บทที่ 172 ยกเลิกแล้ว ความงุนงง

ห้องโถงของคฤหาสน์ตระกูลซู มีคนกลุ่มหนึ่งรออยู่

"พ่อบ้านโจ่"

คุณหญิงซูรีบเดินไปอย่างรวดเร็ว เธอยิ้มและพูดอย่างสุภาพว่า “ถิงฟางไม่ได้มาหรือ? เด็กคนนั้นช่างจริงๆเลย เขาเพิ่งมาที่ฉู่โจวเป็นครั้งแรก สมควรไปเที่ยวเล่นก่อนสักหน่อย ทำไมถึงได้รีบร้อนเรื่องการแต่งงานขนาดนี้ หรูยู่เขินเลย"

ข้างหลัง มีเสียงของกลุ่มคุณหญิงซุบซิบดังขึ้น

พ่อบ้านโจ่มีสีหน้าแปลกๆ

"เกิดอะไรขึ้น?" คุณหญิงซูแอบขมวดคิ้วและเอ่ยถาม “พ่อบ้านมีคำพูดอะไร โปรดพูดมาตามตรงเถอะไม่เป็นไร”

“คือว่า คุณชายของพวกเราตัดสินใจจะ....ตัดสินใจจะขอถอนสินสอด”

ประโยคเดียว ทั้งห้องโถงเงียบสนิทไปในทันที

แม้แต่คนรับใช้ก็ยังตกตะลึง จนคิดว่าตนเองจะต้องได้ยินผิดไปแน่

“คุณหญิงซู ขออภัยอย่างยิ่งจริงๆ คุณหลิงหลงโดดเด่นอย่างยิ่งจริงๆ แต่ว่าไม่เหมาะกับคุณชายของเราด้วยประการทั้งปวง ดวงราศีปีนักษัตรขัดแย้งกัน ไม่อาจไปด้วยกันได้"

“ก่อนหน้านี้ไม่ทันได้สังเกต ตอนนี้เมื่อพบเข้าแล้ว ก็ยังไม่สายเกินไป”

“ดังนั้น ฉันจึงได้รับคำสั่งจากคุณชายให้มานำสินสอดกลับคืน อีกทั้งยังหวังว่าคุณหญิงซูจะยกโทษให้ อย่าได้ต้องพัวพันกันให้มากมายต่อไป”

ไม่เหมาะด้วยประการทั้งปวง ดวงราศีปีนักษัตรขัดแย้งกัน?

โกหกทั้งนั้น

ถอนสินสอดยกเลิกงานแต่ง ยังคิดหวังว่าคนจะให้อภัย?

แบบนี้เท่ากับตบหน้าคุณหนึ่งครั้ง และยังให้คุณยิ้มบอกว่าไม่เจ็บ

นี่คือความอัปยศ

ความอัปยศอดสูของคุณอย่างหมดเปลือก

ใบหน้าของคุณหญิงซูเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ หากเธอมีมีดอยู่ในมือ เธอจะต้องแทงพ่อบ้านโจ่สักทีแน่นอน

"ไร้สาระ เป็นไปไม่ได้"

“คุณหญิงซู ความหมายของคุณชายก็คือ ได้โปรดคุณอย่าได้ทำให้มันยืดเยื้อเลย”

“ให้โจ่ถิงฟางมาหาฉัน” คุณหญิงซูตะคอกอย่างบ้าคลั่ง “เขาคิดว่าตระกูลซูของฉันเป็นอะไร อาศัยว่าเป็นคุณชายเมืองหลวงแล้วกล้าไม่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ ตระกูลซูของฉันไม่อาจมาตอแยด้วยง่ายๆ”

ใบหน้าที่อ่อนโยนของพ่อบ้านโจ่ค่อยๆเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบขึ้นมา น้ำเสียงของเขาก็เต็มไปด้วยความรังเกียจและความเย็นชา “ตระกูลซูเก่งกาจรึเปล่าผมไม่รู้ แต่ว่าตระกูลโจ่ของเราตัดสินใจแล้ว ตอนนี้ใครก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้”

“คุณหญิงซูทางที่ดีจงส่งมอบสินสอดมาแต่โดยดีจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นผลลัพธ์ที่ตามมา ตระกูลซูของพวกคุณคงแบกรับไม่ไหว!”

"คุณ!"

คุณหญิงซูโกรธสุดขีด เธอชี้หน้าพ่อบ้านโจ่ เนื้อตัวสั่นเทาจนพูดไม่ออก

สิบนาทีต่อมา

กล่องต่างๆ ถูกเคลื่อนย้ายออกจากสวนหลังบ้านของตระกูลซูทีละกล่องๆ พ่อบ้านโจ่หยิบรายการสินสอดออกมาแล้วพูดว่า "ตรวจสอบ"

ตรวจสอบ?

ตรวจสอบว่าสินสอดมีเท่าไหร่

นี่คิดว่าตระกูลซูจะแอบเก็บเอาไว้เองหรือไงกัน!

เลือดลมของคุณหญิงซูพุ่งขึ้นมา

รังแกมากเกินไป รังแกมากเกินไปแล้ว

“สินสอดคือ 888.88 ล้านใช่ไหม?”

ฟืด

บรรดาคุณหญิงผู้สูงศักดิ์ล้วนสูดอากาศหายใจเข้าอย่างหนาวเหน็บ หนังศีรษะชาไปทั่ว พวกเธอรู้แค่ว่าตระกูลโจ่มอบสินสอดมา แต่ว่าไม่รู้ว่าเป็นสินสอดแบบไหน มาตอนนี้เมื่อได้ยินว่าเป็นสินสอดมีมูลค่าเกือบ 900 ล้าน ลูกตาก็แทบจะหลุดออกมา

สมแล้วที่จะเป็นตระกูลชั้นหนึ่งในเมืองหลวง ร่ำรวยทรงพลัง

แม้ว่าจะเป็นตระกูลชั้นหนึ่งในฉู่โจว เงิน900ล้วนถือเป็นผลกำไรจากการดำเนินงานกว่าสองหรือสามปี อันที่จริงตอนนี้ตลาดการค้าตกต่ำลงเรื่อยๆ เงินที่ได้รับก็ลดลงทุกปี

ในอีกสองหรือสามปีข้างหน้า นอกเหนือจากตระกูลชั้นที่แข็งแกร่งอย่างตระกูลซูแล้ว ตระกูลชั้นหนึ่งอื่นๆหากมีกำไรได้ 200 ล้านต่อปีก็ถือเป็นเรื่องที่ต้องขอบคุณสวรรค์แล้ว

“ใช่ครับพ่อบ้าน” คนรับใช้ตอบ

“ทอง100กิโลกรัม ถูกต้องหรือไม่?”

บูม

ราวกับมีค้อนขนาดใหญ่อีกอันทุบลงมา

คุณหญิงหลายคนในตระกูลชั้นสองและสามถอนหายใจ ทรัพย์สินของตระกูลพวกเธอ ยังเทียบไม่ได้กับสินสอดนี้

"ถูกต้อง"

"เพชร 800 กรัม"

แม่เจ้า!

มีคุณหญิงหลายคนตัวส่ายเอน มือกุมขมับ เพชร 800 กรัม ราคาอย่างน้อยๆก็ปาเข้าไปกว่าสี่หรือห้าสิบล้านแล้ว

พ่อบ้านโจ่ยังคงอ่านขึ้นมาไม่หยุด ทุกประโยคล้วนเป็นราวกับระเบิดลูกหนัก

สุดท้าย

เหล่าคุณหญิงประเมินราคาสินสอดดูแล้วมีมูลค่าเกือบ 1.2 พันล้าน

นี่เป็นทรัพยากรทางการเงินของตระกูลชั้นหนึ่งในเมืองหลวงงั้นหรือ?

นี่ไหนเลยเรียกว่าสินสอด นี่แทบจะเรียกว่าเป็นการโปรยเงิน โปรยให้กับตระกูลชั้นสองในฉู่โจว

"ไม่ผิด ตรงตามรายการ” พ่อบ้านโจ่เก็บรายการสินสอดและพยักหน้าเล็กน้อย

“ไสหัวไป ไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”

ดวงตาของคุณหญิงซูกลายเป็นสีดำและแทบจะกระอักออกมาเป็นเลือด

เหล่าคุณหญิงก็ถอนหายใจ

เมื่อครู่ยังคุยโวเรื่องลูกสาวของตนได้แต่งงานกับตระกูลเศรษฐีในเมืองหลวงอยู่เลย แค่พริบตาก็เกิดการพลิกผัน คุณชายตระกูลโจ่ไม่เอาซะแล้ว

เป็นคุณจะโกรธหรือไม่

คุณหญิงส่วนใหญ่ในใจกำลังมีความสุขมากเช่นกัน ที่พวกเธอถูกเชิญให้มาที่บ้านตระกูลซู ก็เพื่อมาฟังคำโอ้อวดของคุณหญิงซู

ในใจทุกคนไม่มีความสุข แต่พวกเธอก็ยังต้องประจบประแจง

ตอนนี้เป็นไงล่ะ พังพินาศไปแล้ว