บทที่32 เธอไม่คู่ควร!

ท่ามกลางบอดี้การ์ดนับร้อย ลี่เฟยกำลังยืนอยู่ด้วยสีหน้าเป็นกังวล เรื่องในคราวนี้หนักหนากว่าที่เธอคิดไว้มาก

พี่ชายของเธอขับรถออกไปขอความช่วยเหลือจากตระกูลกงตั้งแต่เช้าแล้ว ตอนนี้คงอยู่ในระหว่างทางกลับ

“ ทำไมนายถึงต้องมาหายไปในเวลานี้ด้วยนะ ” เธอบ่นออกมาเบาๆ เมื่อคิดถึงจ้าวเทียนที่หายตัวไปฝึกวิชา

ในวันนี้สายข่าวของตระกูลลี่รายงานมาว่า อีกฝ่ายจะพาผู้เชี่ยวชาญมาถึง 5 คน เพื่อกดดันตระกูลของเธอให้มอบโอสถในตำนาน แต่ในเมื่อสิ่งนั้นมันไม่มีอยู่ตั้งแต่แรก เพราะฉะนั้นเรื่องในวันนี้คงจบไม่สวยแน่นอน

“ เอ๋…นี่เธอถึงขนาดมายืนรอรับฉันเลยเหรอ ” ลู่ไป๋พูดขึ้นด้วยเสียงเยาะเย้ย เขาเดินมาพร้อมกับคนกลุ่มใหญ่ของตระกูลลู่

“ นี่…นาย ” เธอมองกลับไปด้วยความโกรธ

“ ไม่เอาน่า…อย่าเสียมารยาทสิ ” ลู่เหยียนห้ามน้องชายด้วยรอยยิ้ม วันนี้เขาออกมาในฐานะตัวแทนของตระกูลลู่ พร้อมกับพาผู้อาวุโสในตระกูลที่เป็นผู้เชี่ยวชาญมาด้วย

“ สวัสดีค่ะ…พี่ลู่เหยียน ” ลี่เฟยห้ามความโกรธของตัวเองเอาไว้ แล้วกล่าวทักทายตามมารยาท

“ ไม่ต้องห่วงนะ…น้องลี่เฟย วันนี้พวกฉันพร้อมช่วยเหลือตระกูลลี่ทุกอย่าง ขอเพียงท่านผู้เฒ่าลี่ตงไห่ ยอมรับข้อเสนอที่ฉันบอกไปคราวก่อนก็พอ ” ลู่เหยียนพูดขึ้นรอยยิ้มสุภาพบุรุษ เขาหยุดยืนคุยกับลี่เฟยอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงเดินเข้าไปด้านใน

“ พี่ใหญ่…วันนี้เราต้องร่วมมือกับตระกูลจางไม่ใช่เหรอ ” ลู่ไป๋ถามขึ้นอย่างสงสัย

“ นายนี่มันไม่รู้จักใช้สมองเลยจริงๆ ถ้าเราร่วมมือกับตระกูลจาง แล้วเราจะได้ประโยชน์อะไร ต่อให้โอสถในตำนานมีจริง นายคิดว่าจะตกมาถึงตระกูลเราเหรอ ”

“ กลับกันถ้าตระกูลลี่ยอมรับข้อเสนอของฉัน พวกเรานั้นจะได้ประโยชน์เต็มๆ อีกอย่างฉันจะบอกให้นายรู้ไว้ ตระกูลลี่ตอนนี้มีผู้เชี่ยวชาญ 3 คน ถ้าได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลกงอีก จำนวนผู้เชี่ยวชาญจะมีถึง 4 คน”

“ เรื่องในวันนี้ไม่ใช่ง่ายๆแบบที่ตระกูลจางพูดไว้แน่นอน เพราะฉะนั้นทำตามที่ฉันบอกดีที่สุดแล้ว ” ลู่เหยียนพูดขึ้นอย่างเฉยชา เรื่องข่าวสารไม่มีใครสู้ตระกูลลู่ได้

ความลับของตระกูลใหญ่อื่นๆล้วนผ่านเข้าหูเขาหมดแล้ว…

“ 3 คนงั้นเหรอพี่…มันเป็นความจริงเหรอ ” ลู่ไป๋ตกใจมาก แม้แต่ตระกูลเขาเองยังมีผู้เชี่ยวชาญแค่คนเดียว

“ จริงแน่นอน…คนของฉันเห็นมากับตา แล้วก็อีกเรื่องหนึ่ง ช่วงนี้หยุดหาเรื่องจ้าวเทียนไปก่อน ชายคนนี้ไม่ใช่คนอ่อนแอเหมือนในอดีตแล้ว ” ลู่เหยี่ยนออกคำสั่งกับน้องชาย

“ แต่ฉันยังไม่ได้แก้แค้นมันเลยนะ…พี่จะให้ฉันทนได้ยังไง ” ลู่ไป๋พูดขึ้นด้วยความโกรธ

“ แกรู้ไหม…เมื่อวานจ้าวเทียนมันเอาชนะปรมาจารย์ได้นะ ถ้าแกอยากตายก็ไปตายคนเดียว อย่าดึงตระกูลไปตายด้วย ” ลู่เหยียนมองน้องชายด้วยความโกรธ

“ มันเป็นไปไม่ได้…พี่แน่ใจเหรอ ผมไม่เชื่อหรอก เศษสวะอย่างจ้าวเทียนเนี่ยนะ” ลู่ไป๋เถียงออกมาทันที ตัวเขารู้จักจ้าวเทียนมาตั้งแต่เด็ก อีกฝ่ายจะไปเก่งขนาดนั้นได้ยังไง

“ แกจะคิดยังไงฉันไม่สน แต่สิ่งที่ฉันสั่งแกก็ต้องทำ ไม่อย่างนั้นแกก็รู้ผลของมันดี แล้วอีกอย่างเรื่องที่ฉันบอกให้ฟัง ห้ามแกเอาไปเล่าต่อเด็ดขาด ”

“ โดยเฉพาะพวกตระกูลจาง ฉันต้องการนั่งดูเสือกัดกันอย่างสบายใจ ไม่ว่าเสือตัวไหนตาย มันก็เป็นประโยชน์ต่อตระกูลเราทั้งนั้น แกเข้าใจใช่ไหม ” เขาสั่งอย่างเฉียบขาด ไม่เปิดช่องให้ต่อรอง

“ ครับพี่…ผมจะทำตามที่พี่บอก ” ลู่ไป๋กัดฟันพูดขึ้น ตอนนี้อำนาจในตระกูลแทบจะอยู่ในมือพี่ชายของเขาหมดแล้ว เขาไม่กล้าไม่เชื่อฟัง

“ เหอะ…อย่าลืมที่รับปากไว้ก็แล้วกัน ” ลู่เหยียนพูดทิ้งท้าย ก่อนจะเดินนำเข้าไปในห้องรับรองของตระกูลลี่ทันที

ในขณะเดียวกันนั้นเอง

“ ว่าไงลี่เฟย เราไม่เจอกันนานเลยนะ เธอสบายดีไหม ” เสียงยียวนที่น่ารังเกียจดังขึ้น ทำให้ลี่เฟยหันไปมองทันที

“ แก…จางถง ” ลี่เฟยพูดขึ้นด้วยความรังเกียจ

“ พูดจาให้มันดีๆหน่อย…อย่าลืมนะว่าวันนี้ตระกูลเธออาจจะต้องรับศึกหลายด้านนะ เธอยังจะสร้างศัตรูเพิ่มอีกงั้นเหรอ ฮา ฮ่า ” จางถงหัวเราะขึ้นอย่างถือดี เขารู้แผนการของ 5ตระกูลดี วันนี้ถ้าตระกูลลี่ไม่ยอมก้มหัว เรื่องไม่จบแน่

เรื่องข่าวลือเม็ดยาโอสถในตำนาน มันเป็นเพียงข้ออ้างในการจัดการตระกูลลี่เท่านั้น ในอดีตผู้เฒ่าตระกูลลี่สร้างศัตรูไว้มากมาย ตอนนี้พวกนั้นก็แค่ฉวยโอกาสแก้แค้นเท่านั้น

แต่ละตระกูลที่มาในวันนี้ ก็พร้อมที่จะรีดเอาผลประโยชน์มากมายจากตระกูลลี่เพื่อให้ตระกูลของตัวเองเติบโตขึ้น

แต่ถ้าหากโชคดียาโอสถในตำนานมีจริงๆ มันก็ต้องเป็นของตระกูลเขาอยู่แล้ว…

“ ซุยหลิง…เธอไม่ไปทักทายเพื่อนเก่าหน่อยเหรอ เดี๋ยวฉันจะตามพ่อเข้าไปด้านในเอง เธอรออยู่ด้านนอกก็แล้วกัน ” เขาพูดขึ้นอย่างเฉยชา

ผู้หญิงคนนี้เขาเล่นด้วยจนเบื่อแล้ว ที่พาเธอมาด้วยเพราะคิดว่าจะได้เจอจ้าวเทียนเท่านั้น