บทที่107 บดขยี้บรรพชนเซียน

ท่ามกลางความกดดันที่ถาโถมเข้าใส่ ทำให้จ้าวเย่ซงต้องทำการตัดสินใจที่ยากลำบาก เพื่อไม่ให้ท่านย่าทวดต้องไปมีส่วนร่วมกับแผนสังหารจ้าวเทียน เขาถึงกับยอมเสียสละโอกาสในรักษาพ่อของตัวเอง

แต่ในเวลาที่เขากำลังสิ้นหวังจนถึงขีดสุด เสียงของบุรุษผู้หนึ่งก็ดังขึ้นมาจากฟากฟ้า

“ ไม่ต้องกลัว…ตราบใดที่ฉันยังอยู่ จะไม่มีใครทำอะไรพวกคุณได้ทั้งนั้น! ”

เจ้าของเสียงนี้คือชายหนุ่มแปลกหน้าที่เขาไม่เคยพบมาก่อน แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก ชายหนุ่มที่กำลังเหินลงมาจากท้องฟ้า ดูมีอายุประมาณ 20 ปี เขารู้สึกว่าหน้าตาของชายหนุ่มคนนี้คล้ายกับใครบางคนในความทรงจำ

‘ ชายหนุ่มคนนี้หรือว่าจะเป็น…จ้าวเทียน ’

ใช่แล้วชายที่ปรากฏตัวขึ้นก็คือจ้าวเทียนนั่นเอง ตลอดเวลาที่เขาได้เฝ้าสังเกตการณ์อยู่บนฟ้า ทำให้ได้รู้ถึงจิตใจที่แท้จริงของญาติผู้พี่คนนี้

“ ท่านย่าทวด พี่ใหญ่…ฉันคือจ้าวเทียน ” เขาพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ในบรรดาทุกคนที่อยู่ตรงนี้ มีเพียงแค่สองคนเท่านั้น ที่จ้าวเทียนรู้สึกว่าเป็นครอบครัวของเขาจริงๆ

โดยเฉพาะกับชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า

เขารู้สึกถูกชะตากับจ้าวเย่ซงมาก แม้ว่าจะเพิ่งพบหน้ากันเป็นครั้งแรก แต่ในใจของเขาตอนนี้ได้ยกให้อีกฝ่ายเป็นเหมือนพี่ชายแท้ๆไปแล้ว

คงไม่มีใครคาดคิดเลยว่า…คำว่าพี่ใหญ่ที่ออกมาจากปากของจ้าวเทียนนั้น มันจะเปลี่ยนโชคชะตาของจ้าวเย่ซงไปตลอดกาล

ครืนนน

ด้วยความกดดันที่จ้าวเทียนปลดปล่อยออกมาในเวลานี้ ทำให้พวกจ้าวหยุนปิงทุกคนทรุดลงไปตัวสั่นอยู่บนพื้นอย่างหวาดกลัว ไม่มีใครสามารถต้านทานได้

มีเพียงแค่จ้าวเย่ซงกับจ้าวหนิงเซียนเท่านั้นที่ไม่ได้รับผลกระทบ เนื่องจากจ้าวเทียนควบคุมพลังของตัวเองไว้อย่างดี

“ น้องจ้าวเทียน…ฉัน ” จ้าวเย่ซงไม่รู้จะพูดอะไรออกไปดี

ตัวเขาคิดอยากจะเจอน้องชายคนนี้มาโดยตลอด แต่ก็ไม่เคยมีโอกาส จนกระทั่งเกิดเรื่องขึ้นมา

ไม่คิดเลยว่าตอนที่เขากำลังเข้าตาจน ผู้ที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือจะเป็นจ้าวเทียนเอง

เขาคิดว่าน้องชายคนนี้คงได้ยินเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นหมดแล้ว การที่เขาตัดสินใจปรากฏตัวออกมา ย่อมต้องมีวิธีรับมือแน่นอน

‘ จ้าวเทียนดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าที่ฉันเคยได้ยินมาก…ในรายงานของตระกูลบอกว่าเขาเป็นเพียงเซียนระดับต่ำเท่านั้น แต่พลังของเขาที่ฉันสัมผัสได้ในตอนนี้ มันสูสีกับบรรพชนเซียนเลยทีเดียว ’

“ พี่ไม่ต้องกังวลเรื่องอาการของลุงใหญ่…การตัดสินใจของพี่นั้นถูกต้องแล้ว หากพี่ให้ลุงใหญ่กินยาเม็ดนั้นเข้าไปจริงๆ ต่อให้เทพสวรรค์ลงมาก็คงช่วยไม่ได้แล้ว ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง แววตาเย็นชาของเขาจับจ้องไปที่จ้าวหยุนปิงอย่างดุดัน

“ จ้าวหยุนปิงนี่หมายความว่ายังไง… แกต้องการเอายาพิษให้พ่อฉันกินงั้นรึ ” จ้าวเย่ซงตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

“ ไม่ใช่…ฉันไม่ได้โกหก ถ้าลุงใหญ่กินยาชุบชีวิตเข้าไป ก็จะฟื้นขึ้นมาจริงๆ ” จ้าวหยุนปิงยืนยันออกมาเสียงแข็ง

“ ใช่…ถ้าลุงใหญ่กินยานั่นเข้าไปสองเม็ด เขาจะฟื้นขึ้นมาแน่นอน เรื่องนี้ฉันไม่เถียง ” จ้าวเทียนพยักหน้ายอมรับ

“ น้องจ้าวเทียน…แล้วทำไมถึง ” จ้าวเย่ซงเริ่มมีสีหน้าสับสน สรุปแล้วยานี่มันดีหรือไม่ดีกันแน่

“ พี่ใหญ่…ฉันยังพูดไม่จบ ด้วยคุณสมบัติของยาชุบชีวิต แม้ว่าลุงใหญ่จะฟื้นขึ้นมา แต่เขาก็จะกลายเป็นคนคลุ้มคลั่งเสียสติตลอดชีวิต ”

“ ซึ่งจะไม่มีใครสามารถรักษาได้อีก…ฉันพูดถูกไหมจ้าวหยุนปิง! ”

!!

คำพูดของจ้าวเทียนเหมือนค้อนที่ทุบลงกลางใจของจ้าวเย่ซง ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ

ยิ่งเมื่อมองเห็นท่าทางก้มหน้าไม่ยอมสบตาของจ้าวหยุนปิง มันก็ยิ่งทำให้เขาบ้าคลั่งขึ้นมาทันที

“ แก…ไอ้สารเลวเอ้ย ” จ้าวเย่ซงตะโกนเองมาเสียงดัง

ครืนน

สนามพลังปรมาจารย์ของเขาระเบิดออกมาอีกครั้ง แต่ในเวลานี้ไม่มีใครสามารถปกป้องจ้าวหยุนปิงได้แล้ว เพราะถูกพลังของจ้าวเทียนสะกดไว้ทั้งหมด

“ กรงเล็บมังกร! ”

ร่างจำแลงมังกรเขียวที่ด้านหลังจ้าวเย่ซงขู่คำรามก้องฟ้า สะบัดกรงเล็บเข้าใส่จ้าวหยุนปิงในพริบตา

“ หยุดเดี๋ยวนี้! ”

เสียงตวาดดังลั่นมาจากท้องฟ้า ความกดดันมหาศาลถาโถมเข้าใส่จ้าวเย่ซง จนเขาตัวแข็งทื่อไม่สามารถขยับได้

ครืนน

ฝ่ามือขนาดยักษ์ที่ลุกท่วมไปด้วยเปลวไฟปรากฏขึ้นบนฟ้า แล้วตบฟาดลงมาใส่จ้าวเย่ซงในพริบตาเดียว

!!

“ แย่แล้ว…ท่านปู่อย่าทำร้ายเขา ” จ้าวหนิงเซียนร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว เธอพยามจะเข้าไปช่วยหลานชายเอาไว้ แม้จะรู้ว่าสู้ไม่ได้ก็ตาม

แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ลงมือ กลับมีหนึ่งคนที่รวดเร็วกว่า

ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้…

ที่ตอนนี้จ้าวเทียนได้ยืนอยู่ตรงหน้าจ้าวเย่ซงแล้ว เขามองดูฝ่ามือยักษ์ที่ตบฟาดลงมาด้วยสายตาดูถูก

“ ไสหัวไปซะ! ”

ตูมมม!

ดุจดั่งเสียงคำรามของพญามังกร กระบวนท่าโจมตีของบรรพชนเซียนตระกูลจ้าว ถูกเป่ากระจุยสลายไปในพริบตา สร้างความตกใจให้ทุกคนที่ได้เห็นมาก

“ นี่มันไม่จริง…ฉันไม่เชื่อ ” จ้าวหยุนปิงพึมพำออกมาอย่างไร้เรี่ยวแรง

“ เขาสามารถรับมือท่านปู่ได้…เพียงแค่ใช้เสียงตวาดงั้นเหรอ ” จ้าวหนิงเซียนเองก็รู้สึกตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก บุคคลที่ไร้เทียมทานในสายตาของเธอตลอดมา กลับถูกชายหนุ่มอายุเพียง 20 ปี เอาชนะได้ในการปะทะซึ่งๆหน้า

‘ ด้วยพลังของเขาในตอนนี้…ฉันคิดว่าตระกูลจ้าวได้หาเรื่องผิดคนแล้ว ’

“ พี่ใหญ่…ทำในสิ่งที่พี่ต้องการได้เลย ตราบใดที่มีฉันอยู่ ไม่มีใครหน้าไหนเข้ามายุ่งได้แน่นอน ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยความมั่นใจ

“ ตกลง…นายก็ระวังตัวด้วยนะ ” จ้าวเย่ซงพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง คู่ต่อสู้ของจ้าวเทียนคือตำนานไร้เทียมทานในสายตาของเขา

บรรพชนเซียนตระกูลจ้าวไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่จะสามารถประมาทได้

“ ไม่ต้องเป็นห่วง…ผมเคยต่อสู้กับเขามาก่อน ” จ้าวเทียนทิ้งคำพูดไว้ก่อนที่จะบินขึ้นฟ้าไป มีจ้าวหนิงเซียนอยู่ด้วยคงไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของจ้าวเย่ซง

เขาเข้าใจความคิดของจ้าวเย่ซงดี อีกฝ่ายคงจะไม่มีโอกาสได้พบต้วนมู่เฉียนหรือศิษย์พี่หญิง ทำให้คิดว่าจ้าวหงเลี่ยงไร้เทียมทาน

แต่สำหรับจ้าวเทียนที่เผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับโลกมาแล้วถึงสามคน จ้าวหงเลี่ยงก็แค่อยู่ในระดับ A กลางๆเท่านั้น อาจจะด้อยกว่าเฮลเฟลของอเมริกาด้วยซ้ำไป