ภาคสองบทส่งท้้าย ตอนต้น

ณ แดนสวรรค์วงแหวนรอบนอกแห่งทิศบูรพา

สถานที่แห่งนี้เป็นอาณาเขตของสำนักจตุเทวะ สำนักระดับกลางชั้นสูงที่ปกครองสำนักระดับต่ำอีกเจ็ดสำนัก พวกเขาเป็นผู้กำหนดกฎเกณฑ์ต่างๆภายในพื้นที่ของตน สามารถเรียกระดมพลกองทัพผู้ฝึกตนนับล้าน เพื่อทำสงครามได้อย่างอิสระ

ซึ่งเวลานี้บรรยากาศภายในห้องโถงของสำนักจตุเทวะ ก็กำลังลุกเป็นไฟด้วยโทสะของเจ้าสำนักซือคงหยวนและเหล่าผู้อาวุโสระดับสูง ที่ต้องการแก้แค้นให้ศิษย์รักของตนที่ถูกสังหารไปในภารกิจลับบนโลกหมิงหลง

อัจฉริยะรุ่นเยาว์หนึ่งร้อยคน ที่พวกเขาฟูมฟักอย่างดีมาเป็นเวลาเกือบห้าร้อยปี ต้องมาถูกศัตรูสังหารจนหมดสิ้น เรื่องนี้ไม่มีทางจบลงง่ายๆแน่นอน

“ เรียนท่านเจ้าสำนัก ฉันได้ไปตรวจสอบมาแล้ว บุคคลที่ชื่อว่าคังหลินมีตัวตนอยู่จริงๆ และก็เป็นหนึ่งในศิษย์สืบทอดของสำนักดาราสวรรค์ตามที่คนผู้นั้นกล่าวอ้าง แต่เรื่องที่จะเป็นตัวจริงหรือเปล่านั้นยังไม่ทราบแน่ชัด”

“ เพราะตามข้อมูลที่ถูกบันทึกไว้ สำนักดาราสวรรค์ได้เก็บตัวมาเป็นเวลานานมากแล้ว แม้แต่ศึกชิงตำแหน่งมหาเทพในสองยุคที่ผ่านมาพวกเขาก็ไม่เข้าร่วม ทำให้ศิษย์ในสำนักนี้ ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในโลกภายนอกมากนัก ” ผู้อาวุโสคุมกฎรายงานข้อมูลออกมาให้ทุกคนที่อยู่ในห้องได้ฟัง

ทางซือคงหยวนเมื่อได้ยินแบบนั้น ก็นิ่งไปครู่หนึ่ง ปัญหาเรื่องตัวตนของอีกฝ่ายเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก ทำให้เขาต้องตัดสินใจอย่างระมัดระวัง

วิ้งงง!

ดวงตาของซือคงหยวนเปล่งประกายเจิดจ้า เขาได้ใช้เคล็ดวิชาเนตรเทวะเพื่อตรวจสอบเส้นใยกรรมของตราประทับที่อยู่บนตัวศัตรู

‘ ผู้ที่สังหารลูกศิษย์ของฉันยังอยู่บนโลกใบเล็กไม่ผิดแน่ หรือนี่จะเป็นแค่เรื่องโกหกที่อีกฝ่ายแต่งขึ้นมาเพื่อเอาตัวรอดเฉยๆกันนะ เพราะมีโอกาสน้อยมาก ที่หนึ่งในเจ็ดสำนักชั้นยอด จะเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวบนโลกระดับต่ำแบบนี้ ’

ซือคงหยวนคิดขึ้นด้วยท่าทีผ่อนคลาย ขอเพียงฝ่ายตรงข้ามไม่ใช่เทพโลกาขั้นหกตามที่กล่าวอ้าง เขาย่อมมีวิธีการมากมายที่จะทรมานศัตรูจนตาย

แต่ทันใดนั้นเอง

วูป!

ตำแหน่งของตราประทับที่อยู่บนโลกใบเล็กก็เลือนหายไป มันได้ถูกเคลื่อนย้ายไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งซือคงหยวนเองก็รู้จักเป็นอย่างดี

‘ สุสานแห่งดวงดาวทิศบูรพา สนามรบแห่งทวยเทพยุคโบราณ นี่คือสารท้ารบถึงฉันสินะ ’

ตอนนี้เขาเชื่อไปเกินแปดส่วนแล้ว ว่าอีกฝ่ายคงเป็นศิษย์สืบทอดของสำนักดาราสวรรค์ตัวจริง เพราะการจะเคลื่อนย้ายตราประทับของเขาไปให้คนอื่นได้มีเพียงกรณีเดียวเท่านั้น

ซึ่งก็คือทั้งสองฝ่ายจะต้องเป็นผู้ที่มีดวงวิญญาณเดียวกัน เช่นร่างทิพย์ หรือร่างแยกของเทพโลกา จึงจะสามารถส่งผ่านตราประทับไปหาร่างต้นของตัวเองได้

“ ท่านเจ้าสำนัก เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ ” ผู้อาวุโสคุมกฎถามขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะสังเกตได้ว่าเจ้าสำนักมีสีหน้าหมองคล้ำลงอย่างเห็นได้ชัด

“ ตอนนี้ตราประทับของฉันย้ายตำแหน่งไปที่ สุสานแห่งดวงดาวทิศบูรพาแล้ว ดูเหมือนศัตรูของพวกเราจะเป็นศิษย์สืบทอดของสำนักดาราสวรรค์จริงๆ ทั้งยังเจตนายั่วยุพวกเราอย่างเปิดเผยอีกด้วย ”

!!

“ แบบนี้ก็แย่น่ะสิ นี่พวกเราจะต้องต่อสู้กับสำนักชั้นยอดจริงๆงั้นเหรอ ”

“ หรือว่าสำนักดาราสวรรค์จะรู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับนิกายจูเซียนเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน และต้องการแย่งชิงผลประโยชน์กับพวกเรา ”

“ อีกฝ่ายเป็นถึงสำนักชั้นยอดเลยนะ พวกเราคงต่อสู้ด้วยไม่ไหวหรอก ”

ความคิดเห็นของผู้อาวุโสระดับกลางและระดับต่ำโน้มเอียงไปในทิศทางเดียวกัน คือไม่ต้องการเปิดศึกกับสำนักดาราสวรรค์ ด้วยเรื่องการตายของศิษย์แค่หนึ่งร้อยคน

พวกเขาเห็นตรงกันว่า สมควรจะแก้ปัญหาโดยวิธีการเจรจาอย่างสันติมากกว่า จะได้ไม่ต้องทำให้ศิษย์อีกนับล้านที่ไม่เกี่ยวข้อง ต้องพลอยรับเคราะห์ไปด้วย

ปัง!

“ หุบปาก เดี๋ยวนี้ ”