ตอนที่ 575
บทที่ 575 พาขึ้นรถ
October 22, 2026
เมื่อเห็นเสือผีออกไป เหล่าบอดี้การ์ดของเฉิงซืออู่ถึงกับถอนหายใจ พวกเขาตกใจกับการปรากฏตัวแบบกะทันหันของเสือผี
“ท่านคะ ฉันตกใจแทบแย่ ทำไมคนนั้นเหมือนผีเลย แปลกประหลาดจริงๆ”
ผู้ช่วยสวยเก๋พูดขึ้น
เฉิงซืออู่ยิ้มอย่างมีเลศนัย เขาโอบผู้ช่วยสวยเก๋ และพูดว่า “นี่แสดงว่าเขามีความสามารถไง ร่วมมือกับคนมีความสามารถ ถึงจะประสบความสำเร็จ”
“แต่เขาบอกว่า เขาคนเดียวไม่สามารถสู้หลี่โม่ได้ นี่ไม่น่าจะมีความสามารถนะคะ”
“เหอะๆ จะมีหรือไม่มีความสามารถ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำพูดของเธอ ฉันคิดว่าเขาเป็นคนมีความสามารถ เขาบอกว่าต้องร่วมมือกับท่านทะไลลามะโตหลุนถึงจะมีโอกาส งั้นก็คงจะไม่ผิด”
เฉิงซืออู่เชื่อคำพูดของเสือผี อีกอย่างศิษย์ของว่างจี๋ทั้งสี่คน ทำให้เฉิงซืออู่ตัดสินความสามารถของหลี่โม่ใหม่ทั้งหมด
ผู้ช่วยสวยเก๋ไม่ได้พูดอะไร เฉิงซืออู่หยิบมือถือขึ้นมาโทรออก
ไม่นาน ท่านทะไลลามะโตหลุนรับสาย “เจ้านายเฉิง มีอะไรหรือเปล่าครับ”
“ท่านทะไลลามะ มีเรื่องไม่ดีที่จะแจ้งคุณ ผมรู้สึกเสียใจกับเรื่องนี้มาก”
เฉิงซืออู่พูดเสียงเบาอย่างเจ็บปวด
“เรื่องอะไรครับ อย่าบอกนะว่าพวกว่างจี๋......”
“ครับ เพราะเรื่องธุรกิจ ผมเลยขัดแย้งกับคน ว่างจี๋โดนทำร้ายสาหัส เพื่อปกป้องผม พวกจาโช่ไปแก้แค้นหลี่โม่แทนว่างจี๋ สุดท้ายพวกเขาโดนหลี่โม่ฆ่าตาย”
เมื่อท่านทะไลลามะโตหลุนได้ยิน ก็อึ้งไป เขาคิดไม่ถึงว่าศิษย์ทั้งสี่จะเสียชีวิต
“ทำไมถึงเป็นเช่นนี้! หลี่โม่คือใคร”
“หลี่โม่เขา อีกเดี๋ยวผมจะส่งประวัติคร่าวๆ ไปให้ท่านทะไลลามะ ว่างจี๋บอกว่าต้องให้ท่านทะไลลามะมาด้วยตัวเอง ถึงจะล้างแค้นให้พวกเขาได้”
“ส่งข้อมูลมาให้ผมก่อน ผมจะพาคนไปแก้แค้นอย่างแน่นอน”
ท่านทะไลลามะโตหลุนสงบสติ น้ำเสียงของเขาเย็นยะเยือกมาก
“ครับ ผมจะรีบส่งข้อมูลไปให้ อีกอย่าง หลี่โม่กำลังจะขึ้นบ้านใหม่ในสุดสัปดาห์หน้า ผมคิดว่านั่นเป็นโอกาสที่จะจัดการมัน”
“เข้าใจแล้ว คุณรอข่าวจากผมก็พอ”
เมื่อวางสายลง เฉิงซืออู่ส่งข้อมูลไปให้ท่านทะไลลามะโตหลุน จากนั้นจึงเดินโอบผู้ช่วยสวยเก๋ ออกจากห้องดับจิต
......
หลี่โม่ไม่รู้ว่าแผนการที่พุ่งเป้ามายังตัวเอง กำลังจะเริ่มขึ้น ตอนนี้หลี่โม่เพิ่งวางโทรศัพท์ เขาพูดกับกู้หยุนหลันอย่างเบื่อหน่าย “คุณภรรยา ผมต้องไปสอนคางเหวินซิงขับรถ”
แววตาของเฉินเสี่ยวถงเป็นประกาย เธอเด้งตัวลุกจากโซฟา “ฉันไปด้วยสิ”
“งั้นก็ไปสิ อยู่ข้างนอกก็ระวังหน่อย อย่าไปก่อเรื่องอะไร”
กู้หยุนหลันไม่มีท่าทีคัดค้านอะไร
หลี่โม่ถลึงตาใส่เฉินเสี่ยวถง “เธอรอที่บ้านเถอะ พาเธอไป รถคงเคลื่อนตัวไม่ไหว”
“พี่พูดอะไรไร้สาระ ฉันยังหนักไม่ถึงห้าสิบกิโลเลย ทำไมรถจะเคลื่อนตัวไม่ได้”
เฉินเสี่ยวถงถลึงตาใส่หลี่โม่อย่างโมโห
หลี่โม่ยักไหล่ และหันหลังเดินออกไป