บทที่ 815 กดดัน

บอดี้การ์ดข้างกายของคุณชายหลินกำลังสูบบุหรี่อยู่ในป่า พวกเขาคิดว่าคุณชายเข้าไปในโรงแรมก็ไม่ใช่ธุระของพวกเขาแล้ว เมื่อพวกเขาได้ยินเสียงตะคอกของเครื่องส่งรับวิทยุ พวกเขาถึงได้วิตกกังวล และรีบวิ่งออกมาจากในป่า

"คุณชายหลิน พวกเราอยู่ที่นี่ครับ"บอดี้การ์ดสูงใหญ่เหล่านั้นถึงได้ทยอยวิ่งออกมา และพูดกับคุณชายหลินด้วยความเคารพ

หลังจากที่คุณชายหลินเห็นบอดี้การ์ดข้างกายของตัวออกมา ก็มีความมั่นใจในทันที เขาชี้ไปที่หลี่โม่แล้วแสยะยิ้ม: "เอาให้ตายไปเลย"

พวกบอดี้การ์ดสูงใหญ่เหล่านั้นเชื่อฟังคำสั่งอย่างเคร่งครัด คุณชายหลินออกคำสั่ง ไม่ว่าจะเป็นใคร พวกเขาสนใจแค่ลงมือทำร้ายก็พอ

ในเวลานี้ เฉินเสี่ยวถงวิ่งออกมา ที่แท้เธออยู่ในบริษัทเบื่อหน่าย ต้องการไปหาพี่หลี่โม่ หลังจากที่เธอออกมาเห็นฉากนี้ อดไม่ได้ที่จะนิ่งอึ้ง

"เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง"เฉินเสี่ยวถงก็ไม่ชอบกู้ชิงหลินเป็นอย่างมาก และขมวดคิ้วพูดว่า: "เป็นเพราะเธอหรือเปล่า ถึงได้ทำให้พี่หลี่โม่เกี่ยวข้องไปด้วย?"

ถ้ากู้ชิงหลินเปลี่ยนเป็นปกติ คงจะพูดตอกกลับเฉินเสี่ยวถงอย่างแน่นอน แต่ในเวลานี้เธอสีหน้าท่าทางของเธอเผยให้เห็นความละอายใจ เธอทำร้ายหลี่โม่จริงๆ

"เธอไปเรียกคนมาเถอะ ฉันกลัวว่าคนเดียวรับมือไม่ไหว"กู้ชิงหลินเป็นห่วงขึ้นมา ถ้าเกิดหลี่โม่เพราะว่าช่วยเธอถูกคนทำร้ายจนตาย เธอคงจะโทษตัวเองอย่างแน่นอน

"วางใจเถอะ ฉันมีความมั่นใจต่อพี่หลี่โม่เป็นอย่างมาก"เฉินเสี่ยวถงกลับยิ้มแล้วโบกมือ แต่กลับดูความคึกคักเหมือนราวกับดูหนัง

กู้ชิงหลินนิ่งอึ้งครู่หนึ่ง เธอไม่นึกเลยว่าเฉินเสี่ยวถงจะมีความมั่นใจต่อหลี่โม่ขนาดนี้ ในเวลานี้ เธอก็เห็นว่าชายรูปร่างใหญ่เหล่านั้นที่พุ่งเป้าไปที่หลี่โม่กระเด็นออกมา

เธอถึงได้นึกขึ้นมาได้อย่างกะทันหันว่า ครั้งก่อนดูเหมือนหลี่โม่จะเผชิญหน้ากับผู้คนหลายสิบคน ก็ยังปลอดภัยดี หลังจากที่คิดถึงเรื่องนี้ เธอถึงได้รู้ว่าความเป็นห่วงของตัวเองมากเกินไป

"ฉันว่าแล้วพี่หลี่โม่สู้ได้"เฉินเสี่ยวถงพูดด้วยรอยยิ้ม

เมื่อกู้ชิงหลินเห็นร่างสูงใหญ่ของหลี่โม่ ดวงตาก็หลงใหลและชื่นชมเล็กน้อย ในใจก็อิจฉากู้หยุนหลันอย่างมาก

"คุณชายหลิน ไอ้หมอนั่นเก่งกาจเกินไปแล้ว"พวกบอดี้การ์ดสูงใหญ่เหล่านั้นก็เจ็บจนกัดฟัน ก็ล้มเลิกความคิดที่จะต่อสู้กับหลี่โม่

คุณชายหลินอ้าปากค้างด้วยความตกใจ นี่ยังเป็นผู้ชายเกาะที่ผู้หญิงกินคนนั้นของเมืองฮ่านอยู่เหรอ ผู้ชายเกาะที่ผู้หญิงกินก็สุดยอดขนาดนี้ นี่ยังจะให้คนอยู่ได้เหรอ?

"ดี ไม่นึกเลยว่าแกจะกล้าทำร้ายคนของฉัน"คุณชายหลินไม่เพียงแต่ไม่ขี้ขลาดตาขาว แต่กลับแสยะยิ้มแล้วพูดว่า: "แกจบเห่แล้ว ฉันโทรหาคุณปู่กู้แล้ว ดูสิว่าเขาจะจัดการกับแกยังไง"

เขาโทรหาคุณท่านใหญ่ตระกูลกู้โดยไม่รู้ตัว

คุณปู่กู้กำลังดื่มชาอยู่ หลังจากที่เขาเห็นว่าคนที่โทรมาเป็นคุณชายหลิน ถึงได้เร่งรีบรับสายโทรศัพท์

"คุณชายหลิน ความสัมพันธ์ระหว่างคุณและหลานสาวของผมจัดการได้เป็นยังไงบ้าง ผมอยากจะอุ้มหลานในอนาคตอยู่"

น้ำเสียงของคุณปู่กู้ทางโทรศัพท์นั้นเกรงใจเป็นอย่างมาก ในเวลาเดียวกันมีอารมณ์ขันเล็กน้อย ถ้ากู้ชิงหลินไปด้วยดีกับคุณชายหลิน ถ้าอย่างนั้นก็เทียบเท่ากับว่าตีซี้กับคนรวยได้

"ฮึ อย่ามาไม้นี้กับฉัน วันนี้ฉันอารมณ์เสียมาก ลูกเขยแต่งเข้าเศษสวะคนนั้นของพวกคุณทำลายเรื่องดีนี้"

น้ำเสียงของคุณชายหลินในโทรศัพท์ไม่ได้เกรงใจขนาดนั้น แต่กลับเป็นท่าทีที่ยกทัพถามโทษ

"หา คุณกำลังพูดถึงหลี่โม่เหรอ?"

สีหน้าของคุณท่านใหญ่ตระกูลกู้ดูไม่ดี ถ้วยชาในมือตกลงบนพื้น และก็อดไม่ได้ที่จะยืนยัน

"เหลวไหล นอกจากลูกเขยแต่งเข้าเศษสวะคนนั้นแล้วจะมีใครได้ เขายังทำร้ายคนของฉันด้วย ฉันไม่มีทางจบเรื่องนี้ง่ายๆ ตอนนี้ฉันอารมณ์ไม่ดีมาก"

"คุณชายหลิน เอ่อ......โถ่ ลูกเขยแต่งเข้านั้น ผมก็เอาไม่อยู่"