บทที่43 สยบปรมาจารย์ระดับสูง

ลุงซุยกับคนที่เหลือนั้น ออกมายืนดูการต่อสู้ของจ้าวเทียนตั้งแต่แรก พวกเขามั่นใจในความสามารถของจ้าวเทียนเต็มที่ และจ้าวเทียนก็ไม่ทำให้พวกเขาผิดหวัง

แค่ไม่ถึง 5 นาที เรื่องทุกอย่างก็จบ…

ในตอนที่จ้าวเทียนจะฆ่าหลงซิงเสวียนนั้น ตอนแรกเขาก็คิดจะห้าม แต่พอคิดไปถึงการลอบสังหารที่เกิดขึ้น เขาก็ตัดสินใจได้ทันที

ในเมื่อพวกมันกล้าใช้วิธีนี้…

ก็ไม่จำเป็นต้องลังเลอีกต่อไป…

ถ้าอีกฝ่ายให้ผู้มีอำนาจเคลื่อนไหว เขาเองก็จะรายงานเรื่องทั้งหมดให้ผู้บังคับบัญชาฟังเช่นกัน

ตอนนี้จ้าวเทียนกำลังมองไปยังกลุ่มคนที่กำลังเดินเข้ามา ซึ่งก็มีคนของตระกูลลี่และตระกูลกงตามมาด้วย

“ เธอ…หลงซูฉี เธอก็ต้องการจะจับฉันเหรอ ” จ้าวเทียนถามขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชา ในเวลานี้เขาอยู่ในอารมณ์เดือดดาลเพราะคำขู่ของหลงซิงเสวียนอยู่

ตัวเขารู้ดี ถ้าการลอบสังหารครั้งนี้ไปเกิดกับน้องสาวของเขาขึ้นมา แม้แต่โม่ซินหยานก็ไม่สามารถปกป้องน้องสาวเขาได้แน่นอน

มันเหมือนกับการสัมผัสโดนเกล็ดย้อนของมังกร…

ใครกล้าคิดร้ายกับครอบครัวเขามันต้องตาย…

“ นายใจเย็นๆก่อน…คืนตัวหลงซิงเสวียนมาให้ฉัน แล้วฉันจะอธิบายเรื่องทุกอย่างให้ฟัง พวกเราไม่ใช่ศัตรูกันหรอกนะ ” หลงซูฉีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงใจ

เธอมองไปที่หน่วยรบพิเศษที่ได้รับบาดเจ็บ นอนหมดสติอยู่บนพื้น แล้วก็รู้สึกหวาดกลัว นี่เป็นหน่วยที่ถูกฝึกมาเพื่อจัดการกับปรมาจารย์โดยเฉพาะ แต่ไม่นึกเลยว่าจะอยู่ในสภาพเช่นนี้

เมื่อได้ยินแบบนั้น จ้าวเทียนก็สงบใจลงเล็กน้อย เขาเห็นลี่เหยาเหยา ที่เดินตามหลงซูฉีมา เธอส่งสัญญาณว่าไม่เป็นไร

ตุบ!

เขาเตะหลงซิงเสวียนจนกระเด็นไปทางหลงซูฉี

“ นี่มัน…แขนขาหักทั้งหมด กระดูกใบหน้าแตกร้าว ” หลงซูฉีมองไปที่จ้าวเทียนด้วยแววตาหวาดกลัว

สภาพของหลงซิงเสวียนตอนนี้ต่อให้ไม่ตาย แต่กว่าจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้คงอีกนานเป็นปี

ชายชราที่ยืนอยู่ด้านหลังหลงซูฉี มีแววตาเปลี่ยนไปทันทีเมื่อเห็นสภาพของหลงซิงเสวียน แม้จะอยู่คนละฝ่ายกัน แต่อีกฝ่ายก็เป็นคนตระกูลหลง

สายตาที่เขามองไปทางจ้าวเทียนเต็มไปด้วยความไม่เป็นมิตร…

จ้าวเทียนเองก็สัมผัสได้ถึงแววตาของชายชราคนนั้นได้เช่นกัน แววตาของเปลี่ยนเป็นเย็นชา แล้วพูดขึ้น

“ วันนี้ฉันโดนลอบสังหารถึง 2ครั้ง…ซึ่งหลงซิงเสวียนเองก็มีส่วนร่วมด้วย ถ้าตระกูลหลงไม่มีคำตอบดีๆให้ฉัน ”

“ ฉันก็ไม่รังเกียจ…ที่จะไปละเลงเลือดที่ตระกูลหลงเช่นกัน ”

แววตาของคนตระกูลลี่และตระกูลกง เปลี่ยนไปทันทีเมื่อได้ยินว่าจ้าวเทียนโดนลอบสังหาร สายตาโกรธเกรี้ยวหลายคู่มองไปทางหลงซูฉีทันที

“ นี่มันหมายความว่ายังไง…คนของตระกูลเธอต้องการฆ่าจ้าวเทียนงั้นเหรอ ถ้าเป็นแบบนั้นสิ่งที่พวกเราตกลงกันไว้ ก็ยกเลิกทั้งหมด ” ลี่เหยาเหยาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

แต่ยังไม่ทันที่หลงซูฉีจะตอบอะไร

เหอะ!

“ ก่อนอื่น…คนที่พวกเราจะร่วมมือด้วยคือยอดฝีมือลึกลับที่อยู่ในตระกูลลี่ ไม่ใช่พวกคุณ เพราะฉะนั้นอย่าสำคัญตัวผิดไป” ชายชราที่ยืนอยู่ข้างหลงซูฉีพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงถือดี

“ คุณหมายความว่ายังไง ” ลี่เหยาเหยาถามขึ้นด้วยความโกรธ

กล้ามาดูถูกตระกูลของเธองั้นเหรอ…

“ ฉันก็หมายความตามที่พูด…พวกคุณก็ลองคิดดูเองแล้วกัน ” ชายชราตอบแบบไม่ใส่ใจ ถ้าไม่ใช่เพราะยอดฝีมือคนนั้น เขาคงไม่ต้องลดตัวลงมาพูดคุยกับตระกูลเล็กๆแบบนี้หรอก

“ คุณปู่คะ…เรื่องนี้ ” หลงซูฉีพูดขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล แต่ชายชรากลับห้าม ไม่ให้เธอเข้ามายุ่ง

“ ส่วนแกไอเด็กอวดดี…แกกล้าบอกว่าจะไปละเลงเลือดตระกูลฉันงั้นเหรอ ”

“ ฉันหลงซานถง…อยากจะรู้ว่าแกจะมีความสามารถอย่างที่พูดไหม ถ้าฉันไม่สั่งสอนแกซะบ้าง เดี๋ยวคนอื่นจะเอาเป็นเยี่ยงอย่าง ”

เมื่อเขาพูดจบ พลังปราณบริสุทธิ์มหาศาลระเบิดออกมา เงาร่างมังกรเขียวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเบื้องหลัง มันชูกรงเล็บคำรามอย่างโหดร้าย

บรรยากาศรอบๆแข็งตัวขึ้น ความกดดันมหาศาลกดทับไปที่จ้าวเทียนเพียงผู้เดียว โดยไม่กระทบกับคนอื่นที่อยู่รอบๆ

“ ปรมาจารย์ขั้นสูง? ” จ้าวเทียนพูดออกมาอย่างเฉยชา ซึ่งได้สร้างความตกใจให้ผู้ที่ได้ยินทันที

เพราะครั้งที่แล้วหลงฉินที่มาตระกูลลี่ เป็นแค่ปรมาจารย์ขั้นต่ำเท่านั้น ลี่เหยาเหยาเองก็มีสีหน้ากังวล เพราะเทพธิดาตัวจิ๋วบอกว่าตัวเธอไม่สามารถสู้อีกฝ่ายได้

“ แกคิดว่าตัวเองเก่งนักเหรอ…เพียงแค่เพราะแกเอาชนะกองกำลังพิเศษสิบคนได้ แกคิดว่าด้วยพลังเพียงแค่นั้นจะมาท้าสู้กับตระกูลหลงได้งั้นเหรอ ”

“ วันนี้ฉันจะสั่งสอนแกเอง…ให้เหมือนที่แกทำกับหลงซิงเสวียน ”

พูดจบเขาก็ลงมือทันที เขาก้าวไปด้านหน้าเพียงก้าวเดียว ก็ไปโผล่ด้านหลังของจ้าวเทียน แล้วทำมือเป็นกรงเล็บโจมตีใส่จ้าวเทียน

“ กรงเล็บมังกร! ”

ร่างจำแลงมังกรเขียวที่อยู่ด้านหลังเขา ก็ฟาดกรงเล็บไปที่จ้าวเทียนพร้อมกัน

เปรี้ยง! ผลั่ก!

จ้าวเทียนได้พลิกตัวไปด้านข้าง แล้วเตะสวนกลับไป ซึ่งอีกฝ่ายก็ป้องกันได้

ตูม!ๆๆ

ผัวะๆๆ