บทที่25 แก่นแท้ดวงตะวัน

“ นี่มันคือโลกแห่งจิตวิญญาณงั้นเหรอ ” จ้าวเทียนมองไปที่ภาพจักรวาลอันกว้างใหญ่รอบๆ

ดวงจิตของเทพสวรรค์โบราณ คงคิดว่าจะเอาชนะเขาได้ง่ายๆเมื่ออยู่ในโลกแห่งนี้ แต่อีกฝ่ายหารู้ไม่ว่า จิตวิญญาณของเขานั้นอยู่ในขอบเขตจักรพรรดิเทพ แม้เขาจะสูญเสียพลังทั้งหมดไปในตอนที่ย้อนกลับมาเกิดใหม่

แต่ดวงจิตของเขานั้นก็ยังเป็นของมหาเทพตี้เทียนผู้ปกครองแดนสวรรค์ ในโลกภายนอกพลังของเขาอาจจะเทียบได้เพียงปรมาจารย์ขั้นกลาง

แต่ในโลกแห่งจิตวิญญาณนั้น…

“ เปลี่ยน! ” จ้าวเทียนออกคำสั่ง

สรรพสิ่งเปลี่ยนแปลงไปทันที ตอนนี้ตัวของเขากลับมามีขนาดเท่าคนปกติ แต่ยังคงสวมชุดและมงกุฎจักรพรรดิสีทอง

เขานั่งอยู่บนบัลลังก์จักรพรรดิภายในพระราชวังแดนสวรรค์ ตรงหน้าเขาลี่เหยาเหยายืนอยู่ด้วยสีหน้าสับสน เธอตกตะลึงจนทำตัวไม่ถูก

ด้านข้างของลี่เหยาเหยามีเด็กสาวคนหนึ่งอายุประมาณ15ปีสวมชุดจีนโบราณสีขาว เธอคือเทพธิดาซวนเฉวียน นี่คือร่างที่แท้จริงของเธอ

ตอนนี้เธอถูกพลังของจ้าวเทียนผนึกไว้ สีหน้าเธอมีแต่ความหวาดกลัว เมื่อมองจ้าวเทียนที่นั่งอยู่บนบัลลังก์จักรพรรดิ

“ นาย…คือจ้าวเทียนงั้นเหรอ ” ลี่เหยาเหยาถามขึ้นด้วยความไม่แน่ใจ แม้อีกฝ่ายจะมีหน้าตาเหมือนเดิม แต่ความรู้สึกที่เธอสัมผัสได้นั้นแตกต่างกันสิ้นเชิง

“ ทั้งใช่…และไม่ใช่ ” เขาตอบ

“ หมายความว่าไง ” เธอถามต่อ สายตาที่เธอมองไปยังจ้าวเทียนแฝงไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

สิ่งนี้คงเป็นความลับของเขาใช่ไหม…

หรือนี่คือที่มาของความเก่งกาจของเขา…

ฉันสามารถเป็นอย่างเขาได้ไหม…

“ ฉันคือจ้าวเทียน…แต่ร่างที่เธอเห็นนี้คือมหาเทพตี้เทียนจักรพรรดิแห่งแดนสวรรค์ ” จ้าวเทียนตอบออกมาด้วยรอยยิ้ม

ในโลกแห่งนี้จิตวิญญาณของเขาแข็งแกร่งที่สุด แน่นอนว่าเขาก็สามารถอ่านใจลี่เหยาเหยาได้เช่นกัน

ตุบ!

เทพธิดาซวนเฉวียนทรุดลงไปคุกเข่าอยู่บนพื้นแล้ว ตั้งแต่ที่เธอได้ยินคำว่าจักรพรรดิแห่งแดนสวรรค์

ในสมัยยุคเทพโบราณนั้นเข้มงวดต่อระบบชนชั้นมาก แม้พี่ชายเธอจะอยู่ในขอบเขตจักรพรรดิเทพเช่นกัน แต่ตัวเธอนั้นเป็นเพียงเทพโลกาขั้น1เท่านั้น เมื่อเจอผู้ที่มีขอบเขตสูงกว่าก็ต้องแสดงความเคารพและให้เกียรติ

หากผู้ที่อยู่ขอบเขตต่ำกว่าไปดูหมิ่นหรือแสดงท่าทีก้าวร้าวต่อผู้ที่อยู่สูงกว่า อีกฝ่ายสามารถลงโทษได้ทันทีโดยไม่มีความผิด

“ คารวะ..องค์มหาเทพ ” เทพธิดาซวนเฉวียนพูดออกมาด้วยใบหน้าน่าสงสาร น้ำตาเธอไหลซึมออกมาจากหางตาดูเวทนามาก

หึ !

“ เธอบอกจะสั่งสอนฉันไม่ใช่หรือ” จ้าวเทียนพูดออกมาอย่างเย็นชา

ตอนเขาฉีกมิติเข้ามาก็เตรียมตัวจะกำจัดดวงจิตของเทพธิดาอวดดีคนนี้แล้ว แต่โชคดีที่เขาเห็นว่าลี่เหยาเหยาไม่ได้รับอันตรายอย่างที่คิด เลยแค่ผนึกพลังของเทพธิดาเอาไว้อย่างเดียว

“ ฉันจะจัดการเธอทีหลัง!…เหยาเหยาเธอเล่าเรื่องทั้งหมดตั้งแต่มาถึงที่นี่ให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม ” จ้าวเทียนหันไปขู่เทพธิดาเล็กน้อย ก่อนที่จะบอกให้ลี่เหยาเหยาเล่าเรื่องราวทั้งหมดออกมา

“ ฉัน… ” ลี่เหยาเหยาตกใจมาก ที่เห็นเทพธิดาผู้สูงส่งคุกเข่าคารวะจ้าวเทียน ทั้งยังแสดงท่าทีหวาดกลัวมาก ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอยังต้องการจะสั่งสอนจ้าวเทียนอยู่เลย

เธอมองดูจ้าวเทียนอย่างจริงจัง แต่ก็ไม่เห็นว่าจ้าวเทียนมีอะไรที่น่ากลัวขนาดนั้น เมื่อไม่ได้คำตอบ ลี่เหยาเหยาก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้จ้าวเทียนฟัง

….

“ นับว่าเธอโชคดี…ลุกขึ้นได้!” จ้าวเทียนที่ได้รู้เรื่องทั้งหมดแล้ว ก็ไม่ได้ติดใจอะไรอีก เขาได้ให้อภัยเทพธิดาอวดดีคนนี้ สิ่งที่เธอทำนั้นไม่ผิด

หากเป็นตามที่เธอบอกมา ลี่เหยาเหยานั้นสืบสายเลือดของเธอ เธอย่อมหวังให้ลี่เหยาเหยาเป็นผู้สืบทอดของเธอมากกว่าคนอื่นอยู่แล้ว ที่เธอทำไปทั้งหมดก็เป็นความปรารถนาดีต่อลี่เหยาเหยาทั้งสิ้น

“ จ้าวเทียน…นายต้องการเมล็ดพันธุ์แห่งทวยเทพของฉันเหรอ ” ลี่เหยาเหยาตัดสินใจถามขึ้น หากจ้าวเทียนต้องการจริงๆเธอก็พร้อมจะยกให้ วันนี้หากไม่ได้จ้าวเทียนครอบครัวของเธอคงจบสิ้นไปแล้ว