บทที่114 ฉันติดต่อบอสไม่ได้...

ตรงด้านหน้าคลับที่พวกเฉินจิ้งเข้าไป ตอนนี้ได้มีกลุ่มคนในชุดแต่งกายที่แตกต่างกันรวมตัวอยู่ พวกเขาทั้งห้าคนเป็นผู้ที่ถูกจัดสรรเข้าสู่หน่วยของจ้าวเทียนโดยหลินซูซินเอง

หน้าที่ของพวกเขาคือคอยให้ความช่วยเหลือพวกเฉินจิ้งอย่างลับๆ อย่าได้เห็นว่าจ้าวเทียนมอบภารกิจให้เฉินจิ้งทำเพียงลำพัง

แท้จริงแล้วเขาเองก็เป็นห่วงความปลอดภัยของลูกน้องเช่นกันจึงได้ส่งคนตามดูแลอยู่ห่างๆ

หากเฉินจิ้งทำภารกิจสำเร็จได้เรียบร้อย คนกลุ่มนี้ก็ไม่ต้องแสดงตัว ในทางกลับกันหากเกิดปัญหาขึ้น คนเหล่านี้ก็พร้อมเข้าช่วยเหลือทันที

“ พี่เซียวหวู…ผ่านไป 2 ชั่วโมงแล้ว พวกเราจะบุกเข้าไปเลยไหม ” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง ในทีมนี้เขาเป็นคนทำหน้าที่สอดแนมกลุ่มศัตรู ทำให้สังเกตได้ถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้น

“ พวกอาจิ้งปฏิบัติหน้าที่ในนามของหน่วยรบพิเศษ…แต่อีกฝ่ายกล้าปิดร้านแล้วขังพวกเขาเอาไว้ แสดงให้เห็นว่าไม่ประสงค์ดีแน่นอน ”

“ อาเว่ย…กำลังพลของฝ่ายศัตรูเป็นอย่างไรบ้าง ” หลินเซียวหวูถามกลับไป ตัวเขาเป็นคนเก่าคนแก่ของตระกูลหลิน

และเป็นคนเดียวของยอดฝีมือตระกูลหลิน ที่มีชีวิตรอดจากเหตุการณ์เมื่อ 12 ปีก่อน เพราะทำหน้าที่อารักขาแม่ของหลินซิงเสวียน ในขณะที่หัวหน้าและเพื่อนร่วมงานคนอื่นถูกทัณฑ์สายฟ้าสวรรค์สังหารจนตายทั้งหมด

เพราะความทุ่มเทของหลินซูซินในช่วงสิบปีที่ผ่านมา ตัวเขาในตอนนี้จึงอยู่ในขอบเขตปรมาจารย์ขั้นสูงเรียบร้อยแล้ว ลูกทีมอีกสี่คนของเขาเองก็อยู่ในระดับปรมาจารย์ระดับกลางทั้งสิ้น พวกเขาทุกคนคืออัจฉริยะที่หลินซูซินฝึกฝนมากับมือ

“ ปีศาจระดับผู้เชี่ยวชาญ 2 ตน กับระดับนักสู้อีก 97 ตน ส่วนอีก 3 ตน เครื่องตรวจสอบของพวกเราอ่านค่าไม่ได้ ” ชายที่มีหน้าที่สอดแนมตอบด้วยท่าทีกังวล

“ หากเครื่องมือของเราอ่านค่าไม่ได้…ก็ให้คิดว่าอีกฝ่ายอยู่เหนือขอบเขตปรมาจารย์ได้เลย พวกนายทุกคนใช้ปืนลำแสงจัดการสามคนนั้นก่อน ในสถานที่แคบๆแบบนี้อีกฝ่ายบินหนีไม่ได้แน่ พวกเราได้เปรียบ ”

“ ส่วนฉันจะใช้สนามพลังปรมาจารย์ตรึงพวกลูกน้องไว้เอง…จำไว้ปฏิบัติการครั้งนี้ เน้นความรวดเร็ว เราต้องไม่ให้อีกฝ่ายไหวตัวทันเด็ดขาด ” หลินเซียวหวูสั่งการด้วยความมั่นใจ

สนามพลังของเขาถูกหลินซูซินปรับปรุงให้เป็นพิเศษ เพื่อจัดการผู้ที่อยู่ในขอบเขตต่ำกว่าปรมาจารย์โดยเฉพาะ อีกทั้งพวกเขาทั้งหมดได้ผ่านการฝึกหนักเพื่อรับมือกับขอบเขตเซียนไว้แล้ว

“ รับทราบ! ”

ลูกทีมทุกคนตอบขึ้นพร้อมกัน หลังจากนั้นพวกเขาก็เดินเลี่ยงไปทางด้านหลังร้าน เนื่องจากตอนนี้เป็นเวลากลางวัน ทำให้คนพลุกพล่าน

พวกเขาจึงใช้วิธีอำพรางร่องรอย แล้วแทรกซึมเข้าไป…

ภายในห้องประชุมขนาดใหญ่ที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ

ตอนนี้เฉินจิ้งกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก อีกฝ่ายต้องการให้เขาโทรหาจ้าวเทียน ซึ่งการทำเช่นนั้นก็เท่ากับว่าภารกิจของเขาล้มเหลว

ทำงานวันแรกก็พลาดซะแล้วแบบนี้ จะให้เขายืดอกบอกสมาชิกหน่วยคนอื่นว่าเป็นคนสนิทของจ้าวเทียนได้อย่างไร

‘ แต่ถ้าฉันไม่โทรหาบอส ความบริสุทธิ์ที่เก็บมาตลอด 18 ปีของฉันก็คง… ’

เขาเงยหน้าขึ้นมองนางแมวสาวเล็กน้อย อีกฝ่ายก็ส่งสายตายั่วยวนกลับมาให้ ทั้งยังขยับปากพูดออกมาเบาๆ

“ หนุ่มน้อย…เดี๋ยวพี่สาวคนนี้จะเอ็นดูเธอเองนะจ๊ะ ”

กรึกๆ

ตัวเขาสั่นสะท้าน ขนทั่วร่างลุกชี้ชัน

‘ ฉันไม่อยากตกเป็นของปีศาจแก่ๆแบบนี้ ’

ทันใดนั้น สายตาของเฉินจิ้งก็เหลือบมองไปทางเด็กสาวหูแมวที่แอบมองอยู่ เหมือนกำลังชั่งใจอะไรบางอย่าง

‘ หรือฉันควร… ’

ติ้ง!

เสียงบางอย่างดังขึ้นอย่างแผ่วเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน แต่เพราะผู้ที่อยู่ในห้องนี้ต่างก็เป็นยอดฝีระดับสูง ทำให้ได้ยินอย่างชัดเจน

โจวซือซือมีแววตาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เธอขยับมือเบาๆ ใยแมงมุมโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นมาให้เห็น ซึ่งมีอยู่เส้นหนึ่งที่เชื่อมโยงออกไปด้านนอกกำลังขยับเบาๆ

ปีศาจสาวทั้งสามแผ่สัมผัสวิญญาณออกไป ตรวจสอบทิศทางนั้นพร้อมกัน จากนั้นพวกเธอก็ยิ้มขึ้นอย่างเย็นชา

“ แหมๆ…สงสัยวันนี้เราจะมีแขกพิเศษมาเพิ่มซะแล้ว สุดหล่อทั้งสองนี่ใจร้ายจัง พาเพื่อนมาด้วยก็ไม่บอกพี่สาวนะ ” ลั่วลั่วพูดขึ้นด้วยสีหน้าล้อเลียน

“ พวกเราไปกันเถอะ…พวกเธอสองคนก็ตามมาด้วย จำไว้ว่าอย่าทำอะไรที่ไร้ประโยชน์ ไม่อย่างนั้น ฉันจะให้ลั่วลั่วพาไปสั่งสอนซักสองชั่วโมง ” โจวซือซือหันไปบอกพวกเฉินจิ้งด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ทำให้พวกเฉินจิ้งได้แต่เดินตามไปแต่โดยดี ถึงตอนนี้พวกเขาเองก็รู้แล้วว่าขัดขืนไปก็ไร้ประโยชน์

ผ่านไปไม่นาน พวกเขาก็มาถึงทางออกบันไดหนีไฟของชั้นสี่

ฟูวว

โจวซือซือพ่นลมหายใจไปทางด้านหน้าเบาๆ เส้นใยโปร่งแสงจำนวนนับไม่ถ้วนก็ถักทอกันอย่างสวยงาม ปิดกั้นพื้นที่ตรงนั้นทั้งหมด

ด้านหลังประตูตรงทางเดินหนีไฟ

หลินเซียวหวูและทีมช่วยเหลือได้เตรียมตัวกันพร้อมแล้ว ปืนลำแสงห้ากระบอกถูกกระชับไว้ในมืออย่างแนบแน่น

เขาส่งสัญญาณมือเตรียมพร้อม นี่เป็นรหัสที่พวกเขาทั้งหมดรู้กัน ในการปฏิบัติการครั้งนี้ห้ามใช้เสียง เพราะศัตรูที่อยู่ในขอบเขตเซียนจะมีประสาทสัมผัสที่ไวมาก หากส่งเสียงไปเพียงนิดเดียวอีกฝ่ายจะรู้ตัวทันที

ปัง!

บานประตูถูกถีบปลิวกระเด็นเข้าไปด้านใน

“ หยุด!...หน่วยพิเศษปฏิบัติงาน หมอบลงกับพื้นเดี๋ยวนี้ ”

!!

เงียบมาก

ไม่ได้มีความวุ่นวายเกิดขึ้นอย่างที่คิด

หืม

ตรงหน้าพวกเขามีหญิงสาวหลายสิบคนกำลังยืนมองมาด้วยความสนใจ พวกเธอบางคนยังส่งจูบมาให้อย่างไม่เกรงกลัว