ตอนที่ 148
บทที่146 จางถง...แกมันกาก!
October 22, 2026
จากที่เฉินจิ้งลองประเมินจางถงในการต่อสู้ครั้งก่อน อีกฝ่ายมีพลังในขอบเขตเซียนขั้นต่ำเท่านั้น นับว่าไม่ได้เป็นคู่ต่อสู้ของเขาเลยแม้แต่น้อย เพราะตัวเขาในตอนนี้สามารถรับมือกับขอบเขตเซียนสูงสุดได้ อย่าว่าแต่เซียนระดับต่ำเลย
ส่วนเจนนี่นั้น พลังของเธอเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน แต่ถ้าวัดจากการโจมตีเมื่อครู่น่าจะอยู่ระดับขอบเขตเซียนขั้นกลางได้
‘ จัดการ ไอ้ชั่วนั่นก่อนก็แล้วกัน ’
ฝ่ายจางถงเมื่อเห็นเฉินจิ้งเงียบไปก็คิดว่าตัวเองเป็นต่อขึ้นมา เขาจึงสั่งให้เจนนี่โจมตีต่อทันที ส่วนตัวเองจะคอยหาจังหวะลอบสังหารอยู่ด้านหลัง
ครืนนน
เจนนี่คว้ามือไปด้านหน้า ดวงตาที่สามบนหน้าผากของเธอเปล่งแสงสีแดงอีกครั้ง คลื่นสั่นสะเทือนพุ่งตรงไปทางเฉินจิ้งในพริบตา
กึกๆ
ตัวเฉินจิ้งเหมือนถูกฝ่ามือยักษ์ที่มองไม่เห็นคว้าจับเอาไว้
แต่ทว่า…
บึมมม!
เพียงแค่เขายกแขนทั้งสองขึ้นมา พลังเหล่านั้นก็ถูกฉีกกระชากออกไปทันที หลังจากนั้นร่างของเฉินจิ้งก็หายไป
ฟุบ!
เขาบินขึ้นไปบนฟ้าเหนือตำแหน่งของจางถงแล้วชี้มือลงไป
“ แม่น้ำเหลืองแห่งอเวจี ! ”
เฉินจิ้งเรียกแม่น้ำยมโลกมาปกคลุมทุกอย่างไว้ ทำให้ผู้ที่อยู่ด้านในไม่สามารถใช้เคล็ดวิชาต่างๆได้
เพราะขอบเขตที่ไม่สูงนัก ทำให้มันมีอาณาเขตเพียงร้อยตารางเมตรเท่านั้น แต่นั่นก็เพียงพอที่จะปกคลุมจางถงกับเจนนี่เอาไว้
ที่จริงเคล็ดวิชานี้ หากศัตรูมีพลังเท่ากันหรือเหนือกว่า มันจะไม่ค่อยส่งผลเท่าไหร่นัก แต่สำหรับผู้ที่มีพลังต่ำกว่า มันจะส่งผลยาวนานตั้งแต่สามสิบวินาทีขึ้นไป ขึ้นอยู่กับความแตกต่างของพลัง
“ นี่มันเกิดอะไรขึ้น ” จางถงมีสีหน้าตกใจ เพราะเขาควบคุมวิชาแขนตะขาบของตัวเองไม่ได้ ทำให้มันเปลี่ยนกลับมาเป็นแขนมนุษย์เหมือนเดิม
เฟี้ยวว!
ปีกมังกรด้านหลังเฉินจิ้งโบกสะบัดอย่างแรง แล้วพุ่งตัวลงมาอย่างรวดเร็ว
เปรี้ยงง!
ครืนนน!
ม่านพลังสีดำปรากฏขึ้นป้องกันกรงเล็บมังกรของเฉินจิ้งเอาไว้ ซึ่งทำให้เฉินจิ้งมีแววตาตกใจ และเมื่อเขาสังเกตดูก็พบว่ามันเป็นการลงมือของเจนนี่
‘ ทำไมเธอถึงใช้พลังได้…หรือว่า การโจมตีที่ผ่านมาเธอไม่ได้ใช้เคล็ดวิชา ’
ต้องบอกเลยว่า สิ่งที่เฉินจิ้งคิดนั้นถูกต้อง ตลอดเวลาที่ผ่านมาเจนนี่ไม่ได้ใช้เคล็ดวิชาใดๆเลย นี่เป็นเพียงพลังจิตวิญญาณของเธอเอง
เจนนี่ได้ถือกำเนิดใหม่เป็นราชินีแห่งมวลมาร ที่มีต้นกำเนิดมาจากการกลืนกินดวงวิญญาณอื่นทั้ง 999 ดวง ทำให้เธอมีพลังจิตวิญญาณเหนือขีดจำกัดไปไกลมาก
โดยปกติคนที่ถูกผลของเคล็ดวิชาแม่น้ำยมโลก จะใช้ได้เพียงความแข็งแกร่งของร่างกายเท่านั้น เลยต้องใช้การโจมตีธรรมดาในการต่อสู้ จนกว่าผลของเคล็ดวิชาจะหมด
แต่สำหรับเจนนี่ ที่ใช้พลังจิตวิญญาณเหมือนเป็นแขนขา การโจมตีที่เธอใช้มาตลอดก็เหมือนเป็นการออกหมัดโจมตีธรรมดาเท่านั้น เธอไม่ได้ใช้เคล็ดวิชาใดๆเลย ทำให้แม่น้ำยมโลกไม่มีผลกับเธอ
หากคุณคิดว่า ราชินีแห่งมวลมารไม่ได้เก่งอะไรเลย ความสามารถของเธอมีเพียงการโจมตีทางจิตวิญญาณนั้น
ต้องขอบอกเลยว่า… พวกคุณคิดผิดแล้ว
ความสามารถที่แท้จริงของราชินีแห่งมวลมาร คือพลังในการสร้างและควบคุมเผ่ามารที่มีระดับต่ำกว่าทั้งหมด
เธอสามารถสั่งให้พวกมันยอมสู้จนตัวตายได้ และยิ่งเธอเติบโตขึ้นเท่าไหร่ ก็สามารถควบคุมได้จำนวนมากขึ้นเท่านั้น
หากให้เวลา เจนนี่ได้สร้างกองทัพของเธอเอง 2-3 ปี คงจะมีกองทัพมารหลายหมื่นอยู่ภายใต้คำสั่งของเธอ
นี่จึงเป็นเหตุผล ที่ทรงยุทธทนลำบากมาหลายปีเพื่อสร้างเธอขึ้นมา…
“ เพลิงนรกอเวจี! ”
คลื่นเปลวเพลงทมิฬของเฉินจิ้งระเบิดม่านพลังอย่างแรง ด้วยระยะประชิดแบบนี่ทำให้มันทรงอานุภาพสูงสุด
ตูมม!
ม่านพลังสีดำระเบิดออก และสลายไปในพริบตา
สีหน้าเจนนี่เปลี่ยนเป็นขาวซีด เหมือนกับได้รับบาดเจ็บภายใน ทำให้ร่างของเธอร่วงลงไปบนพื้น ที่มุมปากมีเลือดสีดำไหลซึมออกมา
อาการบาดเจ็บของเจนนี่ทำให้เธอไม่สามารถต่อสู้ได้ซักพัก…
“ แกตายซะ ” จางถงที่รอโอกาสอยู่ตะโกนออกมาเสียงดัง ปากของเขาอ้าออกกว้างตะขาบยักษ์สีแดงยาวหลายสิบเมตรพุ่งออกมา
พรวดด!
มันพุ่งเข้าใส่เฉินจิ้ง แล้วพ่นควันพิษสีเขียวออกมา…พิษมารอเวจี
ก๊าซซซ!
หลังเห็นว่าอีกฝ่ายโดนควันพิษไปเต็มๆ แววตาของจางถงก็เปล่งประกายสดใส แล้วพูดขึ้นอย่างยินดี
“ ครั้งนี้แกเสร็จแน่…คราวก่อนเพราะมีคนมาขวาง แกถึงรอดไปได้ แต่ตอนนี้ไม่มีใครมาช่วยแกได้แล้ว สุดท้ายคนชนะก็คือฉัน ”
ฮา ฮ่า
แต่ในขณะที่เขากำลังหัวเราะอย่างดีใจ
เปรี้ยงง!
กรงเล็บมังกรสีดำก็ฟาดเข้าใส่อย่างแรง ทำให้หมอกสีเขียวที่ปกคลุมอยู่สลายหายไปในอากาศ
ตูมม!
จางถงในร่างตะขาบสีแดง กระแทกลงบนพื้นเสียงดัง จนเกิดเป็นหลุมลึก จากนั้นเฉินจิ้งในสภาพสมบูรณ์ก็ปรากฏตัวขึ้น
ตรึม!
จางถงถูกกระทืบอัดกับพื้น จนเลือดสีดำสาดกระจาย เขานอนบิดกายด้วยความเจ็บปวด ลำตัวของเขาตอนนี้ขาดเป็นสองท่อน แล้วยังถูกเฉินจิ้งเหยียบเอาไว้
หากไม่ใช่เพราะพลังฟื้นฟูอันมหาศาล จางถงคงจะตายไปแล้ว…
“ ทำไม…แกไม่เป็นอะไร แกถูกพิษของฉันไปแล้วนี่ ”
เฉินจิ้งที่ได้ยินก็มองศัตรูที่ถูกเขาเหยียบเอาไว้ แล้วพูดขึ้นอย่างเย็นชา
“ เพราะแกมันกากไง…จางถง ”
!!
“ แก…ไอ้บัดซบ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นเจ้านายฉันตามฆ่าแกแน่ ครอบครัวแก คนรู้จักแกทุกคนก็ต้องตายไปด้วย ” จางถงตะโกนออกมาอย่างเสียสติ
ตูมม!
“ หุบปาก! ” เฉินจิ้งกระทืบไปที่ส่วนหัวของจางถงจนพื้นสะเทือน
อ้ากก!
“ แก…ปล่อยฉันไปเถอะ แกไม่ห่วงจ้าวเทียนรึไง เจ้านายฉันน่าจะจับตัวเขาเอาไว้แล้ว ถ้าแกปล่อยฉันไป ฉันจะขอเจ้านายให้ไว้ชีวิตจ้าวเทียน ” จางถงพูดออกมาอย่างอ่อนแรง