บทที่ 801 หาทางแก้แค้น

เผชิญหน้ากับการต่อว่าของหัวหน้าจาง เหงื่อบนหน้าผากของเสี่ยวเฟยไหลลงไม่หยุด เขาเริ่มกังวลขึ้นมา เขาเองก็ฟังจากน้ำเสียงของอีกฝ่ายออกว่าอีกฝ่ายนั้นโมโหแล้ว

"หัวหน้าจางครับ ผมนั้นอารมณ์ชั่ววูบ ตอนนี้ผมสำนึกผิดแล้วครับ" เสี่ยวเฟยรีบอธิบาย เขาหวังว่าหัวหน้าจางจะให้โอกาสกับเขาสักครั้ง ถ้าหากว่าหัวหน้าจางให้โอกาสกับเขา นั่นก็คงจะดีที่สุดแล้ว

แต่ว่าเขาคิดใสซื่อเกินไป ตั้งแต่ที่หัวหน้าจางเห็นว่าหลี่โม่ถูกใส่กุญแจมือ เขาก็ไม่มีความคิดที่จะให้โอกาสกับเสี่ยวเฟยแล้ว

เสี่ยวเฟยหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกว่าครั้งนี้ซวยแน่นอน หัวหน้าจางพูดนิ่งๆว่า "ตอนนี้นายไม่มีโอกาสแล้ว ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป นายก็ออกจากหน่วยงานบังคับใช้กฎหายเองแล้วกัน ฉันจะไม่ทำให้บันทึกประวัติของนายดำมืด แต่ว่านายอย่าได้คิดที่จะก้าวเข้าสู่หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายอีกแม้แต่ก้าวเดียว"

เมื่อเสี่ยวเฟยได้ยินอย่างนั้น ก็รู้สึกตกใจ เขาคิดว่าหัวหน้าจางจะลงโทษเขา แต่เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าการลงโทษของหัวหน้าจางจะหนักหนาขนาดนี้

"หัวหน้าจางครับ ผมสำนึกผิดแล้ว ผมไม่มีทางทำผิดอีกแล้วครับ" เสี่ยวเฟยรีบพูด

ไม่ว่าเขาจะอ้อนวอนยังไง หัวหน้าจางก็ไม่มองเสี่ยวเฟยสักนิด เสี่ยวเฟยรู้สึกว่าชีวิตของตัวเองนั้นสับสนขึ้นมา เขามองหน้าน้องชายอย่างเย็นชา

ถ้าไม่ใช่เพราะอีกฝ่าย เขาก็คงไม่เจอกับเรื่องแบบนี้ อย่าพูดถึงเลยว่าตอนนี้เขาโมโหมากแค่ไหน

เมื่อรับรู้ถึงสายตาของพี่ชาย พี่จ้วงก็ท้วงออกไปว่า "พี่ครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายพี่ ผมไม่รู้ว่ามันจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับหัวหน้าจางมากขนาดนั้น"

แววตาของเสี่ยวเฟยมีความเย็นชาแวบเข้ามา แล้วก็เตะขาออกไป ด่าว่า "เพราะแกทั้งนั้น แกเรียกฉันมาทำไม แกจัดการเองก็ได้แล้วสิ"

เขาเสียใจจริงๆที่มายุ่งกับเรื่องนี้ ถ้าหากว่าสามารถตัดความสัมพันธ์ไม่ยุ่งได้ก็จะไม่ถูกไล่ออก ตอนนี้เขาอยากจะตัดความสัมพันธ์พี่น้องกับน้องชายเขาซะเลย

แต่เขารู้ว่านี่มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ในใจของเขามีความโกรธ ทำได้เพียงแค่เอาความโกรธนี้ลงที่ตัวเอง พี่จ้วงถูกตีจนเละเทะ กลิ้งไปมาที่พื้นไม่หยุด

คนอื่นๆต่างก็ถอนหายใจ ไม่มีความสงสารเลยสักนิด พูดได้แค่ว่าสองพี่น้องนี้หาเรื่องเอง

"สวัสดีครับ" หัวหน้าจางยื่นมือทักทายฉู่จงเทียนด้วยรอยยิ้ม

ฉู่จงเทียนลังเลไปไม่กี่วินาที แล้วก็รีบยื่นมือออกไป ถ้าเป็นเมื่อก่อน ตำแหน่งของเขาและตำแหน่งของหัวหน้าจางก็ไม่ต่างอะไรกันมาก แต่ถ้าเป็นตอนนี้ ตำแหน่งของหัวหน้าจางห่างจากเขาอย่างมาก

แล้วอีกฝ่ายก็ยังยื่นมือมาทักทายกับเขาก่อน ฉู่จงเทียนจึงมีความทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง

เหตุผลที่หัวหน้าจางจับมือทักทายกับฉู่จงเทียนก็ง่ายมาก เพราะว่าฉู่จงเทียนเป็นเพื่อนของหลี่โม่ แล้วอีกฝ่ายยังคอยช่วยเหลือคุณหลี่อยู่เสมอ เขาคิดว่าเพื่อนแบบนี้ คุ้มค่าจะที่จะทำความรู้จักด้วย

จู่ๆหลี่โม่ก็นึกอะไรขึ้นได้ ฉู่จงเทียนเอาแต่ปวดหัวอยู่กับประวัติมืดของตัวเอง ที่ฉู่จงเทียนกลับตัวกลับใจก็เพราะอยากจะเป็นคนดีขึ้นสักหน่อย

เขาเองก็ดูออกว่าฉู่จงเทียนหวั่นไหวต่อข้อเสนอคำขอของพี่จ้วงเล็กน้อย หลี่โม่ตัดสินใจที่จะช่วยฉู่จงเทียนเรื่องนี้

"หัวหน้าจาง ฉันมีเรื่องหนึ่งอยากจะขอร้องนาย" หลี่โม่พูด

หัวหน้าจางรีบถามออกไป "คุณหลี่ มีอะไรให้ผมช่วยเหลือ บอกมาได้เลยครับ ผมจะพยายามทำให้ได้ครับ"

"ที่จริงเรื่องที่ฉันจะให้นายช่วยนั้นง่ายมาก ก่อนหน้านี้ฉู่จงเทียนมีประวัติมืดอยู่ไม่น้อย ตอนนี้เขาดีขึ้นมากแล้ว ลบถอนมันทิ้งดีมั้ย" หลี่โม่พูดนิ่งๆ "แม้ว่าจะไม่สามารถถอนทิ้งได้ทั้งหมด ก็ลบถอนทิ้งสักอย่างสองอย่างก็ได้"

"ได้แน่นอนอยู่แล้วครับ" หัวหน้าจางเองก็ชื่นชมฉู่จงเทียนอยู่มาก แม้ว่าหลี่โม่จะไม่พูดขึ้น ต่อไปถ้าเขาสนิทกับฉู่จงเทียนมากขึ้นแล้ว ก็ยินดีที่จะช่วยฉู่จงเทียนเรื่องนี้

ฉู่จงเทียนรู้สึกตื้นตันเป็นอย่างมาก ถ้าไม่ใช่เพราะหลี่โม่ช่วยเขาพูด เขาก็ไม่รู้จริงๆว่าควรจะทำยังไงดี