนั่งยองๆ อยู่บนขอบถนน ดึงบุหรี่ออกและสูบอย่างฉุนเฉียว ครุ่นคิดอย่างเด็ดเดี่ยวว่าจะคุ้มครองหลี่โม่ที่อยู่ด้านล่างตึก

สูบบุหรี่เสร็จคางเหวินซิงไปที่ร้านสะดวกซื้อใกล้ๆ เพื่อซื้ออาหารและเครื่องดื่มมาไว้ในรถ ขับรถไปที่บ้านหลี่โม่

......

จี๋เสียงที่แกล้งตายในรถเบนซ์ธุรกิจ แกล้งแล้วแกล้งอีก รอจนสงบนิ่งไม่มีคนแล้ว จากนั้นจึงโผล่ออกมาจากรถเบนซ์ธุรกิจอย่างระมัดระวัง

โผล่หัวออกมาจากรถและมอง เห็นว่ารอบๆ ว่างเปล่าไม่มีคนแม้แต่คนเดียว จี๋เสียงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ออกจากรถเดินไปที่ข้างๆ ศพของคุณชายสามและลุงเป้า มองไปที่ทั้งสองคนที่เย็นไปแล้ว จี๋เสียงในใจรู้สึกตื่นตระหนก

ควรทำยังไงดี?

จี๋เสียงในใจสั่นไหว

การวิ่งไปตามทางตรงๆ นั้นง่าย แต่ไม่ไปรายงานให้ตระกูลหลิน จี๋เสียงรู้สึกว่าไม่ช้าก็เร็วตนเองจะต้องถูกตระกูลหลินจับได้

“ช่างเถอะ ความเป็นความตายล้วนเป็นหนึ่งดาบ ยังไงก็ต้องรายงานให้ตระกูลหลินสักหน่อย”

จี๋เสียงสูบบุหรี่เพื่อสงบสติอารมณ์ลงอีกหน่อย หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วโทรหาหัวหน้าพ่อบ้านตระกูลหลิน

“สวัสดีครับ ลุงอู๋ ผมคือจี๋เสียง คุณชายสามเขา เขาตายแล้วครับ”

จี๋เสียงพูดเสียงสั่นเครือ

“อะไรนะ? เกิดเรื่องอะไรขึ้น? คุณชายสามตายได้ยังไง! พวกคุณตั้งหลายคนมัวทำอะไรกัน!”