บทที่108 พวกต้มตุ๋น

หลังจากเสี้ยงหยวนสองปู่หลานจากไป ในใจของถังหมิงกวงก็หนักอึ้งแต่กลับคล้ายพูดไม่ออก

“ยังมีอะไรอีกไหม?” โล่เฉินถาม

"นายท่าน หวั่นเอ๋อยังอยู่ที่โรงพยาบาลไม่พ้นขีดอันตราย คุณจะช่วยรักษาเธอเมื่อไหร่ ผมมีลูกสาวแค่คนเดียว หากมีอะไรเกิดขึ้น..."

โล่เฉินโบกมือและพูดว่า "วางใจได้ ฉันรู้ดี หวั่นเอ๋อถูกย้ายไปที่โรงพยาบาลเมืองเจียงแล้วใช่ไหม ฉันจะไปดูเธอเป็นครั้งคราว"

“ลำบากไต้ซือแล้ว”

หลังจากที่ถังหมิงกวงจากไป โล่เฉินก็ถามถึงสถานการณ์ของบริษัทซินเฉิง

ฟ่านหงชางตอบ "อาจารย์ บริษัทซินเฉิงตอนนี้กำลังร่วมมือกับผมอย่างใกล้ชิดใน ที่ดินทางตะวันออกของเมืองผืนนั้น ผมให้คณะกรรมการพรรคเทศบาลวางมือแล้ว ตอนนี้โล่ซิงเฉิงเคารพผมอย่างยิ่ง จากนี้ไป เขาต้องการจะสร้างเมืองสรรพที่เมืองเจียง”

“เมืองสรรพสิ่ง? คืออะไร”

"เห็นว่าต้องการสร้างห้างสรรพสินค้าอันดับหนึ่งในเมืองเจียง ไม่เพียงแต่ต้องยิ่งใหญ่ หรูหรามีสไตล์เท่านั้น แต่ยังต้องมีแบรนด์ดังทุกประเภท ความบันเทิง ที่พักผ่อน ช็อปปิ้ง ทุกอย่างจะถูกรวมเข้าด้วยกัน”

โล่เฉินหัวเราะหึหึ “เจ้านี่ทะเยอทะยานไม่น้อยเลย”

ฟ่านหงชางเอ่ย “เมืองสรรพสิ่งนี้เป็นผมที่ร่วมมือสร้างขึ้น ถึงตอนนี้ขอแค่อาจารย์เอ่ยมาประโยคเดียว จะต้องทำให้โล่ซิงเฉิงถึงกับกินไม่ได้นอนไม่หลับแน่”

"ไม่ไม่ไม่ ร่วมมือกันให้ดีๆ เมืองสรรพสิ่งถูกสร้างขึ้นมาได้ ทางที่ดีที่สุดคือหาทางนำมันออกมาจากมือของโล่ซิงเฉิง"

“ อาจารย์ ผมจะวางแผน อ้อใช่ ยังมีอีกเรื่อง ตอนนี้ปัญหาเรื่องที่ดินทางตะวันออกของเมืองได้รับการแก้ไขแล้ว อย่างนั้นสัญญาของหานหยุนเทาก็จะมีผลบังคับใช้อีกครั้ง ในบริษัทตระกูลหาน ฮูหยินคงต้องถูกกดดันอีกแล้ว”

ฟ่านหงชางถาม "ให้ผมไปเอ่ยกับโล่ซิงเฉิงสักหน่อยไหม ไม่ให้เขายกโครงการนี้ให้กับหานหยุนเทา?”

"ไม่จำเป็น ฉันเชื่อในความสามารถของหยู่เยน ถือเป็นการฝึกฝนเธอ ยังไงเสียหลังจากนี้ เธอจะต้องนำพาตระกูลหานให้ลุกขึ้นและควบคุมกลุ่มการเงินขนาดใหญ่ ความสามารถไม่เพียงพอไม่ได้"

โล่เฉินมีความมั่นใจในตัวหานหยู่เยนอย่างมาก

เขาถึงกับคาดหวังอยู่บ้าง ว่าเมื่อหานหยู่เยนกลายเป็นบอสสาวของกลุ่มการเงินขนาดใหญ่และควบคุมทรัพย์สินหลายแสนล้าน

ตอนนั้นจะเป็นอย่างไร?

ผู้หญิงที่แข็งแกร่งเช่นนี้ เป็นภรรยาของเขา โล่เฉินเองก็มีความภาคภูมิใจและรู้สึกเหนือใครขึ้นมาเช่นกัน

ฟ่านหงชางเข้าใจเรื่องราวอย่างยิ่ง เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม "อาจารย์ ผ่านไปอีกหน่อยให้ผมเจอกับฮุหยินสักหน่อยดีกว่า ทุกอย่างในเจียงโจว กิจการของผมล้วนสามารถให้ฮูหยินดูแลได้"

“ยังไม่ถึงเวลา”

สีหน้าของโล่เฉินเปลี่ยนเป็นจริงจัง เขาลุกขึ้นมองออกไปที่หน้าต่างและมองไปที่ท้องฟ้า "ในขณะที่ความแข็งแกร่งของฉันยังไม่มากพอ หยู่เยนยิ่งรู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ค่อยเป็นค่อยไป จู่ๆ มีเรื่องให้เธอมากมายเกินไป เธอเองก็จะรับไม่ไหว”

"ผมเข้าใจ ผมจะให้เสี่ยวหมิงคอยชี้แนะฮูหยิน ปลูกฝังความสามารถให้เธออย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว ผมว่าขั้นแรก ให้ฮูหยินพิชิตเมืองเจียงก่อน เป็นยังไง?”

ฟ่านหงชางถามอย่างไม่แน่ใจ

มุมปากของโล่เฉินยกยิ้มและพยักหน้า “เป็นความต้องการของฉันพอดี เมืองเจียงแห่งนี้สร้างความอัปยศอดสูให้หยู่เยนมากเกินไป ไม่รู้ว่าพอเธอยืนอยู่บนจุดสูงสุดของเมืองเจียงเมื่อไหร่ เหล่าคนที่เคยรังแก ดูถูก ข่มเธอพวกนั้นจะมีสีหน้ายังไง ฉันอยากจะเห็นอย่างยิ่ง”

……

หลังออกมาจากตึกซิงหยุน โล่เฉินก็มาที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจสอบสภาพร่างกายของถังหวั่นเอ๋อ

แม้ว่าจะยังสลบไสลไม่ได้สติ แต่ก็ไม่มีอันตรายถึงชีวิต

ช่วงเวลาแห่งความอ่อนแรงยังมีอีกสามถึงห้าวัน หรืออาจอีกหนึ่งสัปดาห์ ถังหวั่นเอ๋อยังสามารถทนอยู่ต่อไปได้จนกว่าเขาจะลงมือ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกังวล

เนื่องจากเป็นทางผ่านและห่างจากการรักษาครั้งสุดท้ายไปแล้วสามสี่วัน โล่เฉินมาที่บ้านของส้งเชี่ยงเพื่อดูอาการของมารดาเธอ

"คุณเป็นใคร ส้งเชี่ยงยังไม่กลับมาอีกหรือ?”

ที่ประตู โล่เฉินพบหญิงสาวในวัยยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปดคนหนึ่ง

ผู้หญิงคนนั้นมีท่าทีประหลาดใจอย่างยิ่ง ท่าทีระแวงขึ้นมา “คุณเป็น ใคร มาเชี่ยงเชี่ยงทำไม? ฉันเตือนนายไว้เลยนะ อย่าเข้ามามั่วซั่ว ระวังฉันจะแจ้งตำรวจ”

"โก่โก่เธอเข้าใจผิดแล้ว นี่คือหมอเทพที่ฉันเล่าให้เธอฟังไง” ในเวลานี้เอง หญิงสาวก็ออกมาจากห้อง

“หมอเทพ?”

เฉินโก่มองไปที่โล่เฉินอย่างประเมิน สีหน้ายังคงสงสัย

โล่เฉินเดินเข้าไปใกล้ ๆ และจับชีพจรของหญิงสาวก่อนจะเอ่ย “ร่างกายฟื้นตัวได้ไม่เลว ถึงแม้จะยังอ่อนแออยู่มาก แต่ก็สามารถลุกขึ้นออกจากเตียงได้แล้ว ฉันยังต้องจัดการร่างกายของคุณอีกครั้ง จากนั้นก็ไม่ต้องให้ผมลงมือแล้ว”

"ขอบคุณหมอเทพอย่างยิ่ง บุญคุณของหมอเทพ ฉันจะไม่มีวันลืม” หญิงสาวทำท่าจะคุกเข่าลง แต่กลับถูกโล่เฉินประคองไว้ก่อน

มาถึงที่ห้องเขาก็เห็นว่าหญิงสาวยังคงไม่ขยับ