บทที่76 เปิดศึกดวล

หลังจากหลินซูซินพูดจบบรรยากาศในห้องก็ทวีความกดดันขึ้นทันที แม้แต่กองกำลังทั้งสองฝ่ายที่เผชิญหน้ากันอยู่ด้านนอก ก็กำอาวุธในมือแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“ ได้…หลงมู่เฉินบอกให้เขาฟัง ” ต้วนมู่เฉียนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ เหตุการณ์เมื่อตอนกลางวัน ทำให้ระบบสื่อสารของประเทศใช้งานไม่ได้หนึ่งชั่วโมง นั่นรวมไปถึงระบบคมนาคมทั้งทางบกและทางอากาศ ตลาดหลักทรัพย์เองก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน ”

“ แม้ว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากกองกำลังพิเศษอย่างทันท่วงที ทำให้ไม่มีใครเสียชีวิต แต่จากการประเมินความเสียหายทั้งหมดอยู่ที่สองหมื่นล้านหยวน ”

เมื่อหลงมู่เฉินพูดจบ จ้าวเทียนก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที เพราะเขาเองก็ไม่คิดว่ามันจะมากถึงขนาดนี้ แต่ถ้าปัญหานี้สามารถแก้ไขได้ด้วยเงิน

งั้นก็ไม่น่าจะมีปัญหา…

“ นี่คือผลของการกระทำเธอ ” ต้วนมู่เฉียนลุกขึ้นอย่างช้าๆ อากาศภายในห้องสั่นไหวอย่างรุนแรง

เมื่อต้วนมู่เฉียนยกมือขวาขึ้น…

พรึบ!

หน่วยรบพิเศษที่อยู่ด้านนอกหนึ่งร้อยคน ก็เล็งอาวุธไปที่กองกำลังตระกูลหลินทันที ส่วนกองกำลังที่เหลือได้วิ่งเข้ามาล้อมพวกจ้าวเทียนเอาไว้

“ ในส่วนของความผิดฐานทำร้ายผู้คุมกฎนั้น…สำหรับจ้าวเทียนฉันจะไม่พูดอะไรมาก เพราะเขาเพิ่งเข้าสู่ขอบเขตเซียน จึงไม่รู้เรื่องกฎระเบียบ ”

“ แต่สำหรับเธอ…หลินซูซิน เธอรู้ความผิดของตัวเองไหม ” ต้วนมู่เฉีนนพูดขึ้นอย่างเย็นชา

“ อ้อ…เรื่องอะไรรึ ”

“ เธอย่อมรู้กฎดี…เมื่อผู้คุมกฎออกทำภารกิจจะถือเป็นตัวแทนของประเทศ การกระทำของเธอนอกจากจะขัดขวางแล้ว ยังทำร้ายหัวหน้าผู้คุมกฎจนได้รับบาดเจ็บสาหัส ”

“ ต่อให้เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน…แต่ผิดก็ต้องว่าไปตามผิด ” ต้วนมู่เฉียนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด หากเขาไม่จัดการเรื่องนี้ให้ดี เขาจะควบคุมลูกน้องได้อย่างไร

ถ้าทุกคนละเลยกฎหมายทำตามอำเภอใจตัวเอง ประเทศจีนคงกลายเป็นดินแดนเถื่อนที่ไม่มีใครอยากจะอาศัยอยู่

หลินซูซินกวาดตามองดูอาวุธมากมายที่เล็งตรงมาทางเธออย่างใจเย็น ไม่ได้มีความกดดันแม้แต่น้อย

“ นายคิดจะอาศัยของเล่นพวกนี้จัดการฉันเหรอ ”

“ ของเล่นงั้นเหรอ…เหอะๆ ”

เสียงของชายคนหนึ่งดังมาจากนอกห้อง

เพียงครู่เดียวชายวัยกลางคนสวมชุดนักวิทยาศาสตร์ก็เดินเข้ามา เขาใช้นิ้วดันกรอบแว่นขึ้นไปเล็กน้อย แล้วพูดขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง

“ อาวุธลำแสงพวกนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อจัดการผู้ฝึกตนโดยเฉพาะ…แม้แต่เซียนอย่างพวกคุณก็เถอะ คงทนได้ไม่เกินห้านัดหรอก ”

“ ต่อให้ฆ่าเซียนอย่างพวกคุณไม่ได้ แต่มันก็สามารถระงับการใช้พลังของพวกคุณได้ประมาณสิบชั่วโมง ถึงตอนนั้นพวกคุณก็สิ้นฤทธิ์ ”

“ ฉันรู้ว่าพวกคุณบินได้…แต่ในระยะแค่นี้พวกคุณไม่มีทางหลบลำแสงได้ทันหรอก ก่อนที่จะได้บินขึ้นฟ้าก็คงโดนยิงร่วงลงมาก่อน ”

เมื่อได้ยินแบบนั้นดวงตาของหลินซูซินก็เปล่งประกาย เวลานี้ปากของตุ๊กตาหมีได้โค้งขึ้นเป็นรูปรอยยิ้มชั่วร้าย

“ มันดีขนาดนั้นเลยเหรอ ”

“ เหอะ…ตระกูลหลี่ของฉันได้ทุ่มเทค้นคว้ามาถึงสิบปี มันต้องดีอยู่แล้ว ยิ่งเมื่อรวมกับผู้เชี่ยวชาญหนึ่งร้อยคน ที่ได้รับการฝึกฝนอย่างเข้มงวด พวกคุณไม่มีโอกาสต่อต้านด้วยซ้ำ ” ชายคนนั้นพูดอย่างภาคภูมิใจ

“ ซูต๋าจี่…ฉันอยากได้อาวุธพวกนี้ ”

คิกคิก

“ ตกลง…งั้นหนุ่มๆทั้งหลายได้เวลาแปรพักตร์แล้วจ้า ” ซูต๋าจี่พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มยั่วยวน เธอบิดกายอย่างเกียจคร้าน

ในช่วงเวลานั้นหน่วยรบพิเศษเกือบห้าสิบคนที่เผลอหันมามองที่ตัวเธอ ก็ตกอยู่ในมนต์สะกดทันที

พรึบ!

หน่วยรบพิเศษเกือบครึ่งหนึ่งที่อยู่ในห้อง ก็ได้เปลี่ยนเป็นเล็งปืนลำแสงไปที่พวกต้วนมู่เฉียนแทน

ทำให้พวกเซียนที่อยู่ฝ่ายต้วนมู่เฉียน เริ่มรู้สึกถึงความกดดันบ้าง เพราะหากต้องรับมือเซียนฝั่งตรงข้ามแล้วยังต้องคอยหลบปืนลำแสงไปด้วย พวกเขาก็คงไม่ไหวเหมือนกัน

ทุกสายตาตอนนี้ต่างจับจ้องไปที่ต้วนมู่เฉียนคนเดียว การตัดสินใจของเขานั้นจะตัดสินชะตากรรมของคนทั้งหมดในห้องนี้ทันที

“ หลินซูซิน…เธอกับฉันเรามาสู้กัน! ” ต้วนมู่เฉียนพูดทิ้งท้ายไว้ ก่อนที่จะบินออกจากห้องไป เขาไม่ต้องการให้หน่วยรบพิเศษต้องมาล้มตายไปโดยเปล่าประโยชน์

“ ตกลง…ให้ฉันดูหน่อยเถอะ ว่าฝีมือนายก้าวหน้าขึ้นบ้างไหม ”

แทบไม่ต้องรอคำสั่ง หลินซิงเสวียนก็โยนตุ๊กตาหมีออกไปทันที ซึ่งตุ๊กตาหมีของเธอก็ได้หายไปในพริบตา จากนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งบนท้องฟ้าสูงเกือบหมื่นเมตร ซึ่งคู่ต่อสู้ได้รออยู่แล้ว