บทที่ 813 ประชุมประจำไตรมาส

ต้องรู้ว่า ต่อให้เป็นฉู่จงเทียนก็ปฏิบัติต่อหลี่โม่ด้วยความเคารพ ถ้าท่านเทียนเป็นลูกน้องของหลี่โม่ก็ว่าไปอย่าง นับประสาอะไรกับการที่หลี่โม่เป็นลูกน้องของท่านเทียน

ถ้าให้ท่านเทียนได้ยินประโยคนี้ คาดการณ์ว่าคงจะลงโทษเขาที่จัดการได้ไม่เหมาะสมอย่างแน่นอน

"เฮียเปียว เฮียว่าใช่หรือเปล่า"โจงจุ้นหย่วนบอกใบ้ให้ และยัดเงินให้กับอาเปียวก้อนหนึ่ง แล้วพูดว่า: "เฮียเปียว รบกวนเฮียแล้ว"

สีหน้าของอาเปียวดูไม่ดี เขาเสียใจที่ทำไมตัวเองไม่พกดาบมาเล่มหนึ่ง ถ้าหากเขาพกดาบมาด้วยเล่มหนึ่ง เขาก็จะฟันสมองของอีกฝ่ายให้ขาดทีเดียว

ตัวของแกเองรนหาที่ตายก็แล้วไป อย่าได้ดึงฉันลงไปด้วย

โจงจุ้นหย่วนเห็นเฮียเปียวไม่พูดอะไร คิดว่าอีกฝ่ายเข้าใจโดยปริยาย เขาพูดด้วยใบหน้าที่เจ้าเล่ห์ว่า: "ตอนนี้แกคุกเข่าคำนับให้กับฉัน ต่อจากนั้นก็ไสหัวออกไป ฉันก็จะไม่ถือสาแก ไม่อย่างนั้นขาแกก็จะถูกตีหัก"

หลี่โม่พูดเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มว่า: "ใครมาตีหักเหรอ?"

"แน่นอนว่าเป็นเฮียเปียวของฉัน"โจงจุ้นหย่วนกอดอาเปียวไว้อย่างไม่แยแส และพูด

หลังจากที่อาเปียวได้ยินถึงตรงนี้ ทั้งตัวก็เหงื่อแตกออกมาในทันที เขามองดูโจงจุ้นหย่วนอย่างเยือกเย็น และผลักโจงจุ้นหย่วนออกไปไกลๆในทันที

"คุณหลี่ ผมไม่รู้ว่าเป็นคุณ ถ้าผมรู้ว่าเป็นคุณ ผมไม่มีทางยุ่งเกี่ยวอย่างแน่นอน คนคนนี้สร้างความอัปยศอดสูให้กับคุณหลี่ ผมจะลงโทษเขา"

อาเปียวไม่สามารถนิ่งเงียบได้อีกต่อไป ถ้านิ่งเงียบแบบนี้ต่อไป เขาก็จะถูกโจงจุ้นหย่วนทำให้ตาย และเริ่มตัดขาดความสัมพันธ์กับโจงจุ้นหย่วนในทันที

โจงจุ้นหย่วนก็ตกตะลึงในทันที นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย เฮียเปียวทำไมถึงได้พูดแบบนี้อย่างกะทันหัน สิ่งนี้ทำให้เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นชั่วขณะหนึ่ง สิ่งที่ทำให้เขาตกใจมากที่สุดคือ ไม่นึกเลยว่าเฮียเปียวจะเรียกหลี่โม่ว่าคุณ

เฮียเปียวเป็นใครกัน? เฮียเปียวเป็นรองบัญชาการข้างกายของท่านเทียน อยู่ใต้คนเดียวแต่อยู่เหนือคนนับหมื่นแบบนั้น แต่ทัศนคติทั้งสามของโจงจุ้นหย่วนได้รับการฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์

ถ้าไม่ใช่ว่าเห็นกับตาตัวเอง เขาก็ไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็นความจริง

"เฮียเปียว นี่มันเรื่องอะไรกัน เฮียรู้จักกับเขาเหรอ?"โจงจุ้นหย่วนมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี และกลืนน้ำลายแล้วพูด

ท่าทีเมื่อกี้นี้ของเฮียเปียวที่มีต่อหลี่โม่ เขาก็รู้ว่าเรื่องนี้จบเห่แล้ว ไม่แน่ตัวเองก็จบเห่แล้วเหมือนกัน

อาเปียวมองด้วยสายตาที่เยือกเย็นแวบหนึ่ง: "ขนาดท่านเทียนก็ต้องเรียกคุณหลี่ด้วยความเคารพ ฉันรู้จักกับคุณหลี่ นับว่าเป็นบุญวาสนาของฉัน"

โจงจุ้นหย่วนสั่นเทาไปทั้งตัว เขาเพิ่งเคยเห็นท่าทางที่เฮียเปียวอ่อนน้อมถ่อมตนขนาดนี้เป็นครั้งแรก โดยเฉพาะเขาได้ยินว่าท่านเทียนก็ต้องเรียกหลี่โม่ว่าคุณ แค่คิดตัวตนนี้น่ากลัวเพียงใด

อาเปียวแสยะยิ้มพูดว่า: "เมื่อกี้นี้แกบอกว่าจะให้คุณหลี่คุกเข่าให้กับแก ใช่มั้ย?"

"เอ่อ ผมเพียงแค่ล้อเล่น"โจงจุ้นหย่วนรีบโบกมือ ขนาดท่านเทียนและเฮียเปียวก็ไม่กล้าทำให้หลี่โม่ขุ่นเคืองใจ นับประสาอะไรกับเขาที่เป็นลูกมหาเศรษฐี

อาเปียวไม่ได้สนใจอะไรมากนัก วันนี้อีกฝ่ายหลอกเขาแล้ว ในเวลาเดียวกันก็สร้างความอัปยศอดสูให้กับคุณหลี่ เขาไม่สามารถที่จะทำให้คุณหลี่ถูกเหยียดหยามเสียเปล่าได้

เขาเตะออกไปทีเดียว โจงจุ้นหย่วนไม่มีพื้นฐานของกังฟู ประกอบกับว่าร่างกายค่อนข้างอ่อนแอ เข่าทั้งสองก็โค้งงอขึ้นมา ท่าทางไม่ได้แตกต่างอะไรกับคุกเข่า

"ให้คุณหลี่คุกเข่าให้กับแก ใครให้ความกล้าหาญมากขนาดนี้กับแกโจงจุ้นหย่วน"

คำพูดของอาเปียวดังขึ้นมาเป็นอย่างมาก โจงจุ้นหย่วนหวาดกลัวจนหัวใจก็เต้นเร็วขึ้นอย่างหนัก เขาก็ตกใจจนสีหน้าซีดเซียวขึ้นมา

โจงจุ้นหย่วนไม่กล้าพูดอะไร เมื่อเขาเห็นสายตาอาฆาตของอาเปียว เขาถึงได้รีบคำนับและในขณะเดียวกันก็พูดขอโทษหลี่โม่ว่า: "คุณปู่หลี่ ผมผิดไปแล้ว คุณอย่าได้เก็บไปใส่ใจอย่างเด็ดขาดนะ ผมมีตาหามีแววไม่"

หลังจากที่หลี่โม่เห็นท่าทางขี้ขลาดอ่อนแอของอีกฝ่าย ไม่ได้มีความแปรผันอะไรทั้งนั้น