บทที่ 626 โอกาสที่ดี

“หลี่โม่ ขอร้องรีบมาช่วยฉัน ฉันไม่อยากถูกขายไปที่ซ่อง! พวกคุณปู่ตายกันหมดแล้ว ถูกพวกมันฆ่าตายกันหมดแล้ว ขอร้องมาช่วยฉันด้วย ฮือๆๆ”

ฟางรั่วเสว่สติแตกไปแล้ว ตอนนี้ได้ร้องไห้ออกมาอย่างหนักอย่างควบคุมไม่ได้

ใบหน้าของเสือผีปรากฏรอยยิ้มแห่งชัยชนะออกมา และพูดอย่างได้ใจว่า “ได้ยินรึยัง? ฟางฉีที่อยากจะช่วยนายนั้นได้ชดใช้ด้วยเลือดเชียวนะ นายคงไม่เลือดเย็นจนไม่แม้แต่จะช่วยทายาทของเขาหรอกมั้ง ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันคงจะดูถูกนาย”

คิ้วหลี่โม่กระตุกหนึ่งที พูดอย่างตลกว่า “ฉันอยากจะไปตามนัดมาก แต่ว่าศาลเจ้าไท้เสียงเล่ากุงทางตอนใต้ของเมืองอยู่ที่ไหน”

“เมื่อถึงเวลานายก็จะรู้เอง หวังว่านายจะไม่ทำให้คนสวยฟางผิดหวังนะ ไม่อย่างนั้นชีวิตของเธอก็จะน่าเวทนาเป็นอย่างมาก ไม่แน่อนาคตอาจจะเกลียดนายเข้ากระดูก คอยเอาแต่สาปแช่งนายทุกวัน ฮ่าๆๆ”

เสือผีพูดจบก็วางสายยื่นแขนออกไปจับที่ใบหน้าเรียวของฟางรั่วเสว่

“หึๆ ใบหน้าเรียวนุ่มนวลนี่ไม่เลวจริงๆ คนสาวอย่างเธอเคยคิดที่จะมอบร่างกายให้กับหลี่โม่ใช่มั้ยละ? เสียดายที่ตอนนี้เธอไม่มีโอกาสจะมอบร่างกายให้มันแล้ว เพราะงั้นให้ฉันสนุกสักหน่อยก่อนเถอะ!”

“นาย นายอย่าแตะต้องฉัน อย่าแตะต้องฉันนะ!”

ฟางรั่วเสว่ร้องตะโกนเสียงดังอย่างเสียสติ

เสือผีหัวเราะเยาะทีหนึ่ง “สาวสวยที่ไม่ให้ความร่วมมือ ฉันไม่ชอบหรอกนะ เป็นสาวสวยที่เชื่อฟังถึงจะดีที่สุด!”

พูดจบในมือของเสือผีก็มีเข็มเงินปรากฏขึ้น เสือผีเอาเข็มเงินแทงเข้าไปที่กลางหัวของฟางรั่วเสว่ เข็มยาวทิ่มแทงเข้าไปในกะโหลกศีรษะ สติของฟางรั่วเสว่ก็กลายเป็นเหม่อลอย

เสือผีเอาเข็มเงินออกมาหลายเข็ม ทิ่มแทงเข้าไปที่กลางหัวของฟางรั่วเสว่อย่างช้าๆ

“เสือผี นายทำอย่างนี้มีความหมายหรอ? นายบอกไว้แล้วว่าจะลงมือที่งานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ไม่ใช่หรอ”

ท่านทะไลลามะโตหลุนหลับตาพูด

ท่านทะไลลามะโตหลุนมาเพื่อแก้แค้นให้กับพวกพี่น้อง ที่ร่วมมือกับเสือผีก็เพราะจำเป็น เพราะยังไงซะจากการที่ว่างจี๋อธิบาย คาดว่าตัวท่านทะไลลามะโตหลุนเองก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่โม่

ท่านทะไลลามะโตหลุนที่เพิ่งมาถึง กำลังเตรียมที่จะปรึกษาหารือแผนการกับเสือผี แต่กลับถูกลากมาที่บ้านตระกูลฟาง รับชมเสือผีที่ทำการฆ่าทรมานคนของตระกูลฟาง

ปลายลิ้นของเสือผีเลียริมฝีปากหนา บนใบหน้าปรากฏสีหน้าที่แปลกประหลาดออกมา

“โตหลุน ฝีมือของนายนั้นใช้ได้ แต่ว่าสมองของนายนั้นไม่มากพอ นายคิดว่าการต่อกรกับหลี่โม่มีแค่พวกเราก็พอแล้วจริงๆหรอ? นั่นมันไม่พอเป็นอย่างมากเลย”

“นายหมายความว่ายังไง?”

ท่านทะไลลามะโตหลุนพูดด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ

“ที่ปล่อยข่าวลือออกไปว่า ราชินีของสำนักหลงเหมินจะทำการลงมือกับหลี่โม่ในงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ ก็เพื่อทำการดึงดูดความสนใจของเขา ให้เขาคิดว่างานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ถึงจะเป็นเวลาที่อันตรายที่สุด ในช่วงเวลานี้ฉันมาฆ่าคนของตระกูลฟาง ใช้ฟางรั่วเสว่มาล่อเขาไปที่เมืองใต้ ก็เพื่อจะทำการล่อเสือออกจากถ้ำ! ทำให้สับสนซ้ำๆ แม้ว่าหลี่โม่มันจะเป็นจูกัดเหลียงกลับชาติมาเกิด ก็ไม่มีทางดูแผนการของฉันออกแน่!”

เสือผีทำท่าทางเหมือนทุกอย่างอยู่ในกำมือ คิดว่าทุกอย่างในโลกอยู่ในการควบคุมของตัวเอง

ท่านทะไลลามะโตหลุนคิ้วขมวดเล็กน้อย ฟังคำพูดของเสือผีไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่นัก