ภาคสองบทที่54 เปิดโปงความผิด

ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ได้สร้างความตกตะลึงให้โจวไท่หยวนเป็นอย่างมาก และไม่ใช่เพียงแค่เขาคนเดียว

แต่ยังรวมไปถึงเจ้าสำนักอีกสี่คนซึ่งเป็นคนที่มีพลังขอบเขตเซียนขั้นสูงสุด เพราะพวกเขารู้ดีว่าสถานการณ์ตอนนี้ มันได้อยู่เหนือความควบคุมของพวกเขาไปแล้ว

“ นี่มันเป็นไปไม่ได้…ฉินหวงมันบรรลุวิชาเก้ากระบี่เดียวดายขั้นสูงสุดภายในคืนเดียวงั้นเหรอ แม้แต่เทพกระบี่ในอดีตยังทำไม่ได้เลย ” จ้อเซียงหยุนพูดออกมาด้วยความไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น ซึ่งเจ้าสำนักคนอื่นที่ได้ยินต่างก็อยู่ในอาการเดียวกัน

พวกเขาไม่แปลกใจนัก ที่จ้าวเทียนทะลวงขอบเขตปรมาจารย์ขั้นสูง แต่สิ่งที่พวกเขารู้สึกรับไม่ได้ก็คืออีกฝ่ายกลับสำเร็จเคล็ดวิชาเก้ากระบี่เดียวดายขั้นสูงสุดมากกว่า

เมื่อร้อยห้าสิบปีก่อน เทพกระบี่ที่เป็นเพียงขอบเขตเซียนขั้นสูงสุด ได้ใช้เคล็ดวิชานี้พิชิตศึกโดยไร้ผู้ต่อต้าน

แม้แต่ห้ายอดฝีมือแห่งยุคในเวลานั้นที่เป็นถึงครึ่งก้าวเซียนนภา ก็ยังลังเลที่จะต่อสู้กับเขา

หากว่าเจ้าสำนักคนอื่นรู้สึกตื่นตะลึงแล้ว ในตอนนี้โจวไท่หยวนแทบอยากจะร้องไห้ออกมา แผนการของเขาเหมือนทุ่มหินก้อนใหญ่ใส่เท้าตัวเอง สิ่งที่ทำไปทั้งหมดเหมือนตัดเย็บชุดวิวาห์ให้ผู้อื่น

แทนที่จะได้ทำลายชื่อเสียงของจ้าวเทียน และได้เป็นเจ้าสำนักต่อไป แต่ผลสุดท้ายกลับกลายเป็นเขาเองที่สูญเสียทุกอย่าง อีกทั้งยังส่งเสริมฝ่ายตรงข้ามกลายเป็นมีชื่อเสียงยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า

ทันใดนั้น

เหมือนกับจะตอกย้ำความเป็นจริงที่เกิดขึ้น ศิษย์ฝ่ายกระบี่ของสำนักหัวซานและปรมาจารย์ไร้สังกัดทุกคนต่างพากันยืนขึ้นพร้อมกัน

“ ฉินหวง! คืออันดับหนึ่งที่แท้จริง ”

“ เขาช่าง…ไร้เทียมทาน ”

“ เทพกระบี่คนใหม่ถือกำเนิดแล้ว! ”

“ เขาคือ ความหวังของพวกเรา ”

พวกเขาโห่ร้องส่งเสียงดังสนั่นด้วยความยินดี แม้แต่พวกศิษย์เกือบครึ่งจากอีกสี่สำนักที่เหลือเองก็พากันผสมโรงด้วยเช่นกัน

อย่างไรซะ กฎเหล็กของโลกใบนี้ก็คือการเชิดชูผู้แข็งแกร่ง เมื่อได้เห็นตำนานบทใหม่เกิดขึ้นด้วยสายตาตัวเอง พวกเขาก็ยอมสยบให้กับจ้าวเทียนอย่างยินยอมพร้อมใจ

ในตอนนี้เบื้องหลังของจ้าวเทียน ได้รับแรงสนับสนุนจากปรมาจารย์ไร้สังกัดเกือบทั้งหมด พวกเขาพากันยืนมองจ้าวเทียนด้วยสายตาเคารพบูชา กระทั่งมีบางคนอยากฝากตัวเป็นศิษย์ด้วยซ้ำ

‘ ทุกอย่างเป็นไปตามแผน…โชคดีที่ฝ่ายตรงข้ามเสนอตัวมาให้ฉันเอง จึงไม่ต้องเสียเวลาเชือดไก่ให้ลิงดู ’

ก่อนหน้านี้ จ้าวเทียนได้ให้กงเสี่ยวเหมยกับพวกองค์หญิงจูม่านฉี ไปชักจูงเหล่าปรมาจารย์ไร้สังกัดให้มาเป็นพวกเดียวกัน เพื่อไม่ให้ถูกฝ่ายตรงข้ามดึงไปใช้ประโยชน์

ผ่านไปซักพักโจวซวนก็ถูกหามออกไปรักษา เนื่องจากจ้าวเทียนได้หลีกเลี่ยงจุดตายให้ หากรักษาดีๆอีกไม่กี่เดือนก็คงใช้แขนได้ตามปกติ

“ เจ้าสำนักโจว…ไม่สิ ตอนนี้คุณไม่ใช่แล้ว โจวไท่หยวนหวังว่าคุณจะไม่ลืมสิ่งที่เคยพูดไป ตอนนี้สำนักหัวซานจะไม่มีการแบ่งฝ่ายอีกต่อไป พวกคุณทั้งหมดจะต้องอยู่ภายในการปกครองของผู้อาวุโสหยางเจี๋ย ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยเสียงอันดัง

ทำให้คนจากฝ่ายลมปราณต่างพากันก้มหน้าลงด้วยความอับอาย ตอนนี้พวกเขาได้แพ้เดิมพันแล้ว ทั้งยังเป็นต่อหน้าพยานมากมาย ไม่มีหนทางให้ถอยหลังกลับไปอีก

“ ฉัน…ฉันไม่ยอมรับมัน นี่ต้องเป็นแผนของพวกแกแน่นอน ฉันไม่เชื่อว่าฉินหวงจะบรรลุวิชาเก้ากระบี่เดียวดายขั้นสูงสุดภายในคืนเดียว ”

“ เขาจะต้องเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสระดับสูงปลอมตัวมาแน่นอน ” โจวไท่หยวนพูดออกมาอย่างไม่ยอมแพ้ เขารับไม่ได้กับความเป็นจริงที่เกิดขึ้น

“ หุบปากซะ! ”

หยางเจี๋ยพูดออกมาด้วยเสียงเย็นชา เขาชักกระบี่ออกมา แล้วชี้ตรงไปที่ใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างดูถูก

“ การต่อสู้เมื่อครู่ก็เป็นฝ่ายแกที่เสนอมาเอง…หากยังทำตัวไร้สาระอยู่ ฉันจะลงมือจัดการแกเดี๋ยวนี้ ดูซิว่า พลังเซียนรัศมีม่วงของแก จะต้านทานเก้ากระบี่เดียวดายของฉันได้ไหม ”

โจวไท่หยวนที่ได้ยินแบบนั้น ก็ถอยหลังไปหลายก้าวด้วยความความหวาดกลัว หากต้องต่อสู้กันจริงๆ จุดจบของเขาคงไม่แตกต่างกับน้องชายแน่นอน

“ ฉัน…ตกลง ต่อไปนี้จะไม่มีฝ่ายลมปราณอีกต่อไป และฉันขอประกาศถอนตัวออกจากสำนักหัวซาน ” โจวไท่หยวนพูดออกมาเสียงดัง ถ้าต้องยอมก้มหัวให้ฝ่ายตรงข้าม เขาขอพาคนของตัวเองออกไปดีกว่า

ซึ่งหมากตานี้ของฝ่ายตรงข้าม มีหรือจะรอดพ้นสายตาของจ้าวเทียนไปได้ เขาจึงส่งสัญญาณให้หยางเจี๋ยทันที