บทที่ 810 อวดเก่งใครทำไม่เป็นบ้าง

"นายน้อยของนายเป็นใครกัน" หลี่โม่พูดนิ่งๆ

ชายวัยกลางคนที่เหมือนกับพ่อบ้านคนนั้นทำเป็นกระแอมทีหนึ่ง "นายน้อยไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป ถ้าหากว่าพูดออกมา รับประกันว่านายตกใจแน่นอน"

หลี่โม่ไม่หวาดกลัว เพียงแค่มองดูอีกฝ่ายขี้โม้เงียบๆ

ชายที่เหมือนกับพ่อบ้านคนนั้นจึงได้เริ่มแนะนำ "นายน้อยของบ้านเราเป็นถึงหนึ่งในชายหนุ่มที่เก่งที่สุดของเมืองฮ่าน โจงจุ้นหย่วน ความสามารถเพียบพร้อม"

หลี่โม่ทำท่าดูถูกกับสิ่งนี้ หนึ่งในชายหนุ่มที่เก่งที่สุดของเมืองฮ่าน คาดว่าแค่เป็นคนก็สามารถถูกเลือกแล้ว แล้วอีกอย่างคนที่ถูกเลือกส่วนมากก็เป็นลูกคนรวยทั้งนั้น

พูดออกมาแล้วก็น่าขำ ชายหนุ่มฐานะธรรมดาคนอื่นเก่งขนาดนั้นยังไม่ถูกเลือก แต่ลูกคนรวยกลับถูกเลือก เป็นการเสียดสีที่ยิ่งใหญ่จริงๆ

ชายหนุ่มกระแอมทีหนึ่ง "พ่อบ้านจาง คุณไม่รู้หรอว่าผมเป็นใคร? ผมต้องถ่อมตนหน่อย"

พ่อบ้านจางยิ้ม เขารู้ว่านายน้อยพอใจ สองคนนี้คนหนึ่งพูด คนหนึ่งรับ เกือบจะเป็นสองกกอยู่ที่ตรงนี้แล้ว

ชายหนุ่มพูดด้วยรอยยิ้มกับหลี่โม่ว่า "เพื่อนรักท่านนี้ เช็คเงินสดหนึ่งล้านอยู่นี่แล้ว ถ้ารู้จักคิดสักหน่อย ก็รีบเอาเงินแล้วไปซะ"

"ใช่แล้ว ยังไม่รีบเอาเงินแล้วไปให้พ้นอีก" พ่อบ้านจางเองก็พูดย้ำ

เมื่อหลี่โม่ได้ยินอย่างนั้นแล้ว รับเช็คหนึ่งล้านมา โจงจุ้นหย่วนเป็นแบบนี้แล้ว ก็ดีใจทันที เขามั่นใจว่าหลี่โม่จะรับเงินแล้วจากไป เมื่อนึกถึงนี่ เขาก็อดไม่ได้ที่จะดีใจขึ้นมา

แม้แต่กู้หยุนหลันเองก็อึ้งไป เขามองหลี่โม่อย่างแปลกใจ ไม่เข้าใจว่าหลี่โม่ทำอะไรกันแน่ หรือว่าอีกฝ่ายจะรับเงินแล้วจากไปจริงๆ?

แต่ว่าความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมาในสมองของเธอแค่วินาทีเดียวก็หายไปแล้ว ถ้าหากว่าหลี่โม่เอาเงินแล้วจากไปตอนนี้ละก็ นั่นก็คงไม่ใช่หลี่โม่ที่เธอรู้จักแล้ว

พ่อบ้านจางยิ้มอย่างล้อเลียน "รับเงินแล้วจากไป นี่ถึงจะเป็นคนที่รู้จักคิดสิ"

ในเวลานี้เอง หลี่โม่ออกแรง เช็คเงินสดหนึ่งล้านนั่นก็กลายเป็นเศษกระดาษ จากนั้นหลี่โม่สะบัดมือ เศษกระดาษก็ร่วงหล่นลงพื้น

มีคนไม่น้อยแอบเห็นภาพนี้ ในใจต่างก็กำลังเลือดซิบ นี่มันเช็คหนึ่งล้านเชียวนะ อีกฝ่ายทำแบบนี้ ก็เหมือนกับว่าฉีกเงินหนึ่งล้านทิ้ง พวกเขาต่างก็คิดไม่ถึงว่าหลี่โม่จะใจกล้าขนาดนี้ ถึงได้ฉีกเช็คทิ้ง

โจงจุ้นหย่วนโมโหขึ้นมาในทันที ฉีกเช็คของเขาทิ้งต่อหน้า นี่มันเป็นการแหกหน้าเขาชัดๆ

พ่อบ้านจางสีหน้าขรึม ท่าทางเปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นมาในทันที "ให้หน้าไม่เอา ทำให้คุณชายโจง นายตายแน่"

หลี่โม่ยิ้มแต่ไม่พูดอะไร ประโยคนี้เขาได้ยินมาหลายครั้งแล้ว แต่กลับเป็นว่าคนที่พูดแบบนี้กับเขา ไม่ก็พูดไม่ได้แล้ว ไม่ก็กลายเป็นคนต่ำต้อยไป

โจงจุ้นหย่วนเก็บกดความโมโหไว้ แล้วจู่ๆมุมปากก็ยกยิ้ม พูดว่า​ "ดีมาก นายกล้ามาก กล้าฉีกเช็คของฉันทิ้ง แต่ว่านายต้องรู้ว่าผลลัพธ์เป็นยังไงรู้มั้ย?"

"ผลลัพธ์ก็คือชดใช้ให้คุณชายโจงหนึ่งล้าน" พ่อบ้านจางอยู่กับโจงจุ้นหย่วนมานานแล้ว เขาเดาความคิดของคุณชายโจงได้ในทันที จึงพูดต่อ

กู้หยุนหลันขมวดคิ้ว แม้ว่าหนึ่งล้านจะเป็นจำนวนเล็กน้อย แต่ว่าโครงการของเธอยังไม่คืนทุน ถ้าหากว่าต้องหาเงินหนึ่งล้าน คาดว่าน่าจะลำบากมาก

เธออดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว หลี่โม่ก็ใจร้อนไปแล้ว ถ้าหากว่าใจเย็นหน่อย ก็จะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น

เมื่อทุกคนได้ยินว่าหลี่โม่ต้องชดใช้เงินหนึ่งล้าน พวกเขาต่างก็ส่งสายตาสงสารมาให้ พูดได้เพียงว่าอีกฝ่ายอวดเก่งเกินไป นี่เป็นการหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ