บทที่ 653 รูปปั้นทองสัมฤทธิ์พระแม่กวนอิมพันมือพันตา

ในใจของเจินจาหนานนั้น แน่นอนว่าหลงโปเป็นเทวดาแห่งรถในบรรดาเทวดาแห่งรถเลย แล้วก็เป็นบุคคลของในประเทศที่ไม่มีใครสามารถเอาชนะได้

แต่ตอนนี้เขาได้ยินข่าวความพ่ายแพ้ของหลงโป และมันก็ทำให้โค่นล้มทัศนคติของเจินจาหนานไปบ้างเล็กน้อย

“อาจารย์ของคุณเป็นใครกันแน่? แล้วเขาจะชนะหลงโปได้อย่างไร?”

“อาจารย์ของผมคือหลี่โม่ ถ้าหากมีเวลาผมจะพาคุณไปดูทักษะการขับของอาจารย์ของผม แล้วคุณจะได้รู้ว่ามันเจ๋งมากแค่ไหน ถึงแม้ว่าแชมป์ของการแข่งขันF1ก็ตาม แต่คุณก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอาจารย์ของผมก็ได้ ”

“นะนิ?”

เจินจาหนานจ้องเขม็งไปที่คางเหวินซิงด้วยประหลาดใจเป็นอย่างมาก และตกตะลึงกับชื่อของหลี่โม่อย่างสิ้นเชิง

หรือว่าจะเป็นหลี่โม่ในเมื่อกี้นั้นเหรอ? แต่หลี่โม่คนเมื่อกี้เป็นสามีของประธานหยุนจงหลันกรุ๊ป และอีกทั้งสถานที่ที่จะสร้างสโมสรแข่งรถของคางเหวินซิง ก็ได้อยู่ตรงข้ามกับหยุนจงหลันกรุ๊ป นี้มันช่างบังเอิญเกินไปหรือเปล่า!

“หลี่โม่? หลี่โม่ที่เป็นสามีของประธานหยุนจงหลันกรุ๊ป?”

เจินจาหนานถามด้วยความประหลาดใจ

“คุณรู้จักอาจารย์ของผมเหรอ อาจารย์ของผมก็คือหลี่โม่คนนั้น” คางเหวินซิงพูดพร้อมกับยิ้มตาหยี

เจินจาหนานด่าเขานับครั้งไม่ถ้วนในใจ และทันใดนั้นทั้งคนก็รู้สึกว่าไม่ดีเลย

นี้มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย นึกไม่ถึงเลยว่าหลี่โม่นั่นจะเป็นอาจารย์ของคางเหวินซิง เชี่ยเอ๊ยแล้วยังจะมีหน้ามาขอให้คางเหวินซิงไปช่วยขอเอารถคืนกลับมาได้ยังไงละ

เมื่อเห็นท่าทางผิดปกติของเจินจาหนาน คางเหวินซิงจึงถามด้วยความสงสัย: “นี่คุณเป็นอะไรหรือเปล่า? ทำไมดูจากท่าทางของคุณแล้วรู้สึกผิดปกติ หรือว่าคุณอึ้งทึ่งกับชื่ออาจารย์ของผม?”

“อาจารย์ของคุณเก่งขนาดนั้นจริงเหรอ? โกหกผมหรือเปล่าเนี่ย?”

“จะโกหกคุณไปเพื่ออะไร? ถ้าหากคุณไม่เชื่อก็ไปถามดูได้ ทุกคนในวงการรู้เรื่องนี้ และแถมยังมีคนมากมายเห็นกับตาในเหตุการณ์”

เจินจาหนานเงียบกริบ หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งเขาก็พูดอย่างไม่เต็มใจ: “อาจารย์ของคุณยังมีอะไรที่น่าทึ่งอีก เล่าให้ผมฟังหน่อยสิ แต่ผมได้ยินมาว่าอาจารย์ของคุณเป็นคนที่ไร้ประโยชน์ และแถมยังเกาะผู้หญิงกินอีกด้วย”

“นั่นเป็นแค่ข่าวลือที่คุณได้ยินเท่านั้น ปกติแล้วอาจารย์ของผมเป็นคนที่ถ่อมตนไม่ชอบโอ้อวด แต่เมื่อถึงเวลาที่จำเป็นจริงๆ แล้ว มันก็จะแสดงให้เห็นบุคลิกที่น่านับถือของอาจารย์ของผม

งานแข่งมวยดำสากลคุณรู้จักใช่ไหม อาจารย์ของผมได้แชมป์จากการแข่งขัน ซึ่งคุณสามารถลองค้นดูได้ จะว่าไปหยุนจงหลันกรุ๊ปนั้น อันที่จริงแล้วเป็นของขวัญที่อาจารย์ของผมมอบให้อาจารย์หญิงของผม ซึ่งของขวัญที่ล้ำค่ามากขนาดนี้ คุณเคยเห็นใครที่ไหนเขาให้แบบนี้กันบ้าง”

คางเหวินซิงบลาบลาบลาพูดได้เยอะมาก ทำเอาจนเจินจาหนานชะงักงัน

จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ออกมารีบค้นดูอยู่สักพัก เจินจาหนานก็พบข่าวที่เกี่ยวกับงานแข่งมวยดำสากล และเมื่อเห็นว่าแชมป์ของงานแข่งมวยดำสากลนั้นเป็นหลี่โม่จริงๆ เลือดทั้งตัวของเจินจาหนานก็เยือกเย็นไปหมดแล้ว

จูเจียนเฉิงนายนี่มันช่างหลอกลวงจริงๆ แถมยังหลอกกูมาไกลขนาดนี้อีกด้วย

เจินจาหนานมองดูโทรศัพท์ด้วยหน้าบูดหน้าเบี้ยว จากนั้นสักพักก็พูดว่า: “เจ้าคาง ผมมีอยู่เรื่องหนึ่งที่อยากขอความช่วยเหลือจากคุณ”

“ฮิฮิ ผมรู้เลยว่าคุณหาผมต้องมีเรื่องอย่างแน่นอน มีเรื่องอะไรก็บอกมาตรงๆ เลย เพียงแค่ผมสามารถช่วยได้ จะช่วยอย่างเต็มที่แน่อนน”

เจินจาหนานสงบสติอารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง และพร้อมกับเรียบเรียงคำพูด จากนั้นก็พูดว่า: “ผม ผมได้ทำให้อาจารย์ของคุณขุ่นเคือง ภายใต้การยั่วยุของจูเจียนเฉิงไอ้เลวนั้น จึงได้ทำการพนันการอาจารย์ของคุณ แล้วก็ได้แพ้รถสปอร์ตรุ่นใหม่ล่าสุดให้กับอาจารย์ของคุณ”

สีหน้าของคางเหวินซิงดูประหลาดขึ้นเล็กน้อย แล้วฝืนยิ้มพร้อมกับพูดว่า: “อย่าบอกนะว่าคุณคิดจะเอารถสปอร์ตกลับคืนมาอย่างนั้นเหรอ ไม่มีทางอย่างแน่นอน”

“ผมไม่ได้จะเอากลับมาฟรีๆ ผมจะไถ่ถอนคืน ผมสามารถจ่ายเงินได้ และยังสามารถเอารถสปอร์ตคันอื่นๆ ไปแลกได้” เจินจาหนานพูดอย่างกระหืดกระหอบ

คางเหวินซิงส่ายหัว: “ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีทาง ของที่แพ้ให้กับอาจารย์ผมแล้ว มันก็ต้องเป็นของของอาจารย์ผมสิ เอาล่ะคุณก็ถือซะว่าเป็นการมอบของขวัญให้อาจารย์ผมละกัน”

“แต่ แต่ถ้าหากอันนี้เป็นของขวัญ มันแพงไปเกินไปแล้ว”