บทที่94 ปะทะเทพเจ้าสายฟ้า

ตอนนี้ทุกคนที่เห็นผลการต่อสู้ต่างกำลังตกตะลึงเป็นอย่างมาก เฮลเฟลเป็นถึงผู้มีพลังพิเศษระดับ A ที่อยู่แถวหน้าของรายชื่อยอดฝีมือทั้งหมดมากว่าร้อยปี

แต่วันนี้เขากลับพ่ายแพ้ให้กับชายหนุ่มที่มีอายุเพียงยี่สิบปีเท่านั้นหรือ บรรดาผู้ติดตามของสองมหาอำนาจต่างรู้สึกไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น

แม้แต่พวกอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่ค่อยจะชอบหน้าเฮลเฟลนัก ก็ยังเชื่อมั่นในความสามารถของอีกฝ่าย เพราะชื่อเสียงของเฮลเฟลนั้นเทียบชั้นกับซิสเตอร์ออโรร่าแห่งศาสนจักรแห่งแสงเลยทีเดียว

‘ นี่เขาทำได้ยังไงกัน…ถึงเอาชนะสัตว์ประหลาดแบบนั้นได้อย่างง่ายดาย ’

“ ท่านอาจารย์…คุณรู้จักพลังของเขาไหม ทำไมเปลวเพลิงสีทองนั่น ถึงกลืนกินพลังของเฮลเฟลได้ ” ออโรร่าถามขึ้นด้วยความแปลกใจ

“ เรื่องนี้…ฉันเองก็ไม่เคยเห็นเปลวเพลิงแบบนี้มาก่อน แต่ฉันสามารถบอกได้ว่ามันไม่เคยมีอยู่ในบันทึกของเก้าท้องฟ้า ” โซเฟียตอบอย่างมั่นใจ

เรื่องนี้สร้างความกังวลให้เธอเป็นอย่างมาก ในโลกวัตถุระดับต่ำกลับปรากฏคนแบบนี้ขึ้นมาได้อย่างไร

‘ ฉันเคยคิดว่ากรณีของต้วนมู่เฉียนก็ถือเป็นเรื่องหายากแล้ว…แต่ชายหนุ่มคนนี้กลับเหนือไปกว่าต้วนมู่เฉียนตอนอยู่ในขอบเขตเดียวกันมาก ’

“ เป็นไปได้ไหม…ว่าเขามาจากสถานที่แห่งนั้น ” ออโรร่าถามขึ้นด้วยความตื่นเต้น

“ ไม่มีทาง…เส้นทางเชื่อมต่อได้ถูกทำลายไปตั้งแต่หมื่นปีก่อนแล้ว ในตอนนี้การจะขึ้นไปบนแดนสวรรค์จะต้องผ่านทางเก้าท้องฟ้าเท่านั้น ” โซเฟียตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ แต่ฉันสัมผัสได้ว่า…เปลวเพลิงของเขามันอยู่ในระดับที่สูงกว่าโลกทิพย์มาก ” ออโรร่าพูดออกมาเบาๆ แม้เธอจะรู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้ที่จ้าวเทียนจะมาจากแดนสวรรค์ แต่เธอก็เชื่อในความรู้สึกของตัวเองเช่นกัน

เหตุผลที่เธอได้รับเลือกให้เป็นศิษย์ของท่านหญิงโซเฟีย ก็เพราะมีพรสวรรค์ด้านความเข้ากันได้กับพลังแห่งแสงสูงมาก นอกจากนี้เธอยังมีสัมผัสที่ไวต่อพลังงานระดับสูงได้เหนือกว่าคนอื่นหลายเท่า

“ ตอนนี้ฉันยังมองที่มาของเขาไม่ออก…คงต้องรอให้เขาเปิดเผยพลังของตัวเองมากกว่านี้ ” โซเฟียพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

สายตาของเธอมองไปทางชายอีกคน ซึ่งเป็นยอดฝีมือในระดับเดียวกัน

‘ ฉันคิดว่า…ธันเดอร์คงจะทนไม่ไหวแล้ว ’

ตอนนี้ในสนามต่อสู้ จ้าวเทียนจับผมของเฮลเฟลแล้วดึงขึ้นมา จนตัวอีกฝ่ายลอยเหนือฟื้น

“ แก…อ่อนแอเกินไป ” เขาพูดขึ้นด้วยสีหน้าเฉยชา

“ ถ้าฉันไม่ได้ลงมาในโลกชั้นต่ำแบบนี้ละก็…แกไม่มีค่าแม้แต่นิ้วเดียวของฉันด้วยซ้ำ ” เฮลเฟลกัดฟันพูดขึ้นด้วยความโกรธแค้น

ในโลกแห่งอัคคีพลังของเขาอยู่ในขอบเขตเทพโลกา แต่เพราะได้รับภารกิจลงมาในโลกวัตถุระดับต่ำ แล้วต้องจุติลงมาในโลกมนุษย์ ทำให้พลังที่เคยมีสลายไปจนหมด

ผ่านเวลามาร้อยกว่าปี เขาเพิ่งจะฟื้นคืนพลังได้เพียงเสี้ยวเดียวเท่านั้น ไม่นึกเลยว่าจะถูกชาวพื้นเมืองที่แสนต่ำต้อยดูถูกเอาแบบนี้

ตุบ!

จ้าวเทียนปล่อยมือทำให้อีกฝ่ายร่วงลงไปกองกับพื้น

ตูม!

กร๊อบ! อ้ากกก!

เขาใช้เท้าเหยียบลงไปที่ขาของเฮลเฟลจนได้ยินเสียงกระดูกหัก สำหรับศัตรูพวกนี้เขาไม่มีทางใจอ่อน

เพราะหากเปลี่ยนเป็นเขาที่ต้องพ่ายแพ้ เชื่อว่าอีกฝ่ายคงลงมืออำมหิตกว่านี้หลายเท่า ตอนนี้เขากำลังล่อให้ฝ่ายตรงข้ามออกมาสู้กับเขาทีละคน

เขาจงใจแสดงความเป็นศัตรูกับฝ่ายของธันเดอร์ เพื่อให้ศาสนจักรแห่งแสงคิดว่าได้ยืนดูเสือกัดกัน แล้วตัวเองจะรอเก็บผลประโยชน์ ซึ่งนั่นก็เป็นความต้องการของเขาเช่นกัน

แม้จะไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของมหาอำนาจทั้งสองเป็นแบบไหน แต่จัดการไปทีละคนย่อมปลอดภัยกว่า

การต่อสู้เมื่อครู่เขาเปิดเผยพลังไปเพียงบางส่วนเท่านั้น อีกฝ่ายคงยังประเมินตัวเขาไว้ในระดับต่ำและเปิดโอกาสให้เขาฉกฉวยได้

‘ แม้ว่าศาสนจักรแห่งแสงจะไม่ได้แสดงท่าทีเป็นศัตรูกับฉัน…แต่ก็ไม่สามารถชะล่าใจได้เด็ดขาด เพราะพวกเขาต่างก็มาจากโลกทิพย์เหมือนกัน ’

เปรี๊ยะๆๆ

บรรยากาศรอบๆเปลี่ยนเป็นหนักอึ้ง ประกายสายฟ้าระเบิดออกมาจากดวงตาของธันเดอร์อย่างรุนแรง

ตอนนี้เขาโกรธจริงๆแล้ว ต่อให้ไม่ชอบหน้าเฮลเฟลแค่ไหน แต่อีกฝ่ายก็เป็นคนในองค์กรเดียวกัน สิ่งที่จ้าวเทียนทำเหมือนเป็นการหยามหน้าเขาชัดๆ

“ ส่งตัวเฮลเฟลมาให้ฉัน! ” ธันเดอร์พูดเสียงเย็นชา

“ หืม…รับไปซิ ” จ้าวเทียนตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เปรี้ยง!

อ้ากกก!

เฮลเฟลถูกจ้าวเทียนแตะกระเด็นไปทางธันเดอร์อย่างรุนแรง สามารถมองเห็นเลือดที่พุ่งออกมาจากปากของเขาได้ คาดว่าคงไม่สามารถลุกมาต่อสู้ได้อีกเป็นเดือน

ตุบ!

ร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยเผาไหม้ ร่วงลงตรงหน้าธันเดอร์พอดี

“ แก…กล้าดียังไง! ” เสียงคำรามด้วยความโกรธแค้นของธันเดอร์ดังไปทั่ว อีกฝ่ายเป็นแค่ระดับ A แต่กลับทำเหมือนเขาเป็นตัวตลก

เปรี๊ยะๆๆๆๆๆๆ

อากาศบริเวณโดยรอบตัวของธันเดอร์เต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้า ราวกับเป็นเทพเจ้าสายฟ้าในตำนาน กระเสไฟฟ้าทุกเส้นที่รายล้อมอยู่รอบตัวเขา ระเบิดประกายสีขาวออกมา เต็มไปด้วยพลังแห่งการทำลายล้าง

ทันใดนั้น สายฟ้าหลายสิบเส้นก็พุ่งไปทางจ้าวเทียน…

มันรวมตัวกันบิดเป็นเกลียวคล้ายอสรพิษสายฟ้า หนาประมาณหนึ่งเมตร ดูเหมือนรวมอำนาจอันน่าเกรงขามของเทพเจ้าสายฟ้าเอาไว้ทั้งหมด

ทำให้ผู้ที่ได้พบเห็นเกิดความหวาดกลัว จนมีความรู้สึกที่อยากจะคุกเข่าก้มคารวะให้ได้

“ แย่แล้ว! ” หวังฝูหมิงร้องขึ้นด้วยความตกใจ เขารีบวิ่งไปอยู่ตรงหน้าลูกน้องที่ยืนดูอยู่

วูป