บทที่ 803 หลบหนี

เมื่อหลี่โม่รับรู้ถึงความอันตรายแล้ว ก็ไม่ได้สนใจลี่จุน ช่วยกู้หยุนหลันสำคัญกว่า ขณะเดียวกันเขาก็พูดกับลี่จุนว่า "นายมีช่องทางติดต่อมันมั้ย?"

"อันนี้ฉันมี"

"ตอนนี้นายติดต่อมันซะ ถามมันว่าอยู่ที่ไหน" หลี่โม่ใช้คำพูดแบบสั่งการ

ลี่จุนตกใจกลัวกับความน่าเกรงขามของหลี่โม่ เขากลัวว่าถ้าตัวเองไม่ทำตามที่หลี่โม่บอกก็จะมีจุดจบที่น่าเวทนา

"ฉันจะไปติดต่อมันเดี๋ยวนี้" ลี่จุนรีบร้อนหยิบเอาวิทยุสื่อสารออกมา

ต่อมาหลี่โม่ได้รู้ว่าหม่าติงกำลังกลับองค์กรนักฆ่า ลี่จุนบอกตำแหน่งให้กับหลี่โม่ ถึงได้จากไปอย่างหวาดกลัว

หลี่โม่เรียกรถแท็กซี่คันหนึ่ง ตอนที่เตรียมจะลงจากรถ คนขับรถคนนั้นเอาแต่คอยหันมาสำรวจมองหลี่โม่ เหมือนว่ามีเจตนาอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นเขาก็จอดรถลงข้างทาง

"ไอ้หนุ่ม รีบส่งเงินในตัวทั้งหมดออกมาซะ" คนขับรถพูดด้วยสีหน้าดุร้าย

หลี่โม่เบื่อหน่ายมาก เมื่อคนซวยแล้ว ทำอะไรนิดหน่อยก็ซวยไปหมดจริงๆ แท็กซี่ยังเริ่มทำการปล้นตัวเองแล้ว เขาพูดอย่างเย็นชาว่า "เงินอยู่ที่ตัวของฉัน นายมาเอาสิ"

คนขับรถแท็กซี่คนนั้นดีใจใหญ่ คิดว่าหลี่โม่ถูกตัวเองขู่จนกลัว เขารีบถอดเข็มขัดนิรภัยออก เขาเพิ่งจะเปิดประตู ก็ถูกหลี่โม่ต่อยหนึ่งหมัด หมัดนี้ทำเอาคนขับรถเซถอยหลังไปหลายก้าว

"ตอนนี้ถึงคิวฉันมาปล้นนายบ้างแล้ว" หลี่โม่แย่งกุญแจรถของอีกฝ่ายมา จากนั้นก็ขับรถจากไปภายใต้การมองของคนขับรถที่กำลังงุนงงอยู่

"เหี้ยเอ้ย" เมื่อคนขับรถแท็กซี่ได้สติ ก็ลองตบหน้าตัวเองหนึ่งที รู้สึกเหมือนตาลายจนเกิดภาพลวงตาแล้ว

นี่มันอะไรกัน เขาปล้นคนอื่น แต่ใครจะรู้ว่ากลับกลายเป็นว่าเขาถูกคนอื่นปล้นแทน

หลี่โม่ไม่มีเวลามาสนใจความรู้สึกของอีกฝ่าย แล้วมุ่งตรงมายังองค์กรนักฆ่า องค์กรนักฆ่าอยู่ที่อาคารแห่งหนึ่ง คล้ายๆกับอาคารบริษัท ไม่ใช่สถานที่ที่เก่าผุพังแบบนั้น

หลี่โม่คิดว่าพวกองค์กรนักฆ่าพวกนี้ต่างก็อยู่ที่อาคารที่พักเก่าๆผุพังซะอีก ไม่คิดเลยว่าแม้แต่รังของพวกนักฆ่าก็อยู่ดีขนาดนี้แล้ว

หม่าติงผลักกู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถง รู้สึกดีใจสุดๆ ครั้งนี้เขาได้ชนะบ้างแล้ว ถ้าหากว่าลูกพี่ใหญ่เห็น จะต้องชื่นชมเขาอย่างมากแน่นอน เขาอดไม่ได้ที่จะฝันหวานขึ้นมา

ในตอนที่หลี่โม่เข้าไป นักฆ่าหน้าประตูที่ใส่ชุดสูทได้ขวางเขาไว้ พวกเขาจำแต่คนหน้าคุ้นเคยเท่านั้น พวกเขาเห็นว่าหลี่โม่หน้าใหม่ ก็แสดงสีหน้าการป้องกันตัวออกมา

"นายมาทำอะไร" นักฆ่าสองคนนั้นถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

หลี่โม่พูดด้วยรอยยิ้มว่า "พวกนายมานี่ ฉันมีของดีจะให้พวกนายดู"

นักฆ่าสองคนนั้นมองตากัน จากนั้นก็ขยับเข้าไป ทันใดนั้นหลี่โม่ก็ต่อยเข้าใส่สองคนนี้คนละหมัด นักฆ่าสองคนนั้นก็ล้มตัวสลบลงกับพื้น

ในตอนที่หม่าติงกำลังจะมาถึงห้องทำงานของเทพสังหาร เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆที่โถงทางเดิน เขาอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมอง ไม่มองยังดี เมื่อหันไปมองก็ตกใจจนแทบฉี่ราด

ไม่คิดเลยว่าหลี่โม่จะไล่ตามมาแล้ว สีหน้าของเขาหวาดกลัว ตกใจจนรีบมาเคาะประตูห้องทำงานของลูกพี่ใหญ่

เทพสังหารกำลังออกกำลังกายแนบชิดอยู่กับเลขา แต่เมื่อตอนนี้ถูกรบกวน ในใจเขารู้สึกไม่พอใจอย่างมาก เมื่อเขาออกมา สายตาก็ถูกกู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถงดึงดูดทันที

รูปร่างของกู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถงสามารถพูดได้ว่าสมบูรณ์ดีมาก ตีให้ตายเขาก็ไม่คิดว่ากู้หยุนหลันละเฉินเสี่ยวถงจะสวยงามขนาดนี้ เขาอดไม่ไหวถึงกับน้ำลายไหลออกมา