บทที่ 809 ไม่อยากได้เงินเดือนแล้วหรอ

"สืบเรื่องราวสำเร็จแล้วหรือยัง?" ราชินีเชื่อการแสดงของจางเต๋ออู่ คิดว่าอีกฝ่ายพูดจริง เธอจึงเอ่ยปากถาม

"ไม่ครับ" จางเต๋ออู่ส่ายหน้า

ใบหน้าของราชินีมีความโมโหปรากฏขึ้น พูดว่า "ไม่มี? นายทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ"

จางเต๋ออู่กัดฟันพูด "ราชินีครับ ผมจะสืบมาให้ได้แน่นอนครับ"

"รอนายสืบมาได้แล้วยังไง ตอนนี้เจ้าลงตายแล้ว นายทำให้ฉันผิดหวังมากจริงๆ" ราชินีเหลือบมองจางเต๋ออู่ด้วยสีหน้าเย็นชา

สีหน้าของจางเต๋ออู่แย่มาก ไม่รู้ว่าควรจะตอบยังไงดี

"แต่ว่า ในเมื่อเจ้าลิงตายแล้ว นั่นก็แสดงว่ามันอ่อนแอมากไป พวกเราก็สามารถนำเข้าตัวที่แข็งแกร่งมากกว่าเจ้าลิงได้" ราชินีหัวเราะเสียงดัง

เมื่อเห็นรอยยิ้มของราชินี จางเต๋ออู่ตัวสั่น และก็ยิ้มโง่ๆตาม ยังดีที่ราชินีไม่โมโหมาลงที่ตัวเขาด้วย

เขานึกถึงว่าตัวเองตัดนิ้ว ยังมีวิธีเชื่อมกลับไปอีก อย่างน้อยก็ใช้กลยุทธ์ทุกข์กายรักษาชีวิตเอาไว้ได้

หลี่โม่กำลังนอนอยู่ จู่ๆก็จามไม่หยุด กู้หยุนหลันถึงกับถูกรบกวนจนตื่น พูดว่า "มีสาวๆที่ไหนกำลังคิดถึงนายอยู่ละสิ"

"ใช่ที่ไหนกัน จะต้องมีใครด่าฉันอยู่แน่ๆ" หลี่โม่สะบัดมือ

ผ่านไปหนึ่งคืน หลี่โม่ออกมาจากห้องนอน ก็เห็นแม่ของเฉินเสี่ยวถงกำลังทำความสะอาด ทำเอาหลี่โม่รู้สึกเกรงใจ

"คุณป้าครับ คุณมานั่งลงเถอะ ที่นี่พวกผมทำความสะอาดกันเองครับ" หลี่โม่พูดด้วยรอยยิ้ม

แม่ของเฉินเสี่ยวถงส่ายหน้า "ไม่ได้หรอก นายช่วยพวกเราออกมา พวกเราก็ไม่มีอะไรจะตอบแทนบุญคุณพวกนายได้ ทำได้เพียงแค่ช่วยพวกนายทำความสะอาดบ้านสักหน่อยเท่านั้น"

เมื่อหลี่โม่เห็นท่าทางดื้อรั้นของอีกฝ่าย ก็ยิ้มอย่างจนใจ หวังฟางเดินออกมาจากห้องนอน พูดอย่างประชดประชันว่า "โอ๊ะ ยังพอรู้หน้าที่หนิ รู้จักทำความสะอาดด้วย แต่ว่า ฉันก็ให้พวกเธออยู่ได้แค่ไม่กี่วันเท่านั้นแหละ"

กู้หยุนหลันเห็นแม่ตัวเองต่อว่าคนอื่นแต่เช้า เธอกลอกตาใส่ทีหนึ่ง ทำได้เพียงลากคุณแม่ไปที่มุมอื่นเพื่อเปลี่ยนเรื่องคุย

หลี่โม่ทำอาหารเช้าง่ายๆ ส่วนการวางตัวพ่อแม่ของเฉินเสี่ยวถง หลี่โม่ให้อีกฝ่ายไปเดินเล่นที่สวน และพยายามอย่าเดินไปทั่ว

ที่แห่งนี้ถูกพบเจอได้ยาก และเป้าหมายก็ค่อนข้างเล็ก อย่างน้อยพื้นที่การทำกิจกรรม ก็มากพอแล้ว พ่อแม่ของเฉินเสี่ยวถงเองก็รู้ว่าตัวเองถูกอะไรบางอย่างเล็งไว้ จึงเชื่อฟังอย่างไม่สงสัย

หลี่โม่ส่งกู้หยุนหลันไปบริษัท ในตอนที่อยู่บริษัท คนไม่น้อยที่เห็นหลี่โม่ มีหลายคนส่งสายตาดูถูกมาให้ พวกเขาอย่างก็ไม่เข้าใจว่าหลี่โม่มีสิทธิ์อะไรถึงได้อยู่ข้างกายของประธานกู้?

ถึงแม้จะเป็นเลขา ประธานกู้ก็ควรจะเลือกที่ดีกว่านี้ ส่วนหลี่โม่เป็นใคร? นี่ก็ทำให้พวกเขาสงสัยเดาไม่ออก พวกเขาต่างก็อิจฉาและริษยาหลี่โม่ คิดว่าหลี่โม่จะต้องใช้ความปากหวานชวนให้หลงอะไรพวกนี้แน่นอน

ในตอนนี้เอง ชายหนุ่มคนหนึ่งมาถึงที่หน้าประตูของหยุนจงหลันกรุ๊ป ในมือถือดอกกุหลาบสีแดงไว้ ขับรถมาเซอร์ราติ ใส่เสื้อแบรนด์เนมทั้งตัว ใบหน้าที่คมเข้ม มีส่วนสูงมากถึง 180 cm

เมื่อทุกคนเห็นถึงรูปร่างนี้ ต่างก็อิจฉา นี่มันเป็นลูกคนรวยตามมาตรฐานเลย มีผู้หญิงไม่น้อยต่างก็เพ้อฝันกันขึ้นมา ถ้าหากว่าลูกคนรวยคนนั้นมาจีบพวกเธอจะดีมากแค่ไหนกันเชียว

นี่มันเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวในใจของพวกเธอชัดๆ พวกเธออดไม่ได้ที่จะเข้าไปชวนคุย ถ้าหากว่าได้ลูกคนรวยแบบนี้มา ชีวิตครึ่งหลังของพวกเธอก็ไม่ต้องกังวลแล้ว และสามารถเที่ยวเล่นสบายใจได้ทุกวัน