บทที่ 132 ข้อมูลสำคัญ

เจิ้งข่ายกำลังรับประทานอาหารอยู่กับผู้อำนวยการสำนักงานบริหารอุตสาหกรรมและการค้า เมื่อได้ยินข่าว สีหน้าก็ตื่นเต้นอย่างยิ่ง

"นายแน่ใจไหม?"

“คุณชาย ผมแอบถ่ายรูปมา ผมส่งให้คุณทางแชท”

“รีบๆส่งมาให้ฉัน”

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เสียง “ติ้ง” ก็ดังขึ้น

เจิ้งข่ายมองไปที่รูปของอะปู ดวงตาของเขาแทบเป็นเส้นตรง สาวน้อยหน้ามัธยมนมมหาลัยแบบนี้ อีกทั้งยังหน้าตางดงามอย่ายิ่ง ช่างอวบอิ่มนุ่มนิ่มจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้

ไม่ล่อตาล่อใจได้อย่างไร

ผู้อำนวยการสำนักงานบริหารอุตสาหกรรมและการค้าเมื่อเห็นเจิ้งข่ายหัวเราะลั่นเขาก็เหลือบมองโทรศัพท์มือถือ ก่อนจะขมวดคิ้วและถามว่า "นายเพลาๆหน่อย อย่าก่อรเองขึ้นเชียว”

เจิ้งข่ายวางโทรศัพท์มือถืออย่างอารมณ์ดี เขาเอ่ย “ผู้อำนวยการ เรื่องนั้นที่ผมพูดคงไม่มีปัญหาใช่ไหม เปลี่ยนลักษณะของบริษัทไอ้ขยะนั่นให้เป็นบริษัทร่วมทุน เรื่องนี้แค่คุณพูดประโยคเดียวก็ได้แล้ว"

ผู้อำนวยการสำนักงานบริหารอุตสาหกรรมและการค้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เจิ้งข่ายส่ายหัวและเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกลี้ยกล่อม “ผู้อำนวยการ หมอชื่อดังที่ผมรู้จักคนนั้นมาจากเมืองหลวงเชียวนะ คนธรรมดาทั่วไปไม่มีทางเชิญเขามาได้ คุณจะต้องคว้าโอกาสนี้ให้ดี”

“เป็นหมอชื่อดังในเมืองหลวงจริงๆหรือ นายไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม?”

“ผู้อำนวยการผมจะกล้าไปหลอกคุณได้ยังไง เป็นแพทย์แผนจีนที่ยิ่งใหญ่จริงๆ ผมบังเอิญรู้จักเมื่อหลายปีก่อน เขาติดค้างน้ำใจผมอยู่ครั้งหนึ่ง เพื่อคุณ ผมยอมใช้มันแล้ว”

ผู้อำนวยการสำนักงานบริหารอุตสาหกรรมและการค้ากัดฟัน เมื่อนึกถึงภรรยาตนที่ต้องทนทรมาน เขาก็พยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้ "ตกลง ฉันรับปาก"

“ขอบคุณมากผู้อำนวยการ มาๆๆ ดื่มกันเถอะ”

ผู้อำนวยการสำนักงานบริหารอุตสาหกรรมและการค้าผลักแก้วเหล้าออก เขาเอ่ยเสียงเย็น “นิสัยเสเพลของนายฉันรู้ดี ไม่ว่ายังไงก็ต้องได้ตัวสาวงามมา แต่ฉันขอเตือนนาย จะต้องเป็นพวกเธอที่เต็มใจยอม หากนายทำอะไรเลวร้ายขึ้นมา อย่าหาว่าฉันไร้น้ำใจ”

เจิ้งข่ายสะท้านอยู่ในใจ แต่ก็แสร้งทำเป็นพูดจาจริงจัง “วางใจได้ผู้อำนวยการผมมีดุลยพินิจของตัวเอง ผมรู้ว่าผู้อำนวยการมือสะอาด ครั้งนี้ผมฉกฉวยโอกาสแล้ว ผมขอขมาสามแก้ว จากนี้ไปตระกูลของเราจะจ่ายภาษีมากขึ้น "

"หึ"

ผู้อำนวยการสำนักงานบริหารอุตสาหกรรมและการค้ามีสีหน้าเย็นชา แต่เมื่อคิดถึงแพทย์ชื่อดังของเมืองหลวงที่จะมารักษาภรรยาของเขา ตนก็รู้สึกตื่นเต้นในทันที

……

ในอีกด้านหนึ่ง

หลังจากที่โล่เฉินออกจากบริษัท เขาก็ไปที่ตึกซิงหยุน

ระหว่างทาง เขาได้ขอให้ฟ่านหงชางไปรับถังหวั่นเอ๋อที่อยู่ในโรงพยาบาลมา ตอนนี้พลังของเขากลับมาแล้ว สามารถลงมือรักษาได้แล้ว

“ท่านอาจารย์ พลังคุณกลับมาแล้ว ขอแสดงความยินดีด้วย”

“มีอะไรให้แสดงความยินดี”

ฟ่านหงชางมอบเข็มเงินให้โล่เฉิน จากนั้นจึงเริ่มถอยออกมา

ถังหวั่นเอ๋อยังอยู่สลบไสล

อวัยวะภายในของเธอได้รับบาดเจ็บจากปรมาจารย์ว่านเห้อ ความถี่การเต้นของหัวใจต่ำกว่าคนปกติทั่วไป ถังหวั่นเอ๋อเองก็ถือว่ามีร่างกายแข็งแรงไม่เลว หากเป็นบักบู๊คนอื่น คงตายไปนานแล้ว”

"ฟู่วฟู่ว"

โล่เฉินปลดเสื้อผ้าของถังหวั่นเอ๋อออกจนหมด จากนั้นจึงปลดปล่อยพลังทิพย์ออกมาจากทั้งสองมือ

คราวนี้พลังทิพย์เข้าห่อหุ้มทั้งร่างของถังหวั่นเอ๋อซึ่งแตกต่างไปจากครั้งอื่นๆ ร่างกายสีขาวผ่องของถังหวั่นเอ๋อค่อยๆลอยขึ้นท่ามกลางแสงรัศมี

มองดูศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง

โล่เฉินหลับตาลง ในห้องเงียบกริบราวกับความตาย

กระบวนการทั้งหมดกินเวลาไปกว่าหนึ่งชั่วโมง โล่เฉินรู้สึกว่าตนเหนื่อยล้าจึงหยุดลง

ผลลัพธ์ที่เกิดก็เห็นได้อย่างชัดเจนเช่นกัน อวัยวะภายในของถังหวั่นเอ๋อตอนนี้อยู่ในสภาพคงที่แล้ว อย่างน้อยก็ไร้อันตรายถึงชีวิต

หากจะฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยๆสองหรือสามเดือน

โล่เฉินไม่ใช่เทพ พลังทิพย์ของเขาแก่กล้าก็จริง แต่มันไม่ใช่ยาวิเศษที่สามารถฟื้นคืนทุกอย่างขึ้นได้ทันที นั่นเป็นไปไม่ได้

“ขั้นตอนต่อไปคือการใช้เข็มมังกรเก้าหางเพื่อกระตุ้นอวัยวะภายใน ปลุกพลังชีวิตขึ้น แบบนี้จะช่วยเร่งการฟื้นตัว”

หลังจากปรับลมหายใจไปสิบห้านาที โล่เฉินก็เริ่มลงมือ

เข็มมังกรเก้าหางถูกใช้มาแล้วหลายครั้ง ตอนนี้เขาเชี่ยวชาญอย่างยิ่ง แม้แต่หลับตาก็ยังใช้มันได้

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

โล่เฉินเดินออกมาจากห้องและมาที่สำนักงาน เขาเขียนใบสั่งยาและกล่าวว่า "หงชาง ถังหวั่นเอ๋อให้อยู่ที่ตึกซิงหยุนไปก่อน หาคนมาดูแลเธอให้ดี ต้มยาตามใบสั่งยานี้ช่วยบำรุงร่างกายให้เธอ”

“อาจารย์โปรดวางใจ”

“หลิงสุ่ยด้านนั้นมีเรื่องอะไรหรือไม่?” โล่เฉินรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย เขาเอ่ยถาม

ฟ่านหงชางเอ่ยตอบ “ทุกอย่างเรียบร้อยดีมาก คนในหลิงสุ่ยรังเกียจตระกูลป๋ายอย่างยิ่ง ตอนนี้ไม่มีตระกูลป๋ายแล้ว พวกเขาดีใจจนแทบทนไม่ไหว ตระกูลถังกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง บวกกับมีรัฐบาลหลิงสุ่ยสนับสนุน ตอนนี้ยืนได้อย่างมั่นคงแล้ว กลายเป็นตระกูลใหญ่ในหลิงสุ่ย "

“ไปบอกถังกวงหมิงเถอะ ถังหวั่นเอ๋ออีกไม่นานก็ฟื้นแล้ว เขาสามารถมาดูได้”