บทที่ 806 อันตราย!

ทีนี้ดีละ มียาความจริงอยู่ หลี่โม่ก็ไม่ต้องกังวลอะไรมากแล้ว

ชายวัยกลางคนไม่สังเกตเห็นสีหน้าของหลี่โม่ที่เปลี่ยนไป แล้วอวดผลวิจัยของตัวเองต่อ แล้วก็แนะนำผลการทำงานของสิ่งต่างๆให้หลี่โม่ฟัง

หลี่โม่หยิบยาความจริงขึ้นมา จากนั้นก็พ้นใส่หน้าของชายวัยกลางคน ตามมาด้วยชายวัยกลางคนที่พูดเป็นน้ำไหลไฟดับก็เงียบในทันที แววตาก็เหม่อลอย

หลี่โม่ลองถามว่า "จางเต๋ออู่อยู่ที่ไหน?"

"ฉันไม่รู้ ที่อยู่ของเขาลึกลับมาก เขาไม่เคยพูดถึงเรื่องของเขาให้ฉันฟังมาก่อน"

"งั้นนายรู้มั้ยว่าจางเต๋ออู่พาพ่อแม่ของเฉินเสี่ยวถงไปไว้ที่ไหน?"

หลี่โม่ทำได้เพียงเปลี่ยนคำถามอีกครั้ง

"ไม่แน่ใจ แต่ฉันรู้ว่า ปกติแล้วจางเต๋ออู่จะพาคนไปที่เมืองมืด"

"เมืองมืดอยู่ที่ไหน?"

เมื่อหลี่โม่จับประเด็นหลักได้แล้ว ก็สอบถามต่อ

"จางเต๋ออู่เคยพูดกับฉันน้อยมาก เขาบอกว่าเมืองมืดคือชีวิตของเขา เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด"

"ตำแหน่งโดยประมาณอยู่ที่ไหน"

เมื่อหลี่โม่ได้ยินอย่างนั้น ก็มั่นใจมากว่าพ่อแม่ของเฉินเสี่ยวถงอยู่ที่เมืองมืด ไม่แน่อาจจะถูกจางเต๋ออู่จับตาดูอย่างดีแล้วก็ได้ เมื่อได้ข้อมูลมาแล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามต่อ

"โดยประมาณแล้วอยู่ที่นี่"

ชายวัยกลางคนหากระดาษออกมาใบหนึ่ง จากนั้นก็เขียนออกมา

เมื่อหลี่โม่รับมาแล้ว ดูซ้ำไปมา มั่นใจแล้วว่าเมืองฮ่านมีที่แห่งนี้อยู่จริง ถึงได้จากไป

หลังจากนั้นสิบนาที ชายวัยกลางคนได้สติกลับมา เขานวดขมับแล้วพูดว่า "เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมคนคนนั้นถึงได้ไปแล้วละ? ช่างเถอะ ไม่สนใจอะไรมากแล้ว ทำวิจัยต่อดีกว่า"

เขาทำเป็นว่าไม่เคยเกิดอะไรขึ้นมาก่อน กลับเข้าสู่ห้องนอนแล้วก้มหน้าก้มตาทำวิจัยต่อไป

ในเวลานี้หลี่โม่ไม่ลืมที่จะบอกเรื่องนี้กับหัวหน้าจาง มีคนกำลังทำสิ่งประดิษฐ์อันตราย มอบหมายให้หัวหน้าจางจัดการนั้นดีที่สุดแล้ว

หลี่โม่มองดูระเบิดติดตั้งรถในมือ ไม่สนว่าอันนี้จะเอามาใช้กับใคร ในเมื่อจางเต๋ออู่ใช้ใส่คนอื่น หลี่โม่ไม่มีทางให้แผนการของอีกฝ่ายสำเร็จแน่นอน ส่วนเรื่องระเบิดติดตั้งรถ เขาจะเก็บไว้ก่อนชั่วคราว

ถึงเวลาแล้วก็คืนให้กับจางเต๋ออู่ แล้วตัวเขาได้ลิ้มรสผลของความชั่วร้ายที่เขาสร้างขึ้น

หลี่โม่มาที่ตำแหน่งของเมืองมืดตามข้อมูลในกระดาษ เมื่อตอนที่เขามาถึงเมืองมืด เขาก็พบว่าเมืองมืดแห่งนี้ไม่ได้คึกคักอย่างที่เขาคิดไว้ แต่กลับเงียบสงบมาก

และบนถนนก็ไม่มีใครสักคน แต่ละที่ต่างก็มีความมืดมน หลี่โม่บังเอิญเห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังนั่งเรือข้ามฟากไปมา เหมือนกับว่ากำลังตรวจลาดตระเวนอยู่

หลี่โม่เห็นว่าที่นี่เข้มงวดขนาดนี้ ถ้าอยากจะลักลอบเข้าไป คงไม่ง่ายอย่างนั้น ในตอนที่เขากำลังทำอะไรไม่ถูก เขาก็เห็นภาษามือที่คนพวกนั้นพูดคุยกัน

เขาชะงักไปเล็กน้อย หรือว่าภาษามือนี้คือสัญญาณงั้นหรอ? เขาจึงรีบฝึกฝนภาษามือตามด้วยในทันที ก็แค่ไม่กี่ขั้นตอนนั้น

เขาเดินออกไป บังเอิญเจอกับคนกลุ่มหนึ่งพอดี คนพวกนั้นก็ใช้ภาษามือสื่อสารกันทันที หลี่โม่เองก็ใช้ภาษามือตอบไป

แต่ที่ยังดีก็คือ เขาเรียนรู้ได้ไวมาก เพียงครู่เดียวก็อำพรางไปได้ ถ้าหากว่าจางเต๋ออู่รู้ว่าภาษามือของตัวเองถูกหลี่โม่ฝึกฝนไปอย่างง่ายดายขนาดนี้ คาดว่าคงจะกระอักเลือด