บทที่ 798 เผชิญหน้า

สิ่งเดียวที่ทำให้ฉู่จงเทียนโมโหก็คือ พี่จ้วงไม่เพียงแต่ไม่ฟังคำพูดของเขา และยังดื้อรั้นพยายามที่จะต่อกรกับหลี่โม่ให้ได้

เมื่อพี่จ้วงเห็นว่าฉู่จงเทียนปฏิเสธอย่างเด็ดขาดก็อึ้งไปทันที หรือว่าอีกฝ่ายยอมที่จะปกป้องไอ้คนไร้ค่าคนนี้ จนถึงขั้นไม่เอาการลบล้างประวัติอันดำมืดทิ้งงั้นหรอ?

"ท่านเทียนครับ คุณคงไม่ได้จะมีปัญหากับผมเพราะไอ้คนไร้ค่าแบบนี้หรอกใช่มั้ย" พี่จ้วงอดไม่ได้ที่น้ำเสียงจะอ่อนลง รีบให้เกียรติต่อฉู่จงเทียน

"ประวัติมืดของฉันมีก็มีไป ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับนายสักนิด ฉันมีวิธีจัดการเอง แต่ถ้านายจะลงมือกับคุณหลี่ ฉันไม่มีทางตกลงเด็ดขาด" ฉู่จงเทียนพูดเสียงเย็นชา

เมื่อพี่จ้วงได้ยินอย่างนั้นแล้ว สีหน้าก็มืดขรึมขึ้นมา ปฏิกิริยาแตกต่างจากเดิมไปทันที และฉีกหน้าไม่เคารพใครแล้ว "ท่านเทียน ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นผมก็ไม่เกรงใจละ เรื่องนี้ ผมจะให้พี่ชายของผมมาจัดการ"

ฉู่จงเทียนแทบอยากจะลงมือ ถึงแม้ว่าเขาจะมีอำนาจมากในเมืองฮ่าน แต่ว่าหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายกับในวงการนั้นมีข้อแตกต่างกันอย่างมาก เขาไม่กล้าเข้าเสี่ยงอย่างง่ายดาย

และการทำแบบนี้ ก็จะยังทำให้คุณหลี่มีปัญหาหนักด้วย

"ไม่เป็นไร ฉันจัดการก็พอแล้ว" หลี่โม่ยิ้มทีหนึ่ง

พี่จ้วงมีผู้อยู่เบื้องหลัง แล้วเขาจะไม่มีเบื้องหลังรึยังไงกัน?

พี่จ้วงไม่พูดอะไรมากก็โทรหาพี่ชายของตัวเอง และเริ่มร้องทุกข์ในสาย บอกว่าตัวเองลำบากอย่างมาก

หลี่โม่แอบส่งข้อความให้กับหัวหน้าจาง ส่วนอีกฝ่ายจะมาไม่มา เขาก็ไม่ได้บังคับ

เสี่ยวเฟยพี่ชายของพี่จ้วงกับกำลังคำนับเหล้าให้กับหัวหน้าจาง เมื่อเขาได้รับสายของน้องชาย ก็มองหัวหน้าจางอย่างขอโทษทีหนึ่ง

หัวหน้าจางไม่ได้ใส่ใจ ดื่มกินต่อไป เมื่อผ่านไปสักพัก ถึงได้หยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดู เมื่อเขาเห็นข้อความที่หลี่โม่ส่งมา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป

คุณหลี่ส่งข้อความมาให้เขา เขากลับไม่สังเกตเห็น นี่เป็นถึงเรื่องใหญ่โต ทำไมเขาถึงได้มองไม่เห็นกัน

"หัวหน้าจาง อ้อไม่สิ หัวหน้าใหญ่จางครับ คุณมีเรื่องด่วนหรอครับ?" เมื่อทุกคนเห็นหัวหน้าจางลุกขึ้นยืน พวกเขาคิดว่าอีกฝ่ายจะกลับแล้ว จึงได้ถามออกไป

หัวหน้าจางพูดยิ้มๆ "ฉันยังมีเรื่องต้องไปจัดการ พวกนายดื่มกันไปก่อน"

ทุกคนต่างพูดพร้อมกันว่า "หัวหน้าจางครับ พวกเราไปด้วยดีกว่า วันนี้เป็นโอกาสที่ดีในการจะได้เลื่อนขั้น พวกเราไม่อยากปล่อยไปแบบนี้ครับ"

หัวหน้าจางเองก็ไม่ได้ปฏิเสธความหวังดีของคนพวกนี้ พยักหน้าพูดว่า "โอเค ไม่ต้องทำไรมาก พวกนายแค่ตามไปก็พอแล้ว"

"ออกตัว พับซ่างฉึง" หัวหน้าจางพูด "ถึงตอนนั้นพวกนายรอดูเรื่องสนุกก็พอแล้ว ที่เหลือฉันจัดการเอง"

ทุกคนพยักหน้า ใครๆก็คิดไม่ถึงว่า คนพวกนี้ที่เพียงแค่กระทืบเท้าก็สามารถสั่นสะเทือนทั้งเมืองฮ่านได้ จะให้ความเคารพกับหัวหน้าจางมากขนาดนี้

ถ้าหากว่าเป็นเมื่อก่อน พวกเขาไม่มีทางมาประจบหัวหน้าจางแน่นอน

แต่ว่าตอนนี้ฐานะของหัวหน้าจางไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว ตั้งแต่ที่หัวหน้าจางจับลี่เสียงเฟยได้ ก็ได้เลื่อนตำแหน่ง สามารถเรียกได้ว่าเป็นหัวหน้าใหญ่ที่มีชื่อเสียงของเมืองฮ่าน

อย่าว่าแต่คนใหญ่คนโตพวกนั้นนอบน้อมถ่อมตนเลย ตอนนี้ยังสามารถพูดได้ว่าคนใหญ่คนโตพวกนั้นอยากจะเอื้อมหาหัวหน้าจางด้วยซ้ำ พวกเขาต่างก็อยากจะประจบหัวหน้าจาง ต่อจากนี้มีเรื่องอะไรจะได้ไปจัดการด้วยกัน

หัวหน้าจางรีบร้อนตรงไปยังพับซ่างฉึง จู่ๆเขาก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นได้ พับซ่างฉึงแห่งนี้ เหมือนว่าจะเป็นน้องชายของเสี่ยวเฟยเปิด

เมื่อนึกถึงนี่ เขาก็รีบโทรหาเสี่ยวเฟย

เสี่ยวเฟยนั่งอยู่ในรถ ตอนนี้เขามาถึงพับซ่างฉึงแล้ว เมื่อเขาเห็นว่าหัวหน้าจางโทรมา ก็รีบรับสาย

"หัวหน้าจางครับ มีเรื่องอะไรรึเปล่าครับ?" เมื่อเสี่ยวเฟยกดรับสายแล้ว ก็พูดด้วยความเคารพ