บทที่126 3 สาวพบท่านอาจารย์

ภายในมิติลับหลังตู้หนังสือ ท่ามกลางทุ่งดอกไม้สวยงาม บรรยากาศที่เงียบสงบและร่มรื่นไม่ได้ทำให้หญิงสาวทั้งสามคน ลดความกังวลภายในใจได้แม้แต่น้อย

“ พวกเธอ…ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นหรอก อาจารย์ของฉันเป็นคนใจดีมาก เธอไม่ว่าอะไรหรอก ” จ้าวเทียนพูดขึ้นอย่างอ่อนใจ

วันนี้เขาพาลี่เหยาเหยา โม่ปิงหยูและโม่ซินหยาน มาพบกับท่านอาจารย์ เพราะเขาตัดสินใจพาพวกเธอขึ้นแดนสวรรค์ไปด้วยกันแน่นอนแล้ว จึงสมควรมาแนะนำตัวกับท่านอาจารย์ให้เป็นกิจจะลักษณะ

“ นาย…ไม่เข้าใจพวกเราหรอก ” ลี่เหยาเหยาพูดขึ้นด้วยท่าทีตื่นเต้น

จากที่เธอได้ฟังจ้าวเทียนเล่ามา ท่านอาจารย์ของเขาเป็นถึงเทพที่อยู่บนแดนสวรรค์ตัวจริงเสียงจริง เป็นผู้ทรงอำนาจที่อยู่เหนือสิ่งมีชีวิตทั้งปวงบนโลกใบนี้

และที่สำคัญที่สุด สำหรับจ้าวเทียนแล้ว อาจารย์ของเขาเปรียบเสมือนบิดามารดาผู้ให้กำเนิด ทำให้ตัวเธอในตอนนี้รู้สึกเหมือนเป็นลูกสะใภ้ที่กำลังมาพบแม่สามีไม่มีผิด

“ อาจารย์คะ…อาจารย์ย่าจะชอบหนูกับแม่รึเปล่า ” โม่ปิงหยูถามออกมาอย่างกลัวๆ เพราะแม่ของเธอเคยบอกว่า ปกติแล้วเวลาจะรับศิษย์จะต้องของอนุญาตจากเจ้าสำนักก่อน

ในกรณีของเธอถือว่าเป็นการตัดสินใจโดยพลการของจ้าวเทียนเอง หากท่านเจ้าสำนักไม่เห็นด้วยขึ้นมา ก็สามารถขับไล่เธอได้

พอคิดว่า…มีโอกาสที่ตัวเธออาจจะไม่ได้อยู่กับจ้าวเทียนอีกแล้ว ก็รู้สึกหวาดกลัวจนทำตัวไม่ถูก

“ ไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอก…อาจารย์ย่าจะต้องชอบหนูแน่นอนสบายใจได้ ” จ้าวเทียนพูดปลอบโม่ปิงหยูเบาๆ

โม่ซินหยานที่นั่งเงียบอยู่ด้านข้างลูกสาว ก็รู้สึกกังวลเหมือนกัน เพราะในตอนนี้ตัวเธอกลายเป็นครึ่งอสูรไปแล้ว แตกต่างจากมนุษย์ปกติอย่างสิ้นเชิง

หากเทพสวรรค์อย่างอาจารย์ของจ้าวเทียนจะไม่ชอบเธอก็เป็นเรื่องปกติ…

ในขณะนั้นเอง…

แอ้ด!

ประตูห้องพักก็เปิดออกมา สาวงามชุดขาวค่อยๆเดินออกมาอย่างช้าๆ ด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ในมือของเธออุ้มตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลมาด้วย

“ สวยจังเลย… ” โม่ปิงหยูหลุดปากออกมาอย่างไม่รู้ตัว ซึ่งหญิงสาวอีกสองคนก็มีความคิดไม่ต่างกัน

หากลี่เหยาเหยาถือเป็นผู้หญิงที่มีความสวยเป็นอันดับต้นๆของโลกแล้ว ความงดงามของหลินซินเยว่นั้น ก็เหมือนจะเหนือขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง เป็นความงามที่ไม่สมควรพบเจอได้ในโลกมนุษย์

“ คารวะ…ท่านอาจารย์ ” จ้าวเทียนพูดขึ้นเสียงดัง

ทำให้สามสาวที่กำลังเหม่อลอยอยู่ได้สติขึ้นมา พวกเธอรีบลุกขึ้นยืน แล้วพูดขึ้นเกือบจะพร้อมกัน

“ สวัสดีค่ะ ” “ คารวะ…ท่านอาจารย์ย่า ” “ คารวะ...ผู้อาวุโส ”

“ ไม่เป็นไรๆ…พวกเธอนั่งลงเถอะ ” หลินซินเยว่พูดเสียงอ่อนโยน หลังจากนั้นเธอก็ให้ทั้งสามมาแนะนำตัวทีละคน

ก็ต้องบอกว่าหญิงสาวทั้งสามคนนั้น กังวลมากเกินไปจริงๆ เพราะหลินซินเยว่ปฏิบัติกับพวกเธออย่างดีมาก จนเหมือนกับเป็นคนในครอบครัวเลยทีเดียว

“ ถ้าฉันจะรับพวกเธอเป็นศิษย์สายในของสำนักดาราสวรรค์…พวกเธอจะตกลงไหม ” หลินซินเยว่พูดออกมาด้วยรอยยิ้ม ซึ่งทั้งสามคนก็รีบตอบตกลงด้วยความดีใจในทันที

เพราะนั่นหมายความว่า พวกเธอได้การยอมรับอย่างเป็นทางการแล้ว หลังจากนี้ความสัมพันธ์ของพวกเธอกับจ้าวเทียนก็มีแต่จะแน่นแฟ้นขึ้นยิ่งกว่าเดิม

จ้าวเทียนนั่งมองท่านอาจารย์มอบแหวนมิติ และอาวุธเวทประจำตำแหน่งให้พวกลี่เหยาเหยาด้วยความแปลกใจเล็กน้อย เพราะนี่มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

โดยปกติผู้ที่จะเป็นศิษย์สายในได้นั้น จะต้องผ่านการทดสอบและปฏิบัติภารกิจหลายอย่างในตอนที่เป็นศิษย์สายนอกถึงจะเลื่อนขั้นได้ แต่ในวันนี้ท่านอาจารย์กลับรับพวกลี่เหยาเหยาเป็นศิษย์สายในโดยตรง

‘ สำหรับโม่ปิงหยูนั้นไม่น่าแปลก…เพราะเธอเป็นศิษย์ของฉันอยู่แล้ว แต่ลี่เหยาเหยากับโม่ซินหยานนั้น โดยปกติจะต้องเริ่มจากศิษย์สายนอกก่อนไม่ใช่เหรอ’

‘ คงไม่ใช่ว่า… ’

เขาหันไปมองท่านอาจารย์ทันที ตอนนี้เธอกุมมือของลี่เหยาเหยากับโม่ซินหยานเอาไว้เบาๆ แล้วพูดขึ้นอย่างจริงจัง

“ หลังจากนี้…ฝากพวกเธอดูแลจ้าวเทียนด้วยนะ ”

!!

เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะหนึ่ง…ก่อนที่หญิงสาวทั้งสองคนจะมีใบหน้าแดงก่ำในทันที

“ ได้ค่ะ… ” ลี่เหยาเหยาพยักหน้าออกมาเบาๆ ด้วยความเขินอาย ดวงตาคู่สวยของเธอแอบมองมาทางจ้าวเทียนอย่างงอนๆ

‘ ตาบ้าจ้าวเทียน…นี่นายไปเล่าอะไรให้ท่านอาจารย์ฟังบ้างเนี่ย ฉันยังไม่ทันตั้งตัวเลยนะ // ’

“ ผู้อาวุโส…ฉันไม่ใช่ ฉันเป็นเพียงผู้คุ้มกันของจ้าวเทียนเท่านั้นค่ะ ” โม่ซินหยานรีบพูดออกมาอย่างร้อนรน สายตาของเธอก็แอบมองไปทางจ้าวเทียนเหมือนกัน

“ เอ๋…ไม่ใช่เธอหรอกเหรอ แต่หลินซิงเสวียนเล่าให้ฉันฟังว่ามีสองคนนี่นา ” หลินซินเยว่พูดขึ้นด้วยความแปลกใจ ตอนแรกเธอก็คิดว่าเป็นสองคนนี้ซะอีก ดันกลายเป็นเธอรับศิษย์ผิดคนซะงั้น

‘ แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก…ขอแค่ให้พวกเธอดีกับจ้าวเทียนมากๆ ฉันก็พอใจแล้ว ’

ในเวลาเดียวกัน…ตอนนี้จ้าวเทียนรู้สึกปวดหัวนิดๆ ตัวเขาไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับโม่ซินหยาน แต่ตอนนี้เธอเริ่มมองเขาด้วยสายตาที่แปลกๆแล้ว

ที่แท้เรื่องทั้งหมด ก็เป็นฝีมือของยัยหนูน้อยซิงเสวียนนี่เอง แต่ก็ไม่รู้ว่าเธอไปเล่าเรื่องอะไร ให้ท่านอาจารย์ของเขาฟังบ้างนี่สิ

ในขณะที่จ้าวเทียนกำลังคิดอะไรเพลินๆ