บทที่ 775 จัดเตรียม

ทุกคนต่างมีคำถามในใจ คางเหวินซิงมีอาจารย์ตั้งแต่เมื่อไหร่ ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นลูกเขยแต่งเข้าตระกูลกู้ สิ่งนี้ก็ไม่สมเหตุสมผลไปหน่อยแล้ว

เมื่อคุณชายหวังได้ยินแบบนี้ ก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขามองดูคางเหวินซิงอย่างตกตะลึงตาค้าง คิดว่าอีกฝ่ายกำลังล้อเล่น และถูมือพูดว่า: "คุณชายคาง คุณอย่าล้อผมเล่นเลย เศษสวะคนนี้จะเป็นอาจารย์ของคุณได้ยังไง?"

"เกี่ยวอะไรกับแกด้วยเหรอ?"คางเหวินซิงมองไปอย่างเยือกเย็นแวบหนึ่ง และพูดว่า: "ถ้าหากแกพูดอะไรไม่ดีเกี่ยวกับอาจารย์ของฉันแม่แต่คำเดียว ฉันก็จะไล่แกออกไป"

คุณชายหวังกระตุกมุมปากขึ้นเล็กน้อย สิ่งที่ทำให้เขาความประหลาดใจก็คือ ไม่นึกเลยว่าคางเหวินซิงจะไล่เขาออกไปเพื่อเศษสวะคนหนึ่ง? เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงอู๋ฝานที่ถูกไล่ออกเมื่อกี้นี้

หรือว่าที่อู๋ฝานถูกไล่ออกไป ไม่ง่ายดายเพียงแค่ว่าคางเหวินซิงไม่ชอบเขางั้นเหรอ? เขาค่อยๆเข้าใจเหตุผลที่อู๋ฝานถูกไล่ออกไป

"คุณชายหวัง คุณดูสิคุณพูดอะไรเนี่ย เรื่องนี้คุณบอกเร็วหน่อย"ท่าทีของคุณชายหวังเปลี่ยนทิศทางไปราวกับหนึ่งร้อยแปดสิบองศา เขายื่นมือออกไปหาหลี่โม่อย่างรวดเร็วและพูดว่า: "คุณหลี่ เมื่อกี้นี้ขอโทษด้วยจริงๆ คุณอย่าเอามาใส่ใจเลย"

เขารู้จักหลบหลีก คางเหวินซิงไหว้หลี่โม่เป็นอาจารย์ได้ ไม่ว่าจะเหตุผลอะไร เขาก็ต้องเกรงอกเกรงใจต่อหลี่โม่ ไม่อย่างนั้น เขาก็จะถูกไล่ออกไป

เนื่องจากว่าผู้คนจำนวนมากมายกำลังมองดูเขาอยู่ เขาก็ไม่สามารถที่จะถูกไล่ออกไปจากในงานได้

หลี่โม่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังวางแผนอะไร จึงไม่ได้เอามาใส่ใจ

คางเหวินซิงก็ไม่เสแสร้งต่อไป เขายิ้มแหยเกาหัวพูดว่า: "อาจารย์ คุณมาทำไมไม่บอกกันหน่อย แบบนี้ผมจะได้ต้อนรับคุณได้ง่ายขึ้น"

"ฉันไม่รู้เรื่องนี้ อ้าวเต๋อไล๋เป็นคนบอกฉันเอง"หลี่โม่กลอกตาขาว เขากลับคิดว่า หมอนี่ไม่ได้ส่งคำเชิญให้กับเขา

ในทางตรงกันข้ามคางเหวินซิงตกตะลึง และพูดด้วยความประหลาดใจ: "ไม่นะ ผมส่งคนไปแจ้งให้คุณทราบแล้ว เสี่ยวจางไม่ได้แจ้งให้ทราบถึงที่แน่ๆ ผมจะไปสั่งสอนเขาเดี๋ยวนี้"

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ตอนเริ่มแรกเขาก็เรียกคนมาแจ้งให้หลี่โม่ทราบแล้ว สิ่งที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงคือ ไม่นึกเลยว่าคนที่ตัวเองส่งไปนั้นหลอกเขา

หลี่โม่ยกมือพูด: "ถึงยังไงฉันก็มาแล้ว ไม่ต้องไปแจ้งแล้ว"

คางเหวินซิงไม่สามารถพูดอะไรได้อีก ในใจของเขาแอบฝังใจแค้นเสี่ยวจาง รอหลังจากที่เลขานุการกลับมา เขาจะต้องลงโทษอย่างเหมาะสม ทำไมไม่แจ้งให้ทราบถึงที่?

คุณชายหวังเห็นคางเหวินซิงและหลี่โม่คุยกันอย่างมีความสุขขนาดนี้ เขาก็รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองเป็นความสัมพันธ์ของอาจารย์กับลูกศิษย์จริงๆ เขาแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ไม่อย่างนั้น อำนาจของตระกูลคางทำลายเขาคงจะเป็นเรื่องที่ทำได้ง่ายอย่างแน่นอน

ทุกคนก็ไม่ได้มองหลี่โม่ด้วยสายตาที่หยิ่งยโสอีกต่อไป แต่มองด้วยสายตาที่เคารพ

"อาจารย์ ผมไปจัดการงานที่พ่อมอบหมายให้ก่อน" หลังจากที่คางเหวินซิงทักทายสักพัก มองดูเวลาไม่เช้าแล้ว ยิ้มอย่างขอโทษ ถึงได้ลุกไป

หลี่โม่กลับไม่ได้หักห้าม เดิมทีที่อีกฝ่ายจัดงานวันเบียร์ก็เพื่อจะดึงตัวพันธมิตรร่วมลงทุนมาเป็นพวก ไม่อย่างนั้นงานวันเบียร์ก็จัดได้ไม่ค่อยคุ้มค่า

"ไม่งั้น เธอก็ไปดึงตัวพันธมิตรร่วมลงทุนมาเป็นพวกเถอะ"หลี่โม่หันหน้ามองไปทางกู้หยุนหลันหนึ่งที และพูดด้วยรอยยิ้ม

แม้ว่าพันธมิตรร่วมลงทุนของหยุนจงหลันกรุ๊ปจะไม่น้อย แต่หยุนจงหลันกรุ๊ปไม่สามารถที่จะหยุดแบบนี้ได้ บริษัทเปิดได้ยิ่งใหญ่ยิ่งดี

กู้หยุนหลันมองไปรอบๆอย่างไม่ค่อยมั่นใจ ผู้คนที่อยู่ในงานโดยพื้นฐานก็ล้วนเป็นคนที่มีหน้ามีตาในสังคม พวกเขาจะร่วมลงทุนได้อย่างไร