บทที่ 84 ความผิดพลาดเกินคาดคิด

บทที่ 84 ความผิดพลาดเกินคาดคิด

“กลับจีนหลิง จะได้ยังไง”

ชายคนนั้นปฏิเสธทันที เขากล่าวอย่างเคร่งขรึม: "นายเข้าไปปักหลักที่เมืองเจียงฉันถึงกับต้องเข้าไปออกปากต่อหน้าพวกคนใหญ่คนโต บอกว่านายเกิดฮึกเหิมขึ้นมา จะพาบริษัทซิงเฉินให้กลายเป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเจียงภายในสามปี"

“โธ่ คนอื่นหลอกพ่อ แต่นี่พ่อกลับเล่นผมจนได้”

“ก่อนหน้านี้นายไม่ได้สาบานเอาไว้หรือไง”

ทั้งพ่อและลูกเงียบลง

ผ่านไปครู่หนึ่ง โล่ซิงเฉินก็เอ่ยขึ้น “ได้ ผมจะอยู่ที่เมืองเจียงต่อ แต่เรื่องนายท่านหญิงนั่นพ่อจะต้องไปจัดการให้ผม ตระกูลโล่ของเราไม่จำเป็นต้องไปกลัว พ่อจะไปขี้ขลาดทำไม! "

"เวรเอ๊ย ใครกันแน่ที่ขี้ขลาด”

ชายคนนั้นด่าเข้าประโยคหนึ่ง ก่อนตัดสินใจว่า "วางใจเถอะ ตระกูลเสี้ยงฉันจะจัดการให้มั่นคง อย่างน้อยๆ ตระกูลเสี้ยงจะไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งที่เมืองเจียง แต่ว่า เรื่องที่เกิดขึ้นแล้วนายจะต้องไปจัดการเอาเอง แบบนี้ถือเป็นโอกาสพัฒนาความสามารถของนายไปด้วย ดูเหมือนว่าพวกคนใหญ่คนโตของจีนหลิงกำลังให้ความสนใจเมืองเจียง อย่าได้ทำให้ฉันอับอายหน้าตระกูลโล่! "

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด

หลังวางโทรศัพท์ โล่ซิงเฉินแทบอยากจะร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา

จีนหลิงกำลังให้ความสนใจกับทางด้านนี้ นี่ทำให้เขากดดันอย่างยิ่ง

หากคุณชายใหญ่ของตระกูลโล่ไม่สามารถต่อสู้กับตระกูลธุรกิจท้องถิ่นในเมืองเจียงได้ กลับไปเขาคงต้องถูกหัวเราะเยาะจนตาย

ต้องรู้ก่อนว่า บนหัวเขาสวมตำแหน่งคุณชายอัจฉริยะระดับท็อปหนึ่งในสามของจีนหลิงอยู่

“คุณชาย ตอนนี้จะทำยังไงดีคะ?”

สาวใช้คนสนิททั้งสามไม่ใช่แค่แจกันประดับดอกไม้ทั่วไป

อันที่จริง พวกเธอล้วนเป็นผู้มีความสามารถระดับสูงทั้งสิ้น ทุกคนเคยศึกษาในมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลกเช่น Harvard, Cambridge และ Oxford ได้รับปริญญาเอกด้านการจัดการเศรษฐกิจ การจัดการทางการเงิน และการวิเคราะห์ข้อมูลขนาดใหญ่เป็นต้น

พวกเธอเป็นผู้หญิงของโล่ซิงเฉิน ขณะเดียวกันก็เป็นมือซ้ายขวาของเขา

"พวกเธอคิดยังไง? "

สาวใช้คนหนึ่งนิ่งคิดและเอ่ยขึ้น “นายท่านและตระกูลเสี้ยงล้วนเล่นเกมกันไปมาในจีนหลิง พวกเราไม่น่าจะขอความช่วยเหลือจากทางจีนหลิงได้แล้ว มีเพียงแค่ตระกูลพันธมิตรในเมืองเจียงบางส่วน อำนาจชื่อเสียงของตระกูลโล่ยังครอบคลุมไปไม่หมด ดังนั้นพวกเราสามารถเลือกจากตระกูลเล็กๆ ขึ้นมาก่อนได้”

“คุณชาย ปัญหาที่ดินทางตะวันออกของเมืองผืนนั้น เวลาสั้นๆ นี้ยังจัดการไม่ได้แน่ ทางรัฐบาลจะต้องลากยาวออกไปอีกสักพัก ตอนนี้อย่าเพิ่งคิดถึงมันอีกเลย”

"มีปัญหาข้อหนึ่งก็คือ รัฐบาลเมืองเจียงเข้ามาขัดขวางพวกเรา อย่างนั้นพื้นที่ทั้งหมดที่เราเข้าไปจะถูกจำกัดไปด้วยหรือไม่? ถ้ารัฐบาลเอาแต่เข้าแทรกแซง พวกเราก็ยากที่จะทำ"

สาวใช้ทั้งสามแสดงความคิดต่อกันและกัน

ทันใดนั้น โล่ซิงเฉินก็ลุกขึ้นพร้อมกับนึกถึงคนคนหนึ่งในใจของเขา "การกำจัดรัฐบาลออกไปง่ายดายอย่างยิ่ง แค่ไปหาคนคนหนึ่งก็พอแล้ว”

"ใคร? " สาวใช้ทั้งสามถามพร้อมเพรียงกัน

"เศรษฐีอันดับหนึ่งของเจียงโจว ฟ่านหงชาง"

สาวใช้ทั้งสามนิ่งงันไป ก่อนจะพยักหน้ากับตัวเอง

โล่ซิงเฉินเอ่ย “รวบรวมตระกูลเล็กๆ ขึ้นมา ใช้เวลานานเกินไป ฉันไม่มีความอดทนขนาดนั้น ยิ่งไปกว่านั้น มดยังไงก็เป็นแค่มด ต่อให้มีมดมากเท่าไหร่ก็ไม่อาจสู้กับช้างได้ แค่ช้างเหยียบลงมาเล่นๆ สักที พวกนั้นก็ตายหมดเรียบ”

"ตราบเท่าที่เราได้รับการสนับสนุนจากเศรษฐีอันดับหนึ่งของเจียงโจว อย่างนั้นเราก็จะสามารถเรียกลมเรียกฝนได้ ในงานเลี้ยงวันเกิดของเสี้ยงหยวน ฉันเคยพบฟ่านหงชางครั้งหนึ่ง ตอนนี้เขามีท่าทีไม่พอใจตระกูลเสี้ยงอย่างมาก! "

สาวใช้ดีใจ เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “คุณชาย สวรรค์โปรดปรานคุณจริงๆ คุณเป็นถึงอัจฉริยะอันดับหนึ่งขอจีนหลิง ส่วนฟ่านหงชางแต่เดิมก็ไม่พอใจตระกูลเสี้ยง รวมกับข้อเสนอบางอย่างที่มีให้กับเขาอย่างใจกว้าง เขาจะต้องไม่ปฏิเสธแน่”

"ไม่ผิด! "

ความหดหู่และความโกรธในใจของโล่ซิงเฉินหายไปในพริบตา เขานอนลงอย่างสบายๆ และเอ่ยเร่ง “หาวิธีติดต่อฟ่านหงชางมา ยิ่งเร็วยิ่งดี”

“ได้ค่ะคุณชาย” สาวใช้คนหนึ่งโทรออกไปตรวจสอบ

สาวใช้อีกคนกล่าวขึ้น "คุณชาย หานหยุนเทาโทรมาหลายครั้งแล้ว คุณอยากโทรกลับสักสายไหม? "

“ อย่าไปสนใจเขา”

……

วันรุ่งขึ้น ตึงซิงหยุน

โล่เฉินฟังรายงานของฟ่านหงชางและพบว่ามันน่าสนใจมากขึ้นเรื่อย ๆ

"อาจารย์ โล่ซิงเฉินต้องการพบผมและต้องการที่จะร่วมมือกับผม คุณคิดอย่างไร? "

"ทำไมจะไม่ล่ะ."

โล่เฉินจิบชาและเอ่ย “เอ่ยเงื่อนไขให้เว่อร์ๆ ไปสักหน่อย ขุดเอาทรัพยากรของตระกูลโล่มาซะ เงินที่ได้มาฟรีๆ ทำไมถึงไม่รับกัน ยิ่งไปกว่านั้น นี่ถือเป็นการเตรียมพร้อมสำหรับอนาคตด้วย”

"อาจารย์ ความหมายของคุณคือ ... "

"ในพื้นที่หลักและโครงการสำคัญของบริษัทซิงเฉินจะต้องมีเงาของนายอยู่ในนั้นด้วย ยิ่งไปกว่านั้นนายจะต้องพยายามกุมอำนาจให้ได้มากขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้ถ้านายถอนตัวขึ้นมาภายหลัง บริษัทซิงเฉินก็จะยิ่งประสบความเสียหายอย่างรุนแรงมากขึ้น”

แววตาของโล่เฉินฉายประกายเย็นชา เขาเอ่ย “เจ้านั่นถ้ามาแหย่ฉันเล่นๆ ก็แล้วกันไป แต่ถ้าคิดจะมาแตะเกล็ดย้อนของฉัน ฉันจะให้มันสงสัยต่อการมีชีวิตอยู่”

ในเวลานี้เอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา

ฟ่านหงชางยิ้ม: "อาจารย์ ผมนัดเขามาพบที่ตึกซิงหยุน ถ้าคุณต้องการ....”