บทที่ 464 ราชินีของสำนักหลงเหมินมีคำสั่ง

ท่านแปดครุ่นคิดคำพูดของราชินีของสำนักหลงเหมิน เขาพูดเนิบๆ ว่า “ผมว่าหลี่โม่มีเทคนิค ส่วนนู่หลั่งเป็นนักชกที่ไม่มีระเบียบแบบแผนใด เขาใช้คุณสมบัติที่ดีทางด้านร่างกายเท่านั้น คนที่ได้รับการฝึกเป็นระบบ ล้วนเอาชนะนู่หลั่งได้”

“นายคิดแบบนี้จริงๆ เหรอเจ้าแปด”

ราชินีของสำนักหลงเหมินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ท่านแปดตัวสั่นเล็กน้อย เขารีบก้มหน้าลงแล้วพูดว่า “ผมคิดอะไรได้ก็พูดออกมาเท่านั้นครับ มันอาจจะไม่ถูกต้องก็ได้”

“หึ ถึงแม้ฉันจะไม่ได้รู้ลึก แต่เรื่องพื้นฐานฉันก็รู้อยู่บ้าง ถึงนู่หลั่งจะไม่ใช่นักสู้ที่เก่งกาจ แต่เขาเรียกได้ว่าเป็นนักสู้ในระดับต้นๆ”

“ในบรรดาผู้คุ้มกันของสำนักหลงเหมิน มีคนที่เก่งกว่านู่หลั่งไม่น้อย แต่คนที่สามารถทำลายนู่หลั่งได้ง่ายดายเหมือนหลี่โม่มีแค่ไม่กี่คน ดูเหมือนว่าหลายปีมานี้หลี่โม่อดทนและพยายามฝึกให้ตัวเองแข็งแกร่งมาตลอด โฉดชั่วเสมือนหมาป่าจริงๆ!”

จางเต๋ออู่รีบพูดเสริม “คุณพูดถูก หลี่โม่โฉดชั่วเสมือนหมาป่าจริงๆ ผมดูออกตั้งนานแล้วว่าไอ้หมอนั่นมันชั่วไม่น้อย ต้องรีบกำจัดมันครับ”

ท่านแปดกลัวจนไม่กล้าพูดอะไรอีก ถ้าขืนพูดอะไรตอนนี้อาจจะแย่ ทำเป็นเหมือนคนว่านอนสอนง่ายจะดีกว่า

ราชินีของสำนักหลงเหมินเคาะนิ้วสองที เธอหลับตาแล้วพูดว่า “เอาวิดีโอกลับไป ให้พวกลูกน้องศึกษาพละกำลังของหลี่โม่ เต๋ออู่นายคอยช่วยหลินเจิ้งหนานเงียบๆ ให้เขาได้แก้แค้น”

“รับทราบครับ ผมจะไปจัดการให้”

จางเต๋ออู่ถอยหลังไปอีกด้าน เขาหยิบมือถือขึ้นมาโทรออก

เมื่อมีคำสั่งจากราชินีของสำนักหลงเหมิน จางเต๋ออู่จึงกล้าจัดการกับหลี่โม่ แต่ต้องยืมมือของหลินเจิ้งหนานให้ทำเรื่องนี้แบบลับๆ

เมื่อจางเต๋ออู่ติดต่อเรียบร้อย ราชินีของสำนักหลงเหมินหาวและพูดออกมาว่า “ฉันเพลียแล้ว กลับกันเถอะ”

“ได้ครับ”

จางเต๋ออู่เดินมาข้างหน้าราชินีของสำนักหลงเหมินและประคองเธอขึ้นมา จากนั้นเขาจึงประคองแขนเธอเดินออกมาจากห้อง

เหล่าผู้คุ้มกันล้อมรอบราชินีของสำนักหลงเหมินและจางเต๋ออู่ จากนั้นจึงพาออกมาข้างนอก ส่วนท่านแปดยังรออยู่ในห้อง เมื่อเดาว่าราชินีของสำนักหลงเหมินออกไปแล้ว เขาจึงลุกออกมา

เมื่อออกมาจากสนามมวยและขึ้นรถของตัวเอง ท่านแปดหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาหลี่โม่

“เจ้านาย นี่ไอ้แปดเองครับ”

ท่านแปดยิ้มประจบประแจงและพูดออกมา

“อืม มีอะไร”

หลี่โม่พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“เมื่อกี้ราชินีของสำนักหลงเหมินมาดูงานแข่งมวยดำสากล เธอรู้ว่าคุณได้รับการเลื่อนขั้นแล้ว เธอโกรธจนแทบบ้าเลยนะครับ”

“เหอะๆ ถ้าเธอโมโหง่ายขนาดนั้น ฉันคงตามไปฆ่าที่สำนักหลงเหมินแล้ว”

หลี่โม่ไม่เชื่อคำพูดของท่านแปด ราชินีของสำนักหลงเหมินอาจจะโกรธ แต่ถ้าบอกว่าเธอโกรธจนแทบบ้า นั่นมันไม่ใช่เรื่องจริง

ท่านแปดขำแห้ง เขาพูดเบาๆ ว่า “ฝ่ายผู้จัดงานให้วิดีโอตอนที่คุณฆ่านู่หลั่งช่วงซ้อม หลังจากที่เธอดูจบ เธอดูกลัวคุณมากและให้จางเต๋ออู่ช่วยหลินเจิ้งหนานแก้แค้น”

“หลินเจิ้งหนานคือพ่อของคุณชายสามหลิน เมื่อกี้ไอ้แก่นั่นมันมายั่วโมโหผม ช่วงนี้คุณจำเป็นต้องระวังหน่อยนะครับ ให้ผมส่งคนไปคุ้มครองคุณไหม เพื่อระวังเหตุสุดวิสัย”

ถึงแม้ท่านแปดไม่อยากปกป้องหลี่โม่ แต่เขาจะให้หลี่โม่โดนฆ่าไม่ได้ เพราะยาแก้พิษอยู่ในมือของหลี่โม่ เขาจำเป็นต้องเอายาแก้พิษจากหลี่โม่ทุกระยะ เขาถึงจะมีชีวิตอยู่ต่อได้

หลี่โม่ขมวดคิ้วและแสยะยิ้มออกมา “ไม่รบกวนนายหรอก ถ้าพวกมันอยากตายก็ให้มันมา”

“งั้นคุณต้องระมัดระวังให้มาก ถ้ามีเรื่องอะไรให้ช่วยบอกผมมาได้เลย อย่าเห็นว่าผมเป็นคนนอก ไอ้แปดผู้ภักดีจะคอยช่วยเหลือคุณทุกเมื่อ”