ภาคสองบทที่183 หลอกล่อให้หลงกล

หลังจากบอกพิกัดให้หวังซินหยางไปแล้ว จ้าวเทียนก็ขอให้โซเฟียกับโม่ปิงหยูช่วยฟื้นฟูพลัง รักษาอาการเหนื่อยล้าให้

เพราะในการต่อสู้กับหยวนเทียนหลง ถึงแม้จ้าวเทียนจะควบคุมสถานการณ์เอาไว้ได้ตั้งแต่ต้นจนจบ แต่มันก็ต้องใช้พลังสมาธิมากกว่าการต่อสู้ที่ผ่านมาหลายเท่า

เนื่องจากศัตรูของเขาในครั้งนี้อยู่ในขอบเขตที่สูงมาก ชนิดที่ว่าหากพลาดพลั้งแม้เพียงนิดเดียว ตนเองอาจจะเสียชีวิตได้ทันที จึงทำให้จ้าวเทียนต้องสู้อย่างระมัดระวังตัว ไม่กล้าใช้เคล็ดวิชาเสี่ยงๆอย่างเช่น ร่างเจตจำนงเทพยุทธออกไป

และผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นก็แสดงให้เห็นว่าเขาตัดสินใจได้ถูกต้อง อีกฝ่ายมีป้ายคุ้มกันช่วยชีวิตอยู่จริงๆ หากจ้าวเทียนใช้ร่างเจตจำนงเทพยุทธแล้วไม่อาจสังหารศัตรูได้สำเร็จ ก็จะเป็นตัวเขาที่เป็นฝ่ายสูญสิ้นพลังแล้วพ่ายแพ้เอง

“ นายจะเข้าไปด้านในเหรอ แต่ฉันขอบอกไว้ก่อนนะ ม่านพลังของเขตอาคมโลหิตแข็งแกร่งมาก เทียบเท่ากับค่ายกลเทวะที่ฉันใช้ปกป้องเมืองหลวงได้เลย ”

“ แถมในระหว่างที่เราคุยกันอยู่ตอนนี้ หยวนเทียนหลงอาจจะฟื้นฟูพลังรักษาอาการบาดเจ็บเรียบร้อยแล้วก็ได้ ” คังหลินพูดขึ้นด้วยสีหน้ากังวล เขาตรวจสอบข้อมูลของศัตรูอย่างละเอียดแล้วจึงหลบหนีออกมา

“ เราไม่จำเป็นต้องเข้าไปหรอก แค่บีบให้พวกมันออกมาก็สิ้นเรื่อง ” จ้าวเทียนพูดออกมาด้วยความมั่นใจ

แวบ!

สัญลักษณ์พระอาทิตย์สีทองบนหน้าผากของจ้าวเทียนลุกไหม้ขึ้นอีกครั้ง พลังในร่างของเขาระเบิดออกมาอย่างรุนแรง

“ เคล็ดวิชากายาอมตะ! ”

“ ร่างเจตจำนงจักรพรรดิ! ”

บูมมมม!

ภาพลวงตาของมหาเทพได้ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังจ้าวเทียน และเริ่มขยายขนาดขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากวิชากายาอมตะได้ถูกดัดแปลงให้เป็นของเขาโดยสมบูรณ์แล้ว จึงสามารถควบคุมมันได้โดยอิสระ

ห้าเมตร!

สิบห้าเมตร!

สามสิบเมตร!

ขนาดของภาพลวงตาเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งมันได้สูงยิ่งกว่าตึกสิบชั้น และถึงขีดจำกัดของจ้าวเทียน จึงหยุดลงในที่สุด

บูมมม!

เปลวเพลิงสีทองได้ระเบิดออกมาจากร่างยักษ์ของมหาเทพ นี่คือพลังของแก่นแท้ดวงตะวันที่หลอมรวมเข้ากับโลกภายในของจ้าวเทียน

ถึงแม้ตอนนี้ตัวเขาจะอยู่ในขอบเขตครึ่งก้าวเซียนนภา แต่กลิ่นอายที่ร่างขนาดยักษ์นี้ปลดปล่อยออกมา กลับไม่ได้ด้อยไปกว่าขอบเขตขุนพลเทพแม้แต่น้อย

“ นี่มัน…นายสร้างร่างทิพย์ออกมาสำเร็จแล้วเหรอ ทั้งๆที่ยังอยู่ในขอบเขตนี้เนี่ยนะ ”

“ไม่ใช่ร่างทิพย์หรอกศิษย์พี่ แต่มันคือผลลัพธ์จากที่ฉันได้เรียนรู้เคล็ดวิชากายาอมตะและดัดแปลงมันต่างหาก ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

!!

“ นายบอกว่า…ดัดแปลงเคล็ดวิชาของมหาเทพจูเซียนงั้นรึ ฉันฟังไม่ผิดใช่ไหม ” คังหลินถามขึ้นแบบไม่ค่อยจะมั่นใจนัก ยิ่งอยู่ร่วมกับจ้าวเทียนนานเข้า ก็ยิ่งสัมผัสได้ว่าตนเองกำลังถูกทิ้งห่างออกไปทุกที

‘ ถ้าเป็นแบบนี้…ก็คงใช้เวลาอีกไม่นาน ก่อนที่ศิษย์น้องจะก้าวข้ามฉันไปแน่นอน ’

เมื่อร่างขนาดยักษ์ของมหาเทพตี้เทียนปรากฏขึ้น ก็ได้ปลดปล่อยความกดดันมหาศาลออกมาโดยไม่เจตนา ทำให้คนอื่นๆที่พบเห็นอดสยิวกายด้วยความหนาวเหน็บไม่ได้

ถึงแม้จะรู้ดีว่าอยู่ฝ่ายเดียวกัน แต่ความต่างชั้นของพลังก็ทำให้ร่างกายของพวกเขาตอบสนองออกไปตามสัญชาตญาณ

โดยเฉพาะต้วนมู่เฉียนกับเทพกระบี่ ที่หันมาสบตากันโดยไม่ได้นัดหมาย พวกเขาทั้งสองคน หนึ่งคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศจีน อีกหนึ่งคือยอดฝีมืออันดับต้นๆของโลกหมิงหลง

ย้อนกลับไปตอนที่ได้พบกับจ้าวเทียนครั้งแรก อีกฝ่ายยังเป็นเพียงอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่พวกเขาต้องการส่งเสริมหรือผูกมิตรด้วย

แต่ในระยะเวลาเพียงสั้นๆแค่ไม่กี่เดือน จ้าวเทียนก็ได้ก้าวข้ามพวกเขาไปไกลจนทิ้งห่างไม่เห็นฝุ่น

มีเพียงลี่เหยาเหยากับกงเสี่ยวเหมย ที่ไม่ได้รู้สึกตกใจเท่าไหร่ และยังยิ้มออกมาด้วยความภาคภูมิใจ เนื่องจากพวกเธอเคยสัมผัสกับพลังที่แท้จริงของจ้าวเทียนในโลกแห่งจิตวิญญาณมาแล้ว

ชายคนนี้เป็นถึงมหาเทพแห่งแดนสวรรค์ ที่ย้อนเวลากลับมาจากอนาคต จะเอามาตรฐานของคนปกติมาใช้วัดเขาได้อย่างไร

“ ทุกคน ถอยออกไปจากตรงนี้ก่อน ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง ทำให้คนอื่นๆรีบบินขึ้นไปอยู่บนท้องฟ้าทันที

“ สามหมัดราชันจักรพรรดิ! ”

“ หมัดสองถล่มนภา! ”

เพล้ง!

เสียงเหมือนกระจกแตกดังขึ้น ก่อนที่เงาหมัดขนาดใหญ่ที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิง จะชกลงมาจากสวรรค์ ทำให้ท้องฟ้าเหมือนกับจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

เปรี้ยงงง! ตูมมมมมม!

เงาหมัดขนาดยักษ์บดขยี้ตำหนักเจ้าเมืองจนกลายเป็นฝุ่น เปลวเพลิงสีทองที่ระเบิดออกมาตามหลัง ได้หลอมละลายพื้นที่ในอาณาเขตหมื่นเมตรจนกลายเป็นลาวาสีแดง

บูมมมมมมม!

ผลกระทบในครั้งนี้ทำให้พื้นดินของเมืองไพลินพิสุทธิ์กว่าครึ่งทรุดตัวพังทลายลงเป็นหลุมขนาดใหญ่โดยมีตำหนักเจ้าเมืองเป็นจุดศูนย์กลาง

แต่ทว่า

มันยังไม่จบแค่นี้ เงาหมัดขนาดยักษ์ของจ้าวเทียนยังคงปลดปล่อยพลังทำลายล้างจมลึกลงไปใต้ดินเรื่อยๆ เผาไหม้ทุกอย่างให้กลายเป็นทะเลลาวา

“ หยวนเทียนหลง แกมุดหัวอยู่ในโลงมาหนึ่งหมื่นปีแล้วยังไม่พออีกเหรอ แกคิดจะหดหัวเป็นเต่าอีกนานแค่ไหน อย่าทำให้ฉันต้องดูถูกแกไปมากกว่านี้ ”

จ้าวเทียนตะโกนออกมาด้วยพลังอันแข็งแกร่ง เสียงของเขาดังก้องไปทั่ว จนแม้แต่คนที่อยู่ห่างจากเมืองไปไกลยังได้ยิน

“ บัดซบ! หุบปากซะ ”