บทที่112 นิกายจูเซียน

ภายในคลังสมบัติลับ พวกจ้าวเทียนได้ลงมาจนถึงห้องลับชั้นใต้ดิน มันมีขนาดเล็กมากเพียงยี่สิบตารางเมตรเท่านั้น ทั้งยังเป็นเพียงห้องโล่งๆ ที่ไม่มีของสิ่งใดอยู่เลยแม้แต่ชิ้นเดียว

“ ผู้ก่อตั้ง…สร้างทางลับไว้เพื่ออะไรกันนะ ” เหยียนซืออู่พูดออกมาด้วยความสงสัย เขาใช้เนตรคุนหลุนตรวจดูแล้ว ก็ไม่พบเบาะแสอะไรทั้งสิ้น

จ้าวเทียนเองก็ลองใช้เคล็ดวิชาตรวจดูแล้วเช่นกัน ผลก็เป็นเหมือนเดิม แต่ในขณะที่เขากำลังตรวจดูกำแพงรอบๆ ก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่ง

!!

‘ ของที่อยู่ในแหวนมิติ…มีการตอบสนองต่อสถานที่นี้ ’

วูป

แผ่นหยกขนาดเล็กปรากฏขึ้นบนฝ่ามือจ้าวเทียน มันเป็นกุญแจเข้าสู่คลังสมบัติแห่งนี้

วิ้งงง!

ทันใดนั้น ก็เกิดดวงแสงสีขาวสว่างขึ้นตรงกลางห้อง

มันค่อยๆเปลี่ยนรูปร่าง เป็นลักษณะของมนุษย์อย่างช้าๆ ผ่านไปประมาณ 5 นาที ตรงหน้าจ้าวเทียน ก็มีชายชรายืนอยู่หนึ่งคน เขาสวมชุดแบบโบราณสีดำตัดทองอันเป็นเครื่องแบบของสำนักคุนหลุน

“ หืม…นี่มันผ่านมานานแค่ไหนแล้ว หลังจากที่ฉันออกมาครั้งก่อน ” ชายชราพูดขึ้นด้วยสีหน้าหวนรำลึก

“ คุณคือ…ผู้ก่อตั้งใช่ไหม ” เหยียนซืออู่ถามออกมาอย่างคาดหวัง

แม้ว่าในบันทึกของสำนักคุนหลุนจะไม่ได้มีภาพวาดของผู้ก่อตั้งเก็บเอาไว้ แต่เขาจำชุดที่อีกฝ่ายสวมใส่อยู่ได้ เพราะมันถูกเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี ในช่วงเวลาสามพันปีที่ผ่านมา

“ ผู้ก่อตั้งหรือ…เธอหมายถึงเรื่องอะไร ” ชายชราถามขึ้นด้วยสีหน้าแปลกใจ

“ เอ่อ…คุณไม่ใช่ผู้ก่อตั้งสำนักคุณหลุนหรอกหรือ” เหยียนซืออู่พูดขึ้นด้วยท่าทีผิดหวัง

“ คุนหลุนงั้นรึ…เหมือนฉันจะรู้สึกคุ้นเคยกับชื่อนี้อยู่ ” ชายชราพูดออกมาเบาๆ

แว๊ป !

ดวงตาของชายชราเปล่งแสงสีทองออกมา มันคล้ายกับเคล็ดวิชาเนตรคุนหลุนมาก แต่ทรงพลังกว่าหลายขั้น

ตอนนี้เหยียนซืออู่รู้สึกเหมือนอีกฝ่ายมองเห็นความลับทุกอย่างของเขาได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ไม่มีสิ่งใดเล็ดลอดสายตาของชายชราไปได้

“ อ๋อ…ที่แท้เธอเป็นทายาทของเหยียนซุยเฉินนี่เอง สำนักคุนหลุนของเธอก็คงเป็นเขาที่สร้างขึ้นใช่ไหม ” ชายชราพยักหน้าอย่างเข้าใจ

!!

“ ใช่แล้ว…เหยียนซุยเฉินคือบรรพชนของฉันเอง ผู้อาวุโสคุณเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงมาอยู่ในคลังสมบัติลับของสำนักฉัน ” เหยี่ยนซืออู่ถามด้วยสีหน้าจริงจัง

เรื่องนี้สำคัญกับตัวเขามาก ความลับของสถานที่แห่งนี้มันไม่ควรถูกเปิดเผยออกไป

“ ฉันชื่อ…หยวนตี้ สถานที่แห่งนี้เป็นหนึ่งในสามคลังสมบัติลับของนิกายจูเซียน ไม่ใช่คลังสมบัติลับของสำนักคุนหลุนอย่างที่เข้าใจกันหรอกนะ ” หยวนตี้ตอบอย่างชัดเจน

!!

“ นี่มัน…เป็นไปได้อย่างไรกัน ” เหยียนซืออู่พึมพำออกมาด้วยความสับสน บันทึกทุกอย่างของสำนักล้วนบอกว่านี่คือคลังลับของสำนัก จะไปเป็นของนิกายจูเซียนได้อย่างไร

“ เมื่อสามพันปีก่อน…เหยียนซุยเฉินบรรพบุรุษของเธอได้ค้นพบมิติลับแห่งนี้ และได้ผ่านการทดสอบของสำนักจูเซียน จนได้สืบทอดคลังสมบัติลับของนิกายจูเซียน ”

“ ฉันคิดว่า…เขาคงต้องการปิดเรื่องของนิกายจูเซียนไว้เป็นความลับ ก็เลยบอกลูกหลานว่าเป็นคลังสมบัติของคุนหลุน ” หยวนตี้อธิบายแก้ข้อสงสัยให้แก่เหยียนซืออู่

ในขณะที่ทุกคนกำลังตั้งใจฟังสิ่งที่หยวนตี้พูดออกมา ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่าจ้าวเทียนมีท่าทีแปลกไป ตั้งแต่ได้ยินชื่อนิกายจูเซียน

แววตาของเขาสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว ภายในใจของเขาตอนนี้สามารถเชื่อมโยงปริศนาต่างๆทั้งหมดได้แล้ว

‘ ตอนที่ฉันขึ้นเป็นมหาเทพปกครองแดนสวรรค์…ทำให้สามารถอ่านบันทึกประวัติของมหาเทพรุ่นก่อนได้ ในนั้นมีข้อมูลของมหาเทพองค์หนึ่งที่ปกครองแดนสวรรค์ได้เพียงแค่ร้อยปีเท่านั้น ก่อนจะหาบสาบสูญไป ’

‘ นิกายของเขาเองก็ถูกทำลายอย่างสิ้นซาก ภายในเวลาไม่กี่วัน มันได้ทำให้แดนสวรรค์ทั้งหมดสั่นสะเทือน เพราะมันคือนิกายอันดับหนึ่งในแดนสวรรค์ยุคนั้น ’

‘ จูเซียน…คือชื่อของนิกายที่ถูกลบออกจากประวัติศาตร์อย่างแท้จริง ’

‘ แม้ว่าภายหลังจะมีการตรวจสอบอย่างเข้มงวดเท่าไหร่ ก็ไม่พบเบาะแสอะไรเลยทั้งสาเหตุหรือผู้ที่ลงมือ สร้างความหวาดกลัวให้เหล่าขุมอำนาจอื่นๆเป็นอย่างมาก ’