ตอนที่ 588
บทที่ 588 เรียกท่านแปดมา
October 22, 2026
หลงโปเหมือนโดนฟ้าผ่า เขารู้สึกไม่ดีเป็นอย่างมาก
“ทำไมถึงไม่เคยฝึก ถ้ามันไม่เคยฝึก มันจะชนะฉันได้ยังไง! อย่างน้อยก็น่าจะมีนักแข่งมืออาชีพสอนมัน!”
ตงจื่อหัวเราะอย่างเหนื่อยใจ “งั้นนายก็ไปสืบเอาเอง เขาไม่เคยเรียนเกี่ยวกับรถ อีกอย่างประวัติของเขา จะว่ายังไงดีล่ะ นายดูแล้วจะตกใจ”
“ทำไมต้องตกใจด้วย มันมีเบื้องหลังหรือเป็นคนที่ไม่ธรรมดาเหรอ อย่าบอกนะว่าไม่ธรรมดายิ่งกว่าฉัน”
หลงโปยิงคำถามออกมา เขาอยากถามความสงสัยในใจของตัวเอง
ตงจื่อยักไหล่อย่างเหนื่อยใจอีกครั้ง “นายเป็นหลายชายสายเลือดของราชาใหญ่ของสำนักหลงเหมิน เบื้องหลังและตัวตนของเขา เทียบนายไม่ได้หรอก อีกอย่างเขาก็แค่ลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิง สู้นายไม่ได้อยู่แล้ว”
“แล้วทำไมนายต้องพูดว่าต้องตกใจล่ะ”
“เพราะไม่นานมานี้ เขาเป็นไอ้สวะที่รู้จักกันดีในเมืองฮ่าน แต่ตอนนี้กลับไม่ใช่เช่นนั้น เหมือนเขาเปลี่ยนเป็นคนละคน ไม่ได้เป็นไอ้สวะอีกแล้ว แต่กลับเป็นคนที่น่าเกรงขามและมีอำนาจมาก”
“นายรู้จักเฉิงซืออู่ใช่ไหมล่ะ เฉิงซืออู่คุยธุระกับภรรยาของเขา แต่บอดี้การ์ดของเฉิงซืออู่ โดนหลี่โม่ทำร้ายจนพิการ บอดี้การ์ดของเฉิงซืออู่เป็นลามะบนที่ราบสูง ฝึกวิชาการต่อสู้จนโด่งดัง”
ตงจื่อเล่าเรื่องเกี่ยวกับหลี่โม่ ที่สืบได้เมื่อเร็วๆ นี้ พูดจบเขาก็หรี่ตามองหลงโป และยื่นมือไปตบบ่าหลงโป
“สหาย เขาเป็นคนแข็งแกร่ง นายอย่าคิดที่จะแข่งรถชนะเขาเลย เอาชีวิตของเขาให้มันจบๆ ไป”
ตงจื่ออยากประจบสอพลอราชาใหญ่ของสำนักหลงเหมิน แต่เขาไม่มีโอกาส
ในเวลานี้ ตงจื่อคิดว่าเป็นโอกาสดี ถ้าช่วยหลงโปจัดการหลี่โม่ เขาจะสามารถประจบสอพลอราชาใหญ่ของสำนักหลงเหมิน โดยผ่านทางหลงโปได้
แต่ตงจื่อรู้ดี การที่จะเข้าไปประจบสอพลอต้องรอโอกาส ต้องให้หลงโปเป็นฝ่ายขอให้เขาลงมือ
หลงโปยกมือนวดขมับ เขาแทบไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ตัวเองได้ยิน
“ความแตกต่างระหว่างคนมันมากขนาดนี้เลยหรือ มันมีพรสวรรค์ที่หาได้ยากหรือไง ทำไมถึงไม่ได้เรียนการขับรถ ก็สามารถเอาชนะฉันได้”
“อุ๊ย คุณชายหลง ของฉัน นายอย่าไปมัวแต่คิดเรื่องรถเลย ทำให้เขาตายก็จบ นายก็เป็นนักแข่งอันดับหนึ่งในประเทศไม่ใช่เหรอ”
หลงโปส่ายหน้า “ไม่ ฉันแพ้เพราะอะไร ฉันก็จะเอาชนะด้วยสิ่งนั้น นี่คงเป็นสิ่งที่สวรรค์ทดสอบฉัน! ฉันต้องชนะมัน ฉันจะได้ไปยืนอยู่บนจุดสูงสุด!”
ตงจื่อยกสองมือจับข้างแก้ม เขาไม่รู้จะพูดอย่างไร เมื่อเห็นหลงโปเอาแต่ดันทุรัง
“โอเค ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันคงไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ช่วงนี้ท่านแปดอยู่ในเมืองฮ่านพอดี นายจะแวะไปหาเขาไหม ได้ยินว่าราชินีของสำนักหลงเหมินก็มาด้วย”
“ราชินีของสำนักหลงเหมินมาแล้วเหรอ ครั้งนี้ฉันมาเมืองฮ่าน เพื่อแวะมาหาราชินีของสำนักหลงเหมินแทนคุณปู่ ส่วนเรื่องท่านแปด......นายเอามือถือฉัน ไปโทรหาเขา ให้เขามาหาฉัน”
ถ้าช่วงนี้ท่านแปดไม่ได้โดนช่วงชิงอำนาจไปจากมือ หลงโปคงไม่ปฏิบัติกับเขาแบบนี้
ว่ากันว่าภายในสำนักหลงเหมิน ท่านแปดจะไร้ซึ่งอำนาจแล้ว
ตงจื่อสีหน้าเปลี่ยนไปทันที เขาพูดอย่างลังเล “คงจะไม่เหมาะมั้ง ยังไงเขาก็อาวุโสกว่า”
“อาวุโสอะไร คนที่ไร้ซึ่งอำนาจก็ไม่ต่างกับคนธรรมดา ตอนนี้ท่านแปดยิ่งกว่าคนน่าเวทนาเสียอีก”
หลงโปพูดอย่างไม่สบอารมณ์
ตงจื่อจึงไม่พูดอะไรอีก เขาจำใจหยิบมือถือของหลงโปมา จากนั้นจึงเลื่อนหาเบอร์ท่านแปด และกดโทรออก
ไม่นานก็มีคนรับสาย เสียงหัวเราะของท่านแปดดังออกมา “ฮ่าๆๆ เสี่ยวโป คิดไม่ถึงว่าหลานชายคนโตจะโทรหา คิดถึงปู่แปดหรือไง”