บทที่ 656 วันแห่งความสุข

หลงห้าวเทียนไม่ได้พูดเรื่องไร้สาระ ณ ปัจจุบันสไตล์หน้าหวานกำลังมาแรง และชายงามเข้ากับความสุนทรีย์ของผู้หญิงมากกว่า

และหลงห้าวเทียนอยู่ในกลุ่มผู้หญิงตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก และเขามีความเข้าใจที่ไม่มีใครเทียบได้เกี่ยวกับผู้หญิง สำหรับหลงห้าวเทียนนั้นการจีบสาวเป็นเรื่องง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

และเนื่องจากรูปลักษณ์ที่อ่อนหวานของ หลงห้าวเทียนและพฤติกรรมแบบผู้หญิง มันง่ายมากสำหรับผู้หญิงที่จะละเลยความระแวงต่อเขา

ครั้งนี้ เพื่อที่จะจัดการกับแค้นหลี่โม่อย่างรอบด้าน เพื่อที่จะได้ครอบครองอำนาจทั้งหมดของสำนักหลงเหมิน

ราชาใหญ่ก็ได้ใช้ไพ่ตายออกมา

“หลานรัก ถ้าเจ้าทำเรื่องนี้สำเร็จ ปู่จะให้ภรรยาของหลี่โม่มอบอำนาจของสำนักหลงเหมินให้กับเจ้าหลังจากได้รับการสืบทอดตำแหน่งของสำนักหลงเหมิน ต่อจากนี้ไป เจ้าจะเป็นเจ้าบ้านแห่งตระกูลหลงและ หลงจวูน

ของสำนักหลงเหมิน!”

“ขอบคุณครับท่านปู่ หลานชายจะพยายามทำเรื่องนี้ให้ดีที่สุด”

หลังจากที่หลงห้าวเทียนพูดจบด้วยความเคารพ เขาก็ลุกขึ้นและออกจากห้องเพื่อเตรียมตัว

ราชาใหญ่เอนหลังพิงเก้าอี้ หลับตาและเริ่มคิด รู้สึกได้ว่าทุกอย่างได้ตระเตรียมไว้พร้อมแล้ว ขาดเพียงสิ่งที่สำคัญอย่างเดียว เพียงแค่ต้องรออย่างเงียบๆก็เพียงพอแล้ว

······

หลงโปพาสิบยอดฝีมือที่ได้รับมอบหมายจากราชาใหญ่ ขึ้นเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวอย่างหยิ่งผยอง เมื่อมาถึงเมืองฮ่านโดยเครื่องบินแล้ว หลงโปก็ติดต่อไปหาอู๋เต้าเหวินโดยทันที

ในห้องลับในห้องโถงหลงโปก็ได้พบอู๋เต้าเหวิน

อู๋เต้าเหวินรินชาด้วยความเคารพ ถือถ้วยไว้ในมือทั้งสองข้างแล้ววางลงตรงหน้าหลงโป

“คุณชายหลง ข้าไม่คิดว่าท่านจะพาคนมาจัดการกับหลี่โม่”

“เหอะๆ ข้าก็ไม่อยากมาหรอก ให้ฉันจัดการกับหลี่โม่นั่นคือเสมือนการเชือดไก่ด้วยมีดฆ่าวัว มันเกินความจำเป็นจริงๆ

แต่ท่านปู่ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก เพื่อแบ่งเบาความทุกข์ให้ท่านปู่ ข้าจึงอาสามา ว่าแต่เจ้าเถอะ หลายปีที่ผ่านมาลำบากยิ่งนัก "

หลงโปแสร้งทำเล็กน้อย แต่ในใจเต็มไปด้วยความพึงพอใจ

อู๋เต้าเหวินกล่าวด้วยความเคารพ: “ข้าลำบากซะที่ไหน หลายปีมานี้ข้านึกถึงความกรุณาของราชาใหญ่ที่มีให้ข้า และกำลังรอเวลาที่จะตอบแทนท่านราชาใหญ่”

“ช่างเป็นแม่ทัพที่ภักดียิ่งนัก ทำงานกับข้าอย่างตั้งใจ หากข้าได้ครอบครองสำนักหลงเหมิน เจ้าเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของสำนักหลงเหมิน รับประกันได้เลยว่าจะมีสง่าราศีและความมั่งคั่งไม่รู้จบ”

ลองโปกล่าวอย่างใหญ่โต

“ขอบคุณพระคุณคุณชายหลงเป็นอย่างมาก”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ยังเร็วเกินไปที่จะกล่าวตอบแทนพระคุณ พวกเรามาพูดถึงแผนปฏิบัติการกัน ทางเจ้าก็มีการเตรียมไว้แล้วเหมือนกันใช่ไหม”

“ข้าได้เตรียมการบรรยายครั้งใหญ่ในเมืองแล้ว และข้าได้เชิญหลี่โม่เป็นวิทยากร หากคุณชายหลงท่านต้องการดำเนินการ ข้าจะจัดกิจกรรมบรรยายนี้ให้ทันที จากนั้นคุณชายหลงและคนของท่านจะซุ่มโจมตีทั่วห้องบรรยาย . หลี่โม่หนีไปไม่ได้แน่ๆ”

อู๋เต้าเหวินพูดเกี่ยวกับแผนการที่ออกแบบไว้ หลงโปเหล่ตาของเขาและเริ่มคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้

หลังจากนั้นไม่นานหลงโปก็พูดออกมาว่า: "แผนการโอเค เจ้าคิดว่าเวลาไหนดี กำหนดช่วงเวลาไหนที่หลี่โม่ไม่รู้สึกระแวง งานครั้งนี้ต้องรับประกันว่าจะไม่มีความผิดพลาดเกิดขึ้นได้"

“เรื่องนี้ ฉันคิดว่าประมาณสัปดาห์หน้ากำลังดี เมื่อเร็ว ๆนี้ครอบครัวของหลี่โม่กำลังจะเตรียมงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ เมื่อเขาเสร็จสิ้นงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ น่าจะผ่อนคลายและลดความระมัดระวังลง”

“อืม พูดดูมีเหตุผล เรื่องเวลาก็ตามที่เจ้าวางแผนไว้ละกัน เดี๋ยวพาข้าไปดูภูมิประเทศและเตรียมตัวให้พร้อม”

“โอเค ข้าจะไปจัดการให้เดี๋ยวนี้”

อู๋เต้าเหวินบอกหลงโปเกี่ยวกับสถานการณ์อีกครั้ง จากนั้นจึงพาหลงโปและสิบยอดฝีมือไปดูภูมิประเทศและจัดทำแผนเบื้องต้นเกี่ยวกับภารกิจนี้

หลังจากทำสิ่งต่างๆเสร็จแล้ว หลงโปก็พาคนจากออกไป ส่วนอู๋เต้าเหวินเฝ้าดูหลงโปและทีมของเขาที่ออกไป