ภาคสองบทที่153 กายทิพย์แห่งแสง

สถานการณ์ของต้วนมู่เฉียนเวลานี้ ก็ย่ำแย่เป็นอย่างยิ่ง เดิมที ที่เขาตัดสินใจช่วยเหลือคนของสำนักกระบี่เหล็ก ก็เพราะต้องการมีข้ออ้างเพื่อจะได้ต่อสู้กับยอดฝีมือระดับสูง

แต่ทว่า เขากลับประเมินฝ่ายตรงข้ามต่ำไป ด้วยไม่คิดว่าจะมีผู้ฝึกตนขอบเขตแดนเทพซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มศัตรูถึงสองคน

‘ ฉันอุตส่าห์ยอมติดหนี้โซเฟีย เพื่อให้เธอมาช่วยสนับสนุนในการต่อสู้เป็นเวลาสิบวัน ไม่คิดว่าสุดท้ายจะต้องมาจบชีวิตลงตั้งแต่วันที่สองแบบนี้ ’

ที่จริงแล้ว ถ้าต้วนมู่เฉียนเลือกที่จะไม่สนใจคนของสำนักกระบี่เหล็ก แล้วปล่อยให้อีกฝ่ายดิ้นรนเอาชีวิตรอดด้วยตัวเอง เขาก็สามารถร่วมมือกับพวกโซเฟียจัดการศัตรูสองคนนี้ได้สบาย

มันคงเป็นความเคยชินตลอดเวลาสามร้อยปีที่ผ่านมา ที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ต้วนมู่เฉียนก็จะคิดถึงผลประโยชน์ส่วนรวมมาก่อนตนเองเสมอ

ดังนั้น เขาจึงบอกให้พวกโซเฟียปกป้องคนพวกนั้นก่อน ส่วนตัวเองก็ล่อศัตรูสองคนที่แข็งแกร่งที่สุดมาต่อสู้ไกลๆ เพื่อไม่ให้คนอื่นได้รับผลกระทบ

‘ ตอนนี้พลังของฉันแทบไม่เหลือแล้ว คงมีแต่ต้องเดิมพันทุกอย่างไว้กับแก่นแท้สังหารเท่านั้น หากสามารถบรรลุขั้นต่อไปได้ ก็ยังมีโอกาสสังหารพวกมันได้ซักคนก่อนตาย ’

แววตาของต้วนมู่เฉียนเฉียบคมขึ้น และปลดปล่อยจิตสังหารอันรุนแรงออกมาอีกครั้ง ทำให้ฝ่ายตรงข้ามสองคนชะงักไปครู่หนึ่งด้วยความลังเล เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาก็เคยพลาดท่าเสียทีมาก่อน

“ ไม่ต้องสนใจ…มันก็แค่สร้างภาพข่มขวัญพวกเราเท่านั้น ลงมือพร้อมกัน รีบสังหารมันให้ไว้ที่สุด แล้วกลับไปจัดการพวกที่เหลือ ” เจ้าตำหนักเทวะรุ่นที่หกพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง กระบี่ในมือเขาชี้ตรงไปทางฝ่ายตรงข้ามอย่างดุดัน

“ ได้…ครั้งนี้ฉันจะเป็นคนลงมือก่อนเอง ส่วนคุณรอจังหวะสังหารมันในทีเดียว ” เจ้าตำหนักเทวะรุ่นที่สิบกระตุ้นเคล็ดวิชากายาอมตะขึ้นมาทันที

ถึงแม้จะไม่ได้หลอมรวมเขากับพลังนิพพาน ของวิชาเปลี่ยนเส้นเอ็นเหมือนกับรุ่นปัจจุบัน แต่ด้วยอานุภาพของเคล็ดวิชาระดับเทวะ ที่มหาเทพจูเซียนสร้างขึ้น

ต่อให้ปลดปล่อยความสามารถออกมาได้เพียงสามส่วน แต่ก็เหนือกว่าเคล็ดวิชาระดับศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปมาก

บูมมม!

ภาพลวงตาของจอมราชันจักรพรรดิ ได้ซ้อนทับกับร่างของเจ้าตำหนักเทวะรุ่นสิบ แล้วระเบิดความกดดันอันแข็งแกร่งออกมา

ครืนนน!

พร้อมกับคลื่นพลังที่ซัดโถมเข้าใส่ ทั้งร่างจริงและภาพลวงตาของเจ้าตำหนักเทวะรุ่นสิบได้แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสายหนึ่ง พุ่งตรงมาทางต้วนมู่เฉียนเหมือนกับผ่ามิติ

วูป!

พริบตาเดียวก็มาปรากฏขึ้นตรงหน้า แล้วปล่อยพายุหมัดออกมาอย่างเกรี้ยวกราดดุดัน

ตูมมมม!ๆๆๆๆๆๆ

ร่างของต้วนมู่เฉียนถูกอีกฝ่ายรุกไล่จนถอยไม่เป็นท่า พร้อมกับกระอักเลือดออกมาคำโต ได้รับความบอบช้ำภายในอย่างแสนสาหัส

มีหลายครั้งที่เขาคิดจะตอบโต้กลับไป แต่ดาบที่อยู่ในมือกลับไม่ทำตามคำสั่ง เหมือนถูกมัดมือมัดเท้าเอาไว้ ร่างกายเคลื่อนไหวได้ช้ากว่าเดิมหลายเท่า

‘ อาการบาดเจ็บของฉันหนักเกินไป เรี่ยวแรงก็แทบจะไม่เหลือ สุดท้ายก็ฝืนชะตากรรมไม่ได้สินะ ’

ในขณะที่ต้วนมู่เฉียน กำลังจะตัดสินใจระเบิดโลกภายในที่ไม่สมบูรณ์ของตนเอง เพื่อแลกชีวิตกับศัตรู แสงสีขาวก็สาดส่องลงมาจากบนฟ้า กระทบเข้ากับร่างกายเขา

ที่ห่างออกไปไม่ไกล หญิงสาวผมทองผู้งดงามเหมือนเทพธิดา ได้สยายปีกสีขาวบริสุทธิ์ทั้งสองข้างออก โบกคทาเวทมนต์ในมือชี้ตรงมาทางนี้

“ การชำระล้างศักดิ์สิทธิ์!”

แวบบ!

ภายใต้ประกายเจิดจ้าของแสงศักดิ์สิทธิ์ ทำให้ร่างกายจนถึงจิตวิญญาณสะอาดขึ้นราวกับได้เกิดใหม่ แม้แต่พลังกายและพลังเซียนของต้วนมู่เฉียน ก็ได้รับการฟื้นฟูขึ้นจนเต็มเปี่ยมในพริบตาเดียว

ตอนนี้ภายในร่างกายของเขาเอง ก็กำลังได้รับการเยียวยาในระดับเซลล์ บาดแผลฉีกขาด ความบอบช้ำภายใน และกลุ่มเส้นเลือดที่ได้รับความเสียหายกำลังฟื้นฟูในระดับที่เหนือธรรมชาติ

“ นี่มัน…ยอดเยี่ยมมาก ” ต้วนมู่เฉียนรู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้กำลังเสริมของเขาได้มาถึงแล้ว

“ วิถีสังหาร ”

“ ดาบที่เก้าหมื่นกระดูก ”

ดาบที่ต้วนมู่เฉียนฟันออกไป เกิดเป็นภาพลวงตา ของดาบขนาดยักษ์ฟันแยกแม่น้ำโครงกระดูกของยมโลกออกเป็นสองเสี่ยง จากนั้นคมดาบก็ฉีกกระชากมิติทะลุออกมาในโลกแห่งความจริง

ด้วยผลของการชำระล้างศักดิ์สิทธิ์ ทำให้คุณสมบัติของร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นสองส่วน จิตวิญญาณที่ผ่านการชำระล้างทำให้กระบวนท่าเฉียบคมขึ้น

คมดาบขนาดยักษ์ที่ทะลุมิติมาในคราวนี้ ถึงกับมีขนาดใหญ่กว่าเดิม และยังรวดเร็วขึ้นอย่างมาก พริบตาเดียวก็สับลงกลางศีรษะของภาพลวงตาจอมราชันจักรพรรดิทันที

ตูมมม!

คมดาบทะลวงการป้องกันของฝ่ามือทั้งสอง เข้าบดขยี้เงาร่างจอมราชันจักรพรรดิจนสลายหายไป ด้วยอานุภาพของแก่นแท้สังหาร ทำให้วิชากายาอมตะเหมือนถูกสะกดข่ม จนไม่อาจฟื้นฟูได้ทัน