ภาคสองบทที่134 ทลายเคล็ดกายาอมตะ

อานุภาพของสมบัติเวทระดับศักดิ์สิทธิ์นั้น หาใช่สิ่งที่ผู้ฝึกตนขอบเขตต่ำกว่าเทพโลกาจะสามารถต้านทานได้

ตั้งแต่ตอนแรกที่พวกจ้าวเทียนตกอยู่ในมิติปิดกั้นของฝ่ายตรงข้าม พลังการต่อสู้ของพวกเขาก็ลดทอนลงไปหลายส่วน โดยเฉพาะจ้าวเทียนที่ถูกปิดผนึกการเคลื่อนย้ายมิติเอาไว้ ทำให้เขาใช้ท่าไม้ตายอย่างเคล็ดวิชากระบี่บูรพาสังหารไม่ได้

ดังนั้น จ้าวเทียนจึงคิดหาจังหวะจัดการกับสมบัติเวทย์ชิ้นนี้มาตลอด ซึ่งเหตุผลที่เขาพยายามยั่วยุฝ่ายตรงข้าม ก็เพื่อผ่อนคลายความระวังของอีกฝ่าย เพื่อจะได้เพิ่มโอกาสสำเร็จมากขึ้นกว่าเดิม

ครืนนน!

โลกมิติปิดกั้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ข้อจำกัดที่ปิดผนึกพลังของจ้าวเทียนได้ถูกเทพกระบี่ถอนออกจนหมด ถึงแม้เขาจะใช้งานสมบัติเวทศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ แต่แค่หยุดการทำงานของมันไม่ใช่เรื่องยาก

เพล้งงง!

กำแพงมิติทั้งหมดพังทลายลง เนื่องจากขาดต้นกำเนิดพลังอย่างจานผนึกโลหิตแปดทิศ ทำให้ทุกคนที่อยู่ด้านในถูกส่งกลับออกมาในโลกภายนอกอีกครั้ง

“ บัดซบ นี่แกคิดจะทำแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม ” หยวนไป่เฉียนกัดฟันพูดขึ้นด้วยความโกรธ

“ ใช่…ฉันเล็งจานนี่ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ถึงแม้จะต้องสิ้นเปลืองพลังไปบ้าง เพื่อให้คุณผ่อนคลายความระวังลง แต่สุดท้ายมันก็คุ้มค่า ”

“ ตอนนี้สถานการณ์มันได้เปลี่ยนไปแล้ว ว่ายังไงล่ะ เริ่มคิดที่จะถอยหนีรึยัง ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม เขามีเจตนาจะท้าทายฝ่ายตรงข้ามอย่างเห็นได้ชัด

“ เหอะ…ต่อให้พวกแกจะแย่งจานผนึกโลหิตแปดทิศของฉันไป แต่ก็ไม่สามารถใช้มันได้ สุดท้ายก็ต้องมาวัดกันที่ความแข็งแกร่งที่แท้จริงอยู่ดี ” หยวนไป่เฉียนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา เขาไม่ปล่อยให้อารมณ์ของตนมาเป็นอุปสรรคในการต่อสู้

ในช่วงเวลาแบบนี้ เขายิ่งต้องใจเย็นเพื่อหาโอกาสพลิกสถานการณ์ให้ได้

“ ดูเหมือน…คุณจะมั่นใจในตัวเองจังเลยนะ ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยท่าทีขบขัน เขาคิดว่าอีกฝ่ายคงจะลืมอะไรบางอย่างไป

“ ฉันมั่นใจแล้วยังไง…แกมีปัญญาทำลายเคล็ดวิชากายาอมตะของฉันได้งั้นเหรอ ต่อให้ไม่มีจานผนึกโลหิตแปดทิศ ผลสุดท้ายผู้ชนะก็ต้องเป็นฉันอยู่ดี ” หยวนไป่เฉียนพูดขึ้นอย่างถือดี อย่างไรซะตัวเขาก็ได้เปรียบฝ่ายตรงข้ามอยู่แล้ว

ฮา ฮ่า ฮา

“ หยวนไป่เฉียน นี่แกลืมไปหรือเปล่าว่ายังมีฉันอยู่ตรงนี้ด้วย ” เทพกระบี่หัวเราะแล้วพูดออกมาเสียงดัง

ก่อนหน้านี้เพราะจานผนึกโลหิตแปดทิศ ทำให้เขาเหมือนถูกมัดมือมัดเท้า ไม่สามารถเข้าร่วมการต่อสู้ได้ แต่ตอนนี้มันก็ต่างออกไปแล้ว

คงได้เวลา ชำระหนี้แค้นในอดีตเสียที…

“ นี่…พวกแกคิดจะรุมฉันงั้นเหรอ ” หยวนไป่เฉียนชะงักไปทันที

เขามัวแต่พุ่งความสนใจไปที่จ้าวเทียน จนลืมไปว่าเทพกระบี่เองก็มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาเช่นกัน

ถึงแม้ตัวเขาจะได้เปรียบในด้านพลังฝีมือที่สูงกว่าหนึ่งขั้น แต่เมื่อต้องเจอกับคู่ต่อสู้ที่สูสีแบบนี้ถึงสองคนพร้อมกัน ความมั่นใจในตอนแรกก็เริ่มจะสั่นคลอนขึ้นมาแล้ว

“ ตอนนี้เริ่มนึกเสียใจขึ้นมาแล้วสินะ…ไม่ต้องกังวล พวกเราไม่รีบสังหารคุณหรอก เพราะยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องการได้ยินจากปากของคุณ ” จ้าวเทียนพูดออกมาด้วยแววตาเย็นชา

‘ น่าเสียดายที่ฉันเพิ่งบรรลุขอบเขตครึ่งก้าวเซียนนภา เลยยังสำแดงอานุภาพของโลกภายในออกมาได้ไม่เต็มที่ ถ้ามีเวลาให้ฉันอีกซักหนึ่งเดือนละก็ ’

‘ ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับเจ้าตำหนักเทวะสองคน…ก็ไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย ’

จ้าวเทียนคิดขึ้นอย่างมั่นใจ ขอเพียงหลอมรวมแก่นแท้แห่งกระบี่ได้ ความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มสูงขึ้นอีกหลายเท่าแน่นอน

ทันใดนั้น

ก่อนที่หยวนไป่เฉียนจะได้พูดอะไรออกมา ร่างของจ้าวเทียนและเทพกระบี่ก็หายไปจากสายตาของเขาทันที

“ เก้ากระบี่เดียวดาย เคล็ดรวม! ”

“ เก้ากระบี่เดียวดาย เคล็ดรวม! ”

ทั้งจ้าวเทียนและเทพกระบี่ใช้กระบวนท่าไม้ตายออกไปพร้อมกัน ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายตั้งตัวได้ทัน ด้วยสำนึกกระบี่ของเคล็ดวิชาเก้ากระบี่เดียวดายและเจตน์แห่งกระบี่ ทำให้ความรุนแรงเพิ่มขึ้นอีกสามเท่า

ทั้งด้านหน้าและด้านหลังของหยวนไป่เฉียน ได้ปรากฏร่างแยกสิบแปดร่างแทงกระบี่ออกไปในจังหวะเดียวกัน ปิดล้อมตัวเขาจากทุกทิศทาง ไม่มีช่องว่างให้หลบหนีได้

ฉัวะ!ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เงากระบี่ดุจพายุโหมกระหน่ำ รังสีกระบี่อันเกรี้ยวกราดดุดันหลายร้อยสาย กระหน่ำเข้าใส่หยวนไป่เฉียนอย่างรุนแรง จนแม้แต่กำแพงมิติยังพังทลาย จนเกิดเป็นช่องว่างสีดำขนาดใหญ่ขึ้น

“ วิชาเปลี่ยนเส้นเอ็นขั้นสีขาว! ”

“ กายาอมตะไม่ดับสูญ! ”

บูมมม!

ม่านพลังนิพพานระเบิดออกมาในพริบตา จากนั้นภาพลวงตาของจอมราชันจักรพรรดิได้ซ้อนทับกับร่างของหยวนไป่เฉียน แล้วฟาดฝ่ามือทั้งสองออกไปต้านรับการโจมตีทุกอย่างเอาไว้

เปรี้ยงงง!ๆๆๆๆๆ ตูมๆๆๆๆ

ทั้งจ้าวเทียนและเทพกระบี่ได้รุกไล่ฝ่ายตรงข้ามอย่างดุดัน ทุกการโจมตีมีแต่รุกไม่มีรับ ทั้งสองได้ประสานเสริมกันอย่างลงตัว โดยไม่จำเป็นต้องนัดแนะกันมาก่อน

“ บัดซบ! ไอ้พวกไร้ศักดิ์ศรี ”